மைக்ரோஃபைனான்ஸ்

வினவு தளத்தில் குற்றவாளிக் கூண்டில் பத்ரி சேஷாத்ரி என்று ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தனர். அவர்களது குற்றச்சாட்டுகள் இரண்டு:

(1) வங்கதேசத்தில் குறுங்கடன் என்ற முறையை அறிமுகப்படுத்திப் பெரிதாக்கிய கிராமீன் வங்கியின் தந்தை முகமது யூனுஸ் என்பவரை நான் பாராட்டி எழுதியது, பேசியது... இப்போது யூனுஸ் மீது பல குற்றச்சாட்டுகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே மக்களின் பணத்தைத் திருடும் ஒரு குற்றவாளியை நான் ஆதரித்துள்ளேன்.

(2) குறுங்கடன் என்னும் திட்டத்தை ஆதரிப்பது. அதற்காக ஒரு வலைப்பதிவையே உருவாக்கியிருப்பது. இந்தத் திட்டம் ஏழைகளின் ரத்தத்தை உறிஞ்சுவது.

===

சுமார் பத்தாண்டுகளுக்குமுன் மைக்ரோஃபைனான்ஸ் பற்றி அறிந்துகொள்ள முற்பட்டபோதுதான் முகமது யூனுஸ் பெயரை நான் கேள்விப்பட்டேன். அதனையடுத்து அவரைப் பற்றிய பல புத்தகங்களைப் படித்தேன். வங்கதேசத்துக்குப் பலமுறை நேரில் சென்றுள்ளேன். அங்கே நிலவும் ஏழைமை எனக்குத் தெரியும். இந்தியாவைவிட மோசமான நிலையில் இருக்கும் நாடு. அத்துடன் அந்நாட்டில் நிலவும் பெண் விரோதப் பார்வையும் சேர்ந்துகொண்டிருப்பதால், அங்குள்ள பெண்களின் நிலை இந்தியாவில் இருப்பதைவிட மோசம். அப்படிப்பட்ட நாட்டில் பெண்களை மட்டுமே அடிப்படையாக வைத்து ஒரு மாபெரும் இயக்கத்தைக் கட்டியெழுப்பியவர் யூனுஸ்.

அவர்மீதான தனிப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளில் சில உண்மை இருக்கலாம். அவை பரிசீலிக்கப்படவேண்டியவை. அவர் அரசியலில் ஈடுபட விரும்பியபோது தற்போதைய பிரதமரான ஷேக் ஹசீனா அவரை எப்படியெல்லாம் ‘டேமேஜ்’ செய்யமுடியுமோ அப்படியெல்லாம் செய்தார். கிராமீன் வங்கியிருந்து யூனுஸ் தூக்கி எறியப்பட்டார். யூனுஸ் மீதான குற்றச்சாட்டுகளை வங்கதேச அரசியலின் அடிப்படையிலும் ஹசீனா-யூனுஸ் உரசலின் அடிப்படையிலுமே பரிசீலிக்கவேண்டும்.

ஆனால் யூனுஸ்மீதான தனிப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் அவர் உருவாக்கிய குறுங்கடன் திட்டத்தை எவ்வகையிலும் நீர்த்துப்போகச் செய்யாது என்பதே உண்மை.

குறுங்கடன் தொடர்பான என் வலைப்பதிவுகளை நான் 2009-லேயே நிறுத்திவிட்டேன். அந்த வலைப்பதிவை நடத்தத் தேவையான நேரம் என்னிடம் இல்லை. நான் தற்போது குறுங்கடன் கம்பெனி ஒன்றில் இயக்குனராக இருக்கிறேன். அந்நிறுவனத்தில் எனக்குப் பங்குகள் இல்லை. இண்டிபெண்டண்ட் டைரக்டர். அவ்வளவே. அதனால் இந்தியாவில் குறுங்கடன் தொடர்பாக என்ன நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை ஓரளவு நன்கு அறிவேன்.

குறுங்கடன் குறித்து வினவு பதிவில் எழுதப்படுவது அத்துறை பற்றித் துளியும் அறியாதவர்களுடைய கற்பனையே.

குறுங்கடன் வட்டி விகிதம் அதிகமானதுதான். ஆனால் கந்துவட்டியைவிட மிக மிகக் குறைவானது. ஓரளவு வசதி படைத்தவர்கள் வாங்கும் பெர்சனல் லோன் வட்டி விகிதத்தைவிடச் சற்றே அதிகமானது. அவ்வளவுதான்.

குறுங்கடன், கந்துவட்டியைப் போல பாஸ்போர்ட், ரேஷன் கார்ட், லைசென்ஸ் என்று எதையும் பிடுங்கி வைத்துக்கொள்ளாது. ரிசர்வ் வங்கியின் வழிகாட்டு நெறிமுறைகளுக்கு ஏற்ப நடந்துகொள்ளவேண்டும். கடனைத் திரும்பக் கொடுக்காதவர்களை ஆள் வைத்து மிரட்ட முடியாது. இதனை ரிசர்வ் வங்கி மிகத் தெளிவாகவே சொல்லியிருக்கிறது. திரும்பக் கிடைக்காத பணம் வாராக்கடனாகத்தான் கருதப்படவேண்டும். அதற்கு ஏற்ப ஒவ்வொரு நிறுவனமும் புரொவிஷன் ஏற்படுத்தியிருக்கவேண்டும்.

எந்தத் தொழில் செய்யவேண்டும் என்றாலும் அதற்கான முதலீடு மூன்று வகையில் வரவேண்டியிருக்கும். (1) பங்கு முதலீடு, (2) கடன், (3) தொழிலிருந்தே கிடைக்கும் லாபம் (internal accruals). மிகச் சிறிய தொழிலாக இருக்கும் பட்சத்தில் சொந்தப் பணமும் உறவினர், நண்பர்கள் பணமும்தான் பங்கு முதலீடாக வரும். கடன் பெறுவதற்கு சிறு நிறுவனங்களுக்கு இன்று வழியே இல்லை. எந்த வங்கியும் கை விரித்துவிடும். அப்பளம் இட்டு விற்க, கூடை முடைந்து விற்க, இஸ்திரிப் பெட்டியும் வண்டியும் வாங்கித் தொழில் நடத்த, தெருவில் தள்ளுவண்டி சாப்பாட்டுக் கடை நடத்த, பூ வாங்கித் தொடுத்து விற்க, காய்கறி, இளநீர் விற்க, ஜூஸ் கடை நடத்த என்று இன்று லட்சோபலட்சம் மக்களுக்கான வாழ்க்கை ஆதாரத்தை நடைமுறைப்படுத்த கடன் தேவை. இந்தக் கடனை பாரம்பரியமாக அதிக வட்டியில் கந்துவட்டிக்காரர்கள் கொடுத்துவந்தனர். இவர்கள் ஆண்டுக்கு 36% முதல் 120% வரை வசூலிக்கக்கூடியவர்கள். உலகின் பல பாகங்களில், உதாரணமாக தென்னமெரிக்காவில், 70%-க்குமேல் வட்டி வசூலிக்கும் குறுங்கடன் நிறுவனங்கள் உள்ளன. ஆனால் இந்தியாவில் ரிசர்வ் வங்கியிடம் Non Banking Finance Corporation - Microfinance (NBFC-MF) என்று பதிந்துகொண்டிருக்கும் நிறுவனங்களால் அப்படிச் செய்ய முடியாது. 30%-க்கும் கீழாகத்தான் வட்டி வசூலிக்க முடியும். அதிலும் மேற்கொண்டு பல கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. உங்கள் நிறுவனம் பெறும் கடனுக்கான வட்டி விகிதத்திலிருந்து 10%-க்குமேல் இருக்க முடியாது. இன்று நீங்கள் பெறும் கடன் 16% வட்டியிலானது என்றால், நீங்கள் 26% வட்டிதான் வசூலிக்க முடியும்.

யூனுஸின் கிராமீன் நிறுவனம், வங்கி என்னும் அந்தஸ்து கொண்டது. அதனால் அது வைப்பு நிதிகளைப் பெற முடியும். சேமிப்புக் கணக்கை மக்களுக்குத் தர முடியும். அந்தப் பணத்தையெல்லாம்கூடக் கடனாக வெளி ஆட்களுக்குத் தரலாம். இதனால் வங்கிகளுக்கு cost of funds குறைவாக உள்ளது. ஆனால் NBFC-MF நிறுவனங்களால் வைப்பு நிதிகளைப் பெற முடியாது. அவர்கள் முதலில் ஒரு குறிப்பிட்ட ஈக்விடியுடன் நிறுவனத்தை ஆரம்பிக்கவேண்டும். பின்னர் அவர்கள் வங்கிகளிடம் கடன் வாங்கவேண்டும். அவர்கள் வாங்கும் கடனுக்குப் பிணை இருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் கொடுக்கும் கடனுக்குப் பிணை கிடையாது! இப்போது இந்தியாவில் மைக்ரோஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு வங்கிகள் கொடுக்கும் கடன் 15-16% வட்டியில் கிடைக்கிறது. அதற்குமேல் மைக்ரோஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களுக்குச் செலவு இருக்கிறது. அந்தச் செலவைச் சரிக்கட்டி லாபம் சம்பாதிக்கவேண்டிய அளவுக்கு அவர்கள் வட்டி விகிதத்தை வைக்கவேண்டியிருக்கிறது. அதனால்தான் மைக்ரோஃபைனான்ஸ் நிறுவனக் கடன்களின் வட்டி 26-27% என்று இருக்கிறது.

இந்தியாவின் பணவீக்கம் காரணமாக இங்கே ரிசர்வ் வங்கியின் ரெபோ ரேட் (7.5%) அதிகமாக இருக்கிறது. அதனால் வங்கிகளின் பிரைம் லெண்டிங் ரேட் (பி.எல்.ஆர்) அதிகமாக இருக்கிறது. ரெபோ ரேட் 3-4% என்று வந்துவிட்டால், மைக்ரோஃபைனான்ஸ் வட்டி விகிதம் 20%-க்கும் கீழாகப் போகும். இங்கு பிரச்னை பொருளாதாரத்தைச் சார்ந்தது. ஏழைகளை ஏமாற்றிச் சுரண்டவேண்டும் என்ற எண்ணத்தால் வருவதல்ல இந்த வட்டி விகிதம்.

கலெக்டிவ் ரெஸ்பான்சிபிலிடி என்ற வகையில் ஐந்தைந்து பேர்களை - பெண்களை - குழுக்களாக ஆக்கி, அந்தக் குழுவில் உள்ளவர்கள் அனைவருக்கும் கடன் தரப்படுகிறது. அனைவரையும் வட்டியையும் முதலையும் கட்டவைக்கவேண்டியது குழுவின் கடமை. ரிசர்வ் வங்கியின் கட்டுப்பாடுகளின்படி ஒருவருக்கு ரூ. 15,000/-க்குமேல் கடன் கொடுக்க முடியாது. மேலும் ஒருவர் அதிகபட்சம் மூன்று  குறுங்கடன்களை மட்டுமே ஒரே நேரத்தில் வாங்கியிருக்க முடியும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிபில் போன்ற டேட்டாபேஸில் ஒருவர் வாங்கிய கடனை ஒழுங்காகக் கட்டுகிறாரா இல்லையா என்ற தகவல் போய் உட்கார்ந்துகொள்கிறது. அந்த அடிப்படையில் ஒழுங்காகக் கடனைக் கட்டுபவர் என்பவருக்குத்தான் கடன் தரப்படுகிறது.

இந்தக் கடனை வாங்கும் மக்களில் பலரும் தொழிலை அபிவிருத்தி செய்வதைவிட, கல்யாணம், மருத்துவம், கல்வி போன்றவற்றுக்குச் செலவழித்துவிடுகிறார்கள். பின்னர் தங்கள் பிற வருமானத்தைக் கொண்டு கடனை அடைக்கிறார்கள். அதே நேரம் மிகப் பலர், தங்கள் தொழிலை மேற்கொண்டு வளர்க்க இந்தக் கடனைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

வங்கிகள் இம்மக்களைக் கண்டுகொள்வதே இல்லை. இவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் வங்கியில் கணக்குகூடக் கிடையாது. (இப்போது ஜன் தன் யோஜனா மூலம் ஒருவேளை கணக்குகள் கிட்டலாம்.) இப்படிப்பட்ட மக்கள் வாழ்வில் மிகப்பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் குறுங்கடன் நிறுவனங்களைப் பற்றி நொள்ளை சொல்ல வினவு வரிந்துகட்டிக்கொண்டு வருவதேன்?

அவர்களுடைய சித்தாந்தப்படி, முதலாளித்துவ சமூகத்தில் முதலாளித்துவ அமைப்பு எக்காலத்திலும் ஏழைகளுக்கு நன்மை செய்துவிட முடியாது. குறுங்கடன் நிறுவனங்கள் இதற்கு மாறானதாக இருக்கின்றன. அதனால்தான் அதில் என்ன குளறுபடிகள் உள்ளன என்று கண்ணில் விளக்கெண்ணெய் விட்டுக்கொண்டு பார்வையிடுகிறார்கள்.

பிரச்னைகள் இல்லாமல் இல்லை. எஸ்கேஎஸ் மைக்ரோஃபைனான்ஸ் என்ற நிறுவனம், பங்குச்சந்தையில் பட்டியல் செய்யப்பட்டு, அதன் பங்கு விலைகள் விண்ணை நோக்கிப் பறந்தன. இதனால் உண்மையில் ஒட்டுமொத்த மைக்ரோஃபைனான்ஸ் துறைக்கே பிரச்னைதான் ஏற்பட்டது. ஆந்திராவில் கடன்களை வசூல் செய்வதில் ஏற்பட்ட பிரச்னைகள் காரணமாக அரசியல்வாதிகள் களத்தில் இறங்கினர். ஆந்திரா தனியான ஒரு சட்டத்தைப் பிறப்பித்தது. ஆந்திராவை மட்டுமே மையமாக வைத்து இயங்கிவந்த மைக்ரோஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்கள் திவாலாயின. அதன்பின் ரிசர்வ் வங்கி தலையிட்டு சில பொதுவான கட்டுப்பாடுகளை விதித்தது. கட்டுப்பாடுகள் வரவர, இந்தத் தொழிலில் ஒருவித ஒழுங்கு ஏற்பட்டுள்ளது.

மைக்ரோஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களை நடத்துவதில் கட்டாயம் லாபம் உள்ளது. அதனால்தான் முதலீட்டாளர்கள் பங்குகளை வாங்குகிறார்கள். அதனால்தான் வங்கிகள் இந்நிறுவனங்களுக்குக் கடன் தருகிறார்கள். இந்த நிறுவனங்கள் பல ஆயிரம் பேர்களை வேலைக்கு வைத்துக்கொள்கின்றன. அதற்கெல்லாம் மேலாக பல லட்சம், பல கோடி மக்களுக்குத் தேவையான கிரெடிட்டை வழங்குகின்றன. அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டுவருகின்றன.

வினவின் செம்புரட்சியால் இப்படி ஏதேனும் நடைபெறுமா என்பதை நான் அறியேன்.

3டி பிரிண்டிங்

நான் படித்தது மெக்கானிகல் எஞ்சினியரிங். இளநிலைப் படிப்பின்போது பட்டறையில் filing செய்திருக்கிறோம். ரம்பத்தை வைத்து ராவி, ராவி, ‘ப’ வடிவ இரும்பு சானலைத் தேய்த்துப் பட்டையாக்கவேண்டும். பிறகு லேத், மில்லிங் மெஷின் இரண்டையும் பயன்படுத்தியிருக்கிறோம். இவை உலோகங்களை வெட்டுகருவிகள் (cutting tools) கொண்டு வெட்டும் இயந்திரங்கள். உலோகங்களை உருக்கி வார்ப்பதையும் செய்திருக்கிறோம். வெல்டிங் செய்துள்ளோம்.

பின்னர் ஒரு கோடையில் சிஎன்சி மெஷினில் புரோகிராம் செய்து பிளாஸ்டிக்கை வெட்டி உருவங்களை உருவாக்கியிருக்கிறேன். முதுநிலைப் படிப்பின்போது ஐபிஎம் நிறுவனத்துக்காகச் சில ஆராய்ச்சிகளைச் செய்யவேண்டியிருந்தது. அப்போது எனக்கு வேண்டிய சில பாகங்களை நானே உருவாக்கியிருக்கிறேன். கிட்டத்தட்ட ஊசிபோல் மெலிதான டிரில் பிட்டுகளைக் கொண்டு மிக நுணுக்கமான டிரில்லிங் வேலைகளைச் செய்திருக்கிறேன்.

என் ஆராய்ச்சி ‘ஃபார்மிங்’ என்ற துறையில் அமைந்திருந்தது. இறுதிப் பொருள் என்னவோ அதன் வடிவில் அச்சுகளை உருவாக்கி, உலோகச் சில்லுகள்மீது அதிவேகத்தில் அடித்தால், நீங்கள் விரும்பும் பொருள் உங்களுக்குக் கிடைத்துவிடும். உதாரணமாக நீங்கள் காப்பி குடிக்கும் எவர்சில்வர் டம்ப்ளர், டவரா ஆகியவற்றைச் செய்யவேண்டும் என்றால், எவர்சில்வர் சில்லுகளின்மீது டவரா அல்லது டம்ப்ளர் வடிவ அச்சை வைத்து ஓங்கி அடித்தால் போதும். நன்றாக டிசைன் செய்யப்பட்ட அச்சு என்றால் ஓரங்களை டிரிம் செய்யவேண்டிய அவசியம்கூட இருக்காது. இந்த ‘ஃபார்மிங்’ வேலையை உலோகத்தைச் சூடாக்கிச் செய்யலாம் அல்லது அறை வெப்பநிலையிலேயே செய்யலாம். இரண்டிலும் சாதக பாதகங்கள் உள்ளன.

மரத்தில் வேலை செய்வதானால் வெட்டுதல், கடைதல், சுரண்டுதல் ஆகிய வழிமுறைகள் மட்டுமே சாத்தியம். அதன்பின் தனித்தனியாகச் செய்யப்பட்ட மர பாகங்களை ஒன்றிணைத்தால் நாம் விரும்பும் இறுதிப்பொருள் கிடைத்துவிடும். பிளாஸ்டிக் அல்லது உலோகத்தை வெட்டலாம், இணைக்கலாம், உருக்கி வார்க்கலாம். காம்போசிட்டுகளை சில எளிதான வடிவங்களில் இளக்கி அமைக்கலாம். இன்றைக்கு நாம் பயன்படுத்தும் அனைத்து பொறியியல் பொருள்களும் இம்மாதிரி ஏதோ ஒரு முறையில் உருவாக்கப்பட்டவையே.

3டி பிரிண்டிங் இதுவரை நான் மேலே சொல்லாத ஒரு புது முறை. நான் ஆராய்ச்சி மாணவனாக இருக்கும்போது என் ஆசிரியர் இது குறித்து என்னிடம் பேசியிருக்கிறார். 1980களிலேயே இத்துறையில் ஆராய்ச்சிகள் தொடங்கியிருந்தன. ஒருவித ரெசின் திரவத்தில் லேசர் ஒளிக் கற்றைகளை வெவ்வேறு அடர்த்தியில் பாய்ச்சும்போது லேசர் ஒளி பட்ட இடம் மட்டும் திடப்பொருளாக மாற்றம் அடையும் என்றும் அதனைக் கொண்டு எந்த முப்பரிமாண வடிவத்தையும் உருவாக்கிவிடலாம் என்று அவர் எனக்குச் சொல்லியிருந்தார். ஆனால் இதனால் தொழில்ரீதியில் எதையும் உருவாக்க இயலாது என்றே நான் எண்ணியிருந்தேன்.

இன்று ஆராய்ச்சிகள் எங்கேயோ போய்விட்டன. பலவகை பிளாஸ்டிக், உலோகம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மிக நுணுக்கமான, சிக்கலான முப்பரிமாணப் பொருள்களை அடுக்கு அடுக்காக அச்சிட்டு உருவாக்கலாம். வேறு எந்த முறையிலும் உருவாக்க முடியாத பொருள்களைக்கூட இந்த முறையில் உருவாக்க இயலும். இதற்குத்தான் முப்பரிமாண அச்சுருவாக்கம் (3டி பிரிண்டிங்) என்று பெயர்.

உங்களுக்கு எளிதில் புரியவேண்டும் என்பதற்காக இந்த உதாரணத்தை எடுத்துக்கொள்கிறேன். கொதிக்கும் கலன் ஒன்றில் ஓர் உலோகம் திரவ வடிவில் கொதித்துக்கொண்டிருக்கிறது. நமக்கு காப்பி டவரா ஒன்றை உருவாக்கவேண்டும். கொதிக்கும் உலோகத்தை அடுக்கு அடுக்காக, இழை இழையாக மாக்கோலம் இடுவதுபோல ஒரு கருவி ஒட்டி எடுத்துவந்து இடும். இட்ட சில நொடிகளில் உலோக திரவம் காய்ந்துவிடும். உடனே அதற்குமேல் அடுத்த இழை உலோகக் கோலம் போடப்படும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நீங்கள் பார்க்கும்போதே காப்பி டவரா மேலெழுந்துவரும்.

இதனை பிளாஸ்டிக்கில் இன்னும் எளிதாகச் செய்யலாம்.

இன்னொரு முறை நான் முன்னமே சொன்னதுபோன்றது. வேதியியல் முறையிலானது. ஒரு ரெசினை எடுத்துக்கொண்டு (என்றால் கொழகொழவென்று இருக்கும் ஒரு வேதிப்பொருள் - ரப்பர் பால் போல) ஆக்சிஜனேற்றம் முறையில் திரவத்தை திடப்பொருளாக மாற்ற முடியும். ஆக்சிஜனை எங்கு செலுத்துவது என்பதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். இதன்மூலம் சிறிது சிறிதாக திரவத்துக்கு நடுவிலிருந்து திடப் பொருளாக ஒரு மிகச் சிக்கலான வடிவத்தை நாம் கட்டியெழுப்பிவிட முடியும்.

இம்மாதிரி உருவாக்கப்படும் பொருள்களின் வலு எம்மாதிரியாக இருக்கும்? வலு சற்றே குறைவானவையாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் நாம் தினசரி பயன்படுத்தும் பல பொருள்கள் வலுவானவை அல்ல. அவை எளிதில் உடைந்துவிடலாம் என்றாலும் நாம் அவற்றின்மீது கடுமையான பளுவை ஏற்றிவைக்கப்போவதில்லை. அவை அழகுக்காக, அலங்காரத்துக்காக உருவாக்கப்படுபவை. உலோக 3டி பிரிண்டிங்கில் வலு அதிகமான பொருள்களை உருவாக்கலாம்.

3டி பிரிண்டிங் இன்று பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சி என்பதைத் தாண்டி வந்துவிட்டது. 3டி பிரிண்டர் கருவிகளை இன்று நாமே வாங்கிப் பயன்படுத்தலாம். சில தளங்கள்மூலம் நமக்கு வேண்டிய பொருள்களை நாமே டிசைன் செய்து 3டி பிரிண்டிங் கம்பெனிகளுக்கு அனுப்பி உருவாக்கிப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். ஓப்பன் சோர்ஸ் முறையில் யார் யாரோ செய்துவைத்திருக்கும் டிசைகளை நாம் எடுத்து, அவற்றில் சில மாறுதல்களைச் செய்து பிரிண்ட் செய்து வீட்டில் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். (வலைப்பதிவுக்கான டெம்ப்ளேட்டுகளை இறக்கிப் பயன்படுத்திக்கொள்வதுபோல.) புதிய கருவிகளை, பயன்பாட்டுப் பொருள்களை டிசைன் செய்வதும் உருவாக்குவதும் எளிதாக இருக்கும்.

அடுத்த கட்டம் இந்த 3டி பிரிண்டர்களின் செயல்பாட்டு வேகத்தை அதிகரிப்பது. இவற்றைக் கொண்டு மிக மிகச் சிறிய பொருள்கள்முதல் சில மீட்டர்கள் பெரிய சிலைகளை உருவாக்குவதுவரையாக இருக்கும்.

இந்தியாவில் உள்ள எண்ணற்ற அற்புதங்களாக கல், உலோக, மரச் சிற்பங்களை 3டியில் வருடி, அவற்றின் வடிவத்தைச் சேமித்து வைத்து, அப்படியே அச்சு அசலாக பிளாஸ்டிக்கிலும் உலோகத்திலும் உருவாக்கி உலகெங்கும் விற்பனை செய்யலாம். நாம் செய்யாவிட்டால் சீனர்கள் எப்படியும் செய்துவிடுவார்கள்.

இன்று மெக்கானிகள் எஞ்சினியரிங் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு இந்தத் துறையை உடனடியாக அறிமுகப்படுத்தவேண்டும். அனைத்துப் பொறியியல் கல்லூரிகளும் ஒரு 3டி பிரிண்டர் கருவியையாவது வாங்கி வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். மாணவர்களுக்குக் கற்றுத் தருவதோடு அதனைப் பயன்படுத்தி சுற்றியுள்ள தொழில் அமைப்புகளுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் சில பொருள்களை உருவாக்கித் தருவதன்மூலம் போட்ட பணத்தை எளிதில் எடுத்துவிடலாம்.

இதுகுறித்து மேலும் அறிந்துகொள்ள விரும்புவோர், கீழ்க்கண்ட TED வீடியோக்களைக் காணப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

1. A primer on 3D printing, Lisa Harouni
2. 3D printing - this century's most disruptive innovation? David F. Flanders
3. What’s next in 3D printing, Avi Reichental
4. What if 3D printing was 100x faster? Joseph DeSimone

குரோம்காஸ்ட்

கடந்த ஒரு வாரமாக குரோம்காஸ்டைச் சோதனை செய்துவருகிறேன். இந்தியாவில் ரூ. 2999/- ஆகிறது. குரோம்காஸ்ட் என்பது கூகிள் விற்கும் ஒரு குட்டி டாங்கிள். HDMI போர்ட்டில் நுழையக்கூடியது. தனியாக மின் இணைப்பு வேண்டும். மின் இணைப்புக்கு டிவியில் உள்ள USB போர்ட்டையேகூட பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். என்னிடம் உள்ள டிவியில் இரண்டு HDMI, இரண்டு USB போர்ட்டுகள் உள்ளன. உங்கள் செல்பேசி அல்லது பலகைக் கணினியில் பார்க்கும் வீடியோக்களை குரோம்காஸ்ட் மூலமாக உங்கள் டிவிக்கு அனுப்பலாம். பெரிய திரையில் பார்க்கலாம்.

பேண்ட்வித் அதிகமாகி, இணைய மாதக் கட்டணம் குறையும்போது கேபிள் டிவி என்பது சரித்திரமாகிப் போய்விடும். ஒருசில சானல்கள், அவற்றிலும் அவர்கள் எதை எப்போது காண்பிக்கிறார்கள் என்பதற்காகக் காத்திருக்கவேண்டிய நிலை ஆகியவை போய்விடும். நெட்பிலிக்ஸ் அல்லது அவர்களைப் போன்றோர் இந்தியாவில் கால் பதிக்கும்போது இது வேகமாக நடக்கத் தொடங்கும். குறைந்தபட்சம், இணையத்துக்குச் செல்வழிக்க அஞ்சாத மத்திய தர, நகரக் குடும்பங்களிலாவது கேபிள்/டிடிஎச் காணாமல் போய்விடும்.

என் ஐபோன், ஐபேட் ஆகியவற்றிலிருந்து யூட்யூப் (YouTube), டெட் (TED) குறுஞ்செயலிகளில் வரக்கூடிய வீடியோக்களை குரோம்காஸ்ட் செய்துபார்த்தேன். டெட் மிகவும் தொல்லை தந்தது. அது எதிர்பார்க்கும் பேண்ட்வித் என்னிடம் இல்லையோ என்னவோ. ஆனால் யூட்யூபில் பிரச்னை ஏதும் இல்லை. ஆனால் FastForward, Rewind ஆகியவற்றைச் செய்யமுடியவில்லை. எனவே TV Cast என்ற குறுஞ்செயலியைத் தருவித்து, அதற்கான சில கட்டுப்பாட்டுப் பட்டைகளை விலை கொடுத்து வாங்கிக்கொண்டேன். இப்போது வேண்டிய இடத்துக்குத் தாவ முடிந்தது. யூட்யூப் போன்றவற்றில் வரும் விளம்பரங்களைத் தொலைக்க முடிந்தது.

இப்போது டெட் வீடியோக்களை மிகவும் ஆனந்தமாகப் பார்க்க முடிகிறது. நேற்று 3டி பிரிண்டிங் தொடர்பான நான்கு வீடியோக்களைப் பார்த்தேன். இப்போதைக்கு 3டி பிரிண்டிங் குறித்த ஒரு தெளிவான கருத்தை உருவாக்கிக்கொள்ள முடிந்திருக்கிறது. இனி வாரத்துக்கு 1-2 மணி நேரம் டெட் வீடியோக்களைப் பார்க்கச் செலவிடுவேன். 3டி பிரிண்டிங் குறித்து அடுத்து எழுதுகிறேன்.

உப்பு, வரி, வேலி

ராய் மாக்ஸாம், ஆங்கிலேய எழுத்தாளர். பேராசிரியர் அல்லர். ஆனால் வரலாற்று ஆராய்ச்சியில் ஆர்வம் கொண்டவர். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்தான் இவருடைய பெயரை நான் கேள்விப்பட்டேன். ஜெயமோகனின் இணையத்தளத்தில் The Great Hedge of India என்ற இவருடைய புத்தகத்தைப் பற்றி ஜெயமோகன் குறிப்பிட்டிருந்தார். உடனேயே அந்தப் புத்தகத்தை வாங்கிப் படித்துவிட்டேன். அந்தப் புத்தகத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு ‘உப்புவேலி’ என்ற பெயரில் சிறில் அலெக்ஸின் மொழியாக்கத்தில், எழுத்து பதிப்பகத்தின் வாயிலாக வெளியிடப்பட்டது. அந்த விழாதான் நேற்று நடைபெற்றது.

ராய் மாக்ஸாமின் வாழ்க்கை துண்டு துணுக்குகளாக நேற்று தெரியவந்தது. சிறுவயதில் தந்தையை இழந்தவர், வேதியியல் படிக்க விரும்பியிருக்கிறார் ஆனால் பணம் இல்லை. ஷெல் பெட்ரோலிய நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்திருக்கிறார். பள்ளிப் பருவத்திலேயே சைக்கிளில் ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளுக்குச் சென்றுவந்திருக்கிறார். 21 வயதாகும்போது ஆப்பிரிக்காவின் மலாவி தேசத்தில் தேயிலைத் தோட்டம் ஒன்றும் மேலாளராக வேலைக்குச் சேர்ந்துள்ளார். அதன்பின் ஆப்பிரிக்கா முழுதும் சுற்றுப்பயணம் செய்திருக்கிறார். 40 வயதாகும்போது பல்கலைக்கழகம் சேர்ந்து, அரிய தொன்மையான நூல்களைப் பாதுகாத்தல் தொடர்பாகக் கல்வி பயின்று, நூலகங்களில் வேலை பார்த்துள்ளார்.

லண்டனில் பழைய புத்தகம் ஒன்றை வாங்கியபோது அதில் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின்போது வங்காளத்தைச் சுற்றிக் கட்டப்பட்ட மாபெரும் வேலி பற்றிய குறிப்பு ஒன்று இருந்திருக்கிறது. வங்காளத்துக்கு வெளியிலிருந்து உப்பைக் கொண்டுவந்தால் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு வரி கட்டவேண்டும். அதனைச் செயல்படுத்த அவர்களுடைய சுங்கத்துறை உருவாக்கியிருந்த மிகப்பெரிய வேலி அது. அதுபற்றி மேற்கொண்டு விசாரித்தபோது யாரிடமும் சரியான பதில் இல்லை. கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் பல்வேறு ஆவணங்கள், மேப் வரைபடங்கள், இந்தியாவுக்கு நேரில் வந்து பலமுறை ஃபீல்ட்வொர்க் செய்தல் என்று விரிந்த அவருடைய ஆராய்ச்சி இறுதியில் அந்த மாபெரும் வேலியின் சில எச்சங்களை முலாயம் சிங்கின் எடாவா தொகுதியில் பார்த்ததோடு முடிவுற்றது. அதன் விளைவாக உருவானதுதான் இந்தப் புத்தகம்.

சம்பல் பள்ளத்தாக்குக் கொள்ளைக்காரியும் பின்னாட்களில் எம்.பி ஆனவரும், படுகொலை செய்யப்பட்டவருமான பூலன் தேவியுடன் கடித நட்பு கொண்டிருந்த ராய் மாக்ஸாம் அதுகுறித்து ஒரு புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார். இரண்டு புதினங்கள் எழுதியுள்ளார். தேநீர் குறித்து Tea: Addiction, Exploitation, and Empire என்று ஒரு புத்தகம் எழுதியுள்ளார். வாஸ்கோ ட காமா முதல் கிளைவ் வரை இந்தியாவைக் கொள்ளையடித்தது குறித்து ஒரு புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார். இன்னும் பதிப்பகத்தைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை என்றார்.

நேற்றைய நிகழ்வில் சிறில் அலெக்சின் அறிமுகம் நன்றாக இருந்தது. இடதுசாரி ஆராய்ச்சியாளர் பால்ராஜ், வரலாற்றாளர் ராமச்சந்திரன் ஆகியோர் புத்தகம் குறித்துப் பேசினர். எனக்கு ராமச்சந்திரனின் பேச்சு பிடித்திருந்தது. ராய் மாக்ஸாமின் புத்தகத்தின் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் காசு ஒன்றின் படம் இருக்கும். அதில் ஒரு புறம் தராசும் அதால் என்ற பாரசீகச் சொல்லும் இருக்கும். மற்றொரு புறம் 4 என்ற எண்ணும் இதயத்தின் படமும் இருக்கும். அதைக் குறித்துக் குறிப்பிடும்போது கோவில்பட்டி அருகே நாலாட்டின்புத்தூர் (4 - ஹார்ட்/ஆட்டின் - புது ஊர்) என்று ஒரு ஊர் இருப்பதை ராமச்சந்திரன் குறிப்பிட்டார். பருத்தி வியாபாரம், பாளையக்காரர்கள், நாடார்கள், கட்டபொம்மன், கிழக்கிந்திய கம்பெனி என்று சில விஷயங்களை ராமச்சந்திரன் மேலோட்டமாகக் குறிப்பிட்டார். அவர் என்ன சொல்லவருகிறார் என்று எனக்கு ஓரளவுக்குப் புரிந்தது. ஒருவேளை அவர் இதனை எங்காவது எழுதியிருக்கக்கூடும். சர்ச்சைக்குரிய ஒரு விஷயம் இது என்று நினைக்கிறேன். வரலாற்றை நாம் தீர்க்கமாக ஆய்வு செய்யவேண்டும். நிறைய பழைய ஆவணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியில் தமிழகத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை வெளிக்கொணர்வது அவசியம்.

யுவன் சந்திரசேகர் மிகுந்த நகைச்சுவையுடன் பேசினார். அரங்கு முழுவதையும் குலுங்கக் குலுங்க சிரிக்கவைத்தார். சிறில் அலெக்ஸின் மொழிபெயர்ப்பில் பல அருமையான தமிழ்ச் சொற்கள் வந்திருப்பதையும் சில இடங்களில் ஜெயமோகனின் டச் இருப்பதையும் குறிப்பிட்டார். ஜெயமோகன் ராய் மாக்ஸாம் பற்றிய மிகச் சுருக்கமான அறிமுகத்தைக் கொடுத்தார். கடந்த சில தினங்களாக ராய் மாக்ஸாமுடன் நேரத்தைச் செலவிட்டதில், அவரைப் பற்றித் தான் அறிந்துகொண்டதாக மூன்று விவரங்களைச் சொன்னார். (1) எதையுமே இயல்பான நகைச்சுவையோடு பேசுவது. (2) எந்த விதத்திலும் உயர்வு நவிற்சி வந்துவிடக்கூடாது என்று மட்டுப்படுத்தி உண்மை நிலையை மட்டும் வெளிப்படுத்தவேண்டும் என்ற விருப்பம். (3) உயர்மட்டத்தினரின் டாம்பீகத்தைச் சிறிதும் ஏற்க விரும்பாத தன்மை.

ராய் மாக்ஸாம் பேசும்போதும் பின்னர் கேள்வி பதில் நேரத்தின்போதும் பல விஷயங்களைச் சொன்னார். கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின்போது பல லட்சம் பேர் இறந்துபோயினர். அதில் எவ்வளவு பேர் உப்பின் போதாமையால் (உப்பு வரியால்) செத்துப்போனார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. உப்பின்மீதான வரி பல நேரங்களில் ஏழைக் குடும்பங்களின் இரண்டு மாத வருமானமாகவும் சில நேரங்களில் ஆறு மாத வருமானமாகவும்கூட இருந்திருக்கிறது. இந்திய மேட்டுக்குடியினரே உப்புவரியை அதிகரிக்கச் சொல்லியிருக்கின்றனர். போர்த்துக்கீசியர்கள் மிக மிகக் கொடுமைக்காரர்களாக இருந்திருக்கின்றனர். ஆனால் ஆங்கிலேயர்கள்தான் அதிகம் இந்தியர்கள் இறக்கக் காரணமாக இருந்திருக்கின்றனர்.

விஷ்ணுபுரம் வாசகர் வட்டமும் எழுத்து பதிப்பகமும் இணைந்து நிகழ்ச்சியை நடத்தியிருந்தன. அவர்களை வாழ்த்துகிறேன்.

புத்தகத்தை இணையத்தில் வாங்க

வாக்கு மாற்றம்

சமீபத்தில் நடந்த தில்லி தேர்தலில் காங்கிரஸுடைய வாக்குகள் பெருமளவு ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு மாறியதையே நான் முக்கியமானதாகப் பார்க்கிறேன். இனியும் காங்கிரஸால் பாஜகவை எதிர்க்க முடியாது என்பதை நன்கு புரிந்துகொண்ட மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாகத் தங்கள் வாக்குகளை ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு மாற்றியுள்ளனர்.

பஞ்சாப், ஹரியானா, ராஜஸ்தான், குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் ஆகிய ஆறு மாநிலங்களிலும் ஆம் ஆத்மி தன் அடித்தளத்தை வலுவாகக் கட்டினால், அங்கு இப்போது காங்கிரஸுக்கு இருக்கும் வாக்குகள் பெருமளவு ஆம் ஆத்மிக்கு மாறிவிடும். அடுத்த தேர்தலில் இல்லாவிட்டாலும் 10-15 வருடம் கழித்து ஆம் ஆத்மி இவற்றில் ஏதேனும் சில மாநிலங்களில் ஆட்சியைப் பிடிக்கக்கூடும். ஆம் ஆத்மியின் வளர்ச்சி, காங்கிரஸின் வீழ்ச்சியாக மட்டுமே இருக்கும்.

ஆனால் பிஹார், உத்தரப் பிரதேசம் இரண்டிலும் ஆம் ஆத்மிக்கு உடனடியாகப் பிரகாசமான சூழல் இல்லை. இந்த இரு மாநிலங்களிலும் காங்கிரஸ் இல்லவே இல்லை. வலுவான வேறு சில ஆப்ஷன்கள் மக்களுக்கு உள்ளன.

தென்னிந்தியாவில் கர்நாடகம் தவிர ஆம் ஆத்மிக்கு வேறு எங்கும் உடனடியாக இடம் கிடைக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. யாருடைய வாக்குகளாவது மொத்தமாக நகர்ந்தால்தான் ஆம் ஆத்மி போன்ற புதுக்கட்சிகளுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும். மகாராஷ்டிரத்தில் காங்கிரஸிலிருந்து நகரும் வாக்குகளைப் பெற சிவசேனை, தேசியவாத காங்கிரஸ் ஆகிய இரு கட்சிகளும் போட்டியிடும். கர்நாடகத்தில் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இருக்கிறது என்றாலும் பாஜக எதிர்ப்பு வாக்குகளால்தான் இந்த வெற்றி சாத்தியமானது. காங்கிரஸ்தான் ஆட்சிக்கு வரவேண்டும் என்ற பெரும் எதிர்பார்ப்பால் அல்ல. தேவ கவுடாவின் கட்சி தளர்ந்துபோயிருக்கிறது. பாஜக எதிர்ப்பு வாக்குகள் ஆம் ஆத்மியை நோக்கி நகர நிறைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

ஆம் ஆத்மிக்கு இடதுசாரிகள், மமதா பானர்ஜி, நிதிஷ் குமார் போன்ற பலரும் பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துள்ளனர். ஆனால் இவர்கள்தான் ஆம் ஆத்மியால் மிகவும் அதிகமாக பாதிக்கப்படப்போகிறார்கள். இடதுசாரி ஆதரவு வாக்காளர்கள் எல்லோருமே ஆம் ஆத்மி கட்சியால் ஈர்க்கப்படுவார்கள். ஆம் ஆத்மி, மமதாவுடனோ நிதிஷுடனோ கூட்டணி வைக்காது.

சொல்லப்போனால், ஆம் ஆத்மி கட்சி, யாருடனும் கூட்டு வைத்துக்கொள்ளாது என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன். ஆட்சியை அமைத்தாகவேண்டும், எப்படியாவது எம்.எல்.ஏ, எம்.பி ஆகிவிடவேண்டும் என்று பதறும் கட்சிகள்தான் கூட்டணி வேண்டும், தொகுதிப் பங்கீடு வேண்டும் என்று அலைவார்கள். ஆம் ஆத்மி தனித்து நின்று தோல்வி அடைந்துகொண்டே இருந்தாலும் அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் அதிக வாக்காளர்களைக் கவர முடியும்.

பிராந்தியக் கட்சிகள் சில மாநிலங்களில் தொடர்ந்து பதவியில் இருப்பார்கள், ஆனால் பலவீனமாகிக்கொண்டே போவார்கள். இந்தக் கட்சிகள் சிலவற்றுக்கு அடுத்த “வாரிசு” பற்றிய தெளிவின்மையே உள்ளது. அஇஅதிமுகவில் ஜெயலலிதாவுக்குப் பிறகு யார்? பிஜு ஜனதா தளக் கட்சியில் நவீன் பட்நாயக்குக்குப் பிறகு யார்? திரினாமுல் கட்சியில் மமதா பானர்ஜிக்குப் பிறகு யார்? இந்தக் கட்சிகள் எல்லாம் சட்டென்று உருக்குலைந்து போகக்கூடியவை.

எங்கு வாரிசுகள் இருக்கிறார்களோ, அவர்களும் சிறப்பான செயல்பாடுகளைத் தருவதாக இல்லை. தமிழகம், ஆந்திரம், தெலங்கானா, கர்நாடகம், மகாராஷ்டிரம், உத்தரப் பிரதேசம், பஞ்சாப் ஆகிய மாநிலங்களில் உள்ள வாரிசுக் கட்சிகளில் இந்தப் பிரச்னைகளை நாம் பார்க்க முடியும்.

எனவே அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் இந்திய அரசியலில் பாஜகவும் ஆம் ஆத்மியும் மட்டுமே பெரும் சக்திகளாக இருப்பார்கள். பிற சக்திகள் மிகவும் பலவீனமாக ஆகிவிடுவார்கள்.