Friday, February 13, 2009

NHM இணையப் புத்தகக்கடையில் இனி தபால் செலவு கிடையாது*

இணையத்தில் புத்தகம் வாங்குவதில் பலருக்கும் உள்ள பெரும் பிரச்னை, புத்தகத்தை அனுப்புவதற்கான தபால் செலவு.

சென்னையிலிருந்து நாங்கள் புத்தகத்தை அனுப்புவதில், சென்னைக்கு ஒரு செலவு, சென்னைக்கு வெளியே தமிழகத்துக்கு ஒரு செலவு, இந்தியாவின் பிற இடங்களுக்கு ஒரு செலவு. மஹாராஷ்டிராவில் அல்லது டில்லியில் அல்லது அசோமில் இருப்பவர்கள் இதனாலேயே அதிகம் புத்தகங்கள் வாங்குவதில்லையோ என்றுகூட நான் நினைப்பதுண்டு.

புத்தகம் ரூ. 60, தபால் செலவு ரூ. 25 என்றால், வாங்கும் யாருமே கொஞ்சம் யோசிப்பார்கள். இதுதான் விபிபி போன்ற முறையிலும் பிரச்னை. குறைந்தது ஒரு புத்தகத்தை அனுப்புவதற்குக்கூட ரூ. 25 அதிகம் செலவாகிறது.

இதற்காக, ஒரு புது முறையைப் புகுத்தியுள்ளோம். இந்தியாவின் எந்த மூலையாக இருந்தாலும் சரி, குறைந்தபட்சம் ரூ. 250-க்குப் புத்தகம் வாங்குபவர்களுக்கு, தபால் செலவு முழுவதும் எங்கள் பொறுப்பு. (* ரூ. 250-க்குக்கீழ் வாங்கினால் தபால் செலவு உண்டு என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள்.)

இந்த முறையை இரண்டு நாள்களுக்குமுன் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளோம்.

NHM புத்தகங்களை வாங்குவதற்கான முகவரி: http://www.nhm.in/ அல்லது http://www.nhm.in/shop/

இந்தியாவுக்கு வெளியே வசிப்பவர்களுக்கு இதே வசதியைத் தரமுடியாத நிலையில் உள்ளோம். ஆனால், அவர்களுக்கும் தபால் செலவை வெகுவாகக் குறைத்துள்ளோம். முயற்சி செய்து பாருங்கள்.

Tuesday, February 10, 2009

முதல் குரல்

Zee தமிழ் சானலில், காலை 8.30 (மறு ஒளிபரப்பு இரவு 10.00) மணிக்கு “முதல் குரல்” என்ற நிகழ்ச்சி வருகிறது. சுதாங்கன், ஜென்ராம் ஆகியோருடன் இரண்டு சிறப்பு விருந்தினர்கள் கலந்துகொண்டு நடத்தப்படும் விவாதம்.

தேர்தலுக்கு முன் நடத்தப்படும் கருத்துக் கணிப்பு, தேர்தல் முடிந்து வெளியே வருவோரிடம் நடத்தப்படும் கணிப்பு ஆகியவற்றைத் தேர்தல் ஆணையம் தடை செய்யுமா, செய்யலாமா என்பது பற்றிய விவாதம் நேற்று ஒளிபரப்பானது. பத்திரிகையாளர் ஞாநியும் நானும் கலந்துகொண்டிருந்தோம். சென்ற வாரம் பதிவு செய்யப்பட்ட இந்த நிகழ்ச்சி நேற்றுதான் ஒளிபரப்பானது.

கருத்துக் கணிப்பு மக்களின் மன ஓட்டத்தை மாற்றி, அவர்கள் வாக்களிக்க நினைத்திருக்கும் தேர்வில் மாற்றத்தை உண்டாக்குமா? ஜெயிப்பவருக்கே தனது வாக்கு போகவேண்டும் என்றா மக்கள் நினைக்கிறார்கள்?

என் கருத்து: கருத்துக் கணிப்பு என்பது நிச்சயமாக மக்கள் மனத்தில் ஒரு சலனத்தை ஏற்படுத்தும். ஆனால் அந்தக் காரணத்தாலேயே கருத்துக் கணிப்பைத் தடை செய்யமுடியாது. தேர்தல் பிரசாரமும்தான் மக்கள் மனத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. கருத்துக் கணிப்பை மட்டுமே நம்பி அதில் சொல்லப்படும் திசையில் அப்பாவி மக்கள் தங்கள் வாக்குகளைச் செலுத்துகிறார்கள் என்பதை நான் ஏற்கவில்லை.

இடைத்தேர்தலில் பணம் வாரி இறைக்கப்படும் நேரங்களைத் தவிர்த்து, மக்களுக்கு நேரடியாக லஞ்சம் கொடுக்கப்படும் நேரங்களைத் தவிர்த்து, மக்கள்மீது வன்முறை செலுத்தப்படும் என்ற பயம் இருக்கும் நேரங்களைத் தவிர்த்து, பொதுவாக மக்கள் சில முன்தீர்மானங்களை எடுத்து வைத்திருக்கிறார்கள். ராஜீவ் காந்தி கொலை போன்ற மாபெரும் நிகழ்வுகள் தவிர்த்து, வேறு எதுவும் மக்கள் தீர்மானங்களை எளிதாக மாற்றிவிடுவதில்லை.

ஞாநி, ராஜீவ் கொலையைச் சுட்டிக்காட்டிப் பேசினார். திமுகதான் இந்தக் கொலைக்குக் காரணம் என்பதாக ஒரு பொய்ப் பிரசாரம் நடந்து, அதன் காரணமாக திமுக தோற்கடிக்கப்பட்டது. இதே கட்டத்தில், ஒரு கருத்துக் கணிப்பும் நடத்தி, 80% மக்கள் திமுகதான் இந்தக் கொலையைச் செய்தது என்று நம்புகிறார்கள் என்று சொன்னால் மக்கள் மேலும் அதிகமாக இதனை நம்பும் வாய்ப்புகள் இருந்திருக்கும் என்றார்.

கருத்துக் கணிப்புகளை சில ஊடகங்களோ, சில தனிப்பட்ட அமைப்பினரோ தங்களுக்குச் சாதகமாகத் திரிப்பதில் விருப்பம் கொண்டுள்ளனர் என்பது உண்மையே. ஆனால், நம் மக்கள் முட்டாள்கள், படிப்பறிவில்லாதவர்கள், இந்தக் கணிப்புகளை அப்படியே வேதவாக்காக எடுத்துக்கொண்டு அதை நம்பி, தங்களது வாக்குகளை மாற்றிக்கொள்வார்கள் என்று நான் நம்பவில்லை. அதேபோல, யார் ஜெயிக்கப்போகிறார்களோ அவர்களுக்குத்தான் தனது வாக்கு போலவேண்டும் என்று பெரும்பான்மை மக்கள் நினைக்கிறார்கள் என்றும் நான் நினைக்கவில்லை.

அதே நேரம், இந்தியக் குடியாட்சி முறை மேலும் முதிர்ச்சி அடையவேண்டும். அப்படிப்பட்ட நிலையில் கருத்துக் கணிப்புகளைக் கண்டு - திரிக்கப்பட்ட கருத்தாக இருந்தாலும் சரி, நியாயமான கருத்தாக இருந்தாலும் சரி - எந்தப் பிரிவினரும் அஞ்சவேண்டிய தேவையே இல்லை. கருத்துக் கணிப்பை யார் வழங்குகிறார்கள், கருத்துக் கணிப்பு மெதடாலஜி என்ன (எத்தனை பேரிடம் கருத்துகளைக் கேட்டனர்; எந்த மாதிரியான கேள்விகள், சாம்பிள் ஸ்பேஸை எப்படி வரையறுத்தனர், எந்த மாதிரியான அனாலிசிஸ் செய்யப்பட்டது...), கருத்துக் கணிப்பு நிறுவனத்தின் பின்னணி எப்படிப்பட்டது, அவர்கள் நம்பத்தகுந்தவர்களா ஆகியவற்றை மக்கள் புரிந்துகொள்வார்கள்.

இணையம் வழிப் பிரசாரம், எஸ்.எம்.எஸ் பிரசாரம் ஆகியவை பற்றியும் ஓரிரு கருத்துகள் சொல்லப்பட்டன.

கருத்துக் கணிப்புகள் கூடாது என்பதல்ல தன் கருத்து, ஆனால், ஒரு level playing field இருப்பதற்காக தேர்தல் ஆணையம் சில regulatory mechanisms வைத்திருக்கவேண்டும் என்றார் ஞாநி.

தேர்தலை ஒழுங்காக நடத்தி முடிவுகளை அறிவிப்பது மட்டுமே தேர்தல் ஆணையத்தின் வேலையாக இருக்கவேண்டும்; மாறாக கருத்துக் கணிப்பு இருக்கலாமா, கூடாதா, தேர்தல் பிரசாரம் எத்தனை மணி நேரம் இருக்கவேண்டும், எப்படியெல்லாம் தேர்தல் பிரசாரம் செய்யலாம், கூடாது, போஸ்டர் ஒட்டலாமா, கூடாதா, இணையத்தளம் நடத்தலாமா, கூடாதா ஆகியவையெல்லாம் தேர்தல் கமிஷனின் வேலையாக இருக்கக்கூடாது என்பது என் கருத்து.

***

சுவாரசியமான நிகழ்ச்சிதான். ஆனால் அரை மணி நேரத்தில் (23 நிமிடம்?) நான்கு பேர் பேசுவதற்கு, விவாதிப்பதற்கு மிகவும் கடினம். பல விஷயங்கள் சொல்லப்படாமலேயே அல்லது எதிர்க்கப்படாமலேயே நிகழ்ச்சி உடனடியாக முடிந்துவிடுவதுபோன்ற தோற்றம் ஏற்படுகிறது. நான்கு பேர் பேசுவதற்கு இந்தக் குறைவான நேரம் போதுமா என்று தெரியவில்லை.

இதுவே அதிகம் என்று பார்வையாளர்கள் ஒருவேளை நினைக்கலாம்:-)

***

நிகழ்ச்சி ஒளிப்பதிவு முடிந்து வாசலில் சில நிமிடங்கள் நாங்கள் உரையாடிக்கொண்டிருந்தோம். ஊடகங்கள் - முக்கியமாக தொலைக்காட்சி சானல்கள் - எந்த அளவுக்கு அரசியல் சார்புள்ளவையாக, கட்டுப்படுத்தப்பட்டவையாக உள்ளன என்று பேச்சு எழுந்தது. அப்போது, இணையம் எந்த வகையில் மாற்று ஊடகமாக சில மாற்றங்களை ஏற்படுத்தலாம் என்பது பற்றி விவாதித்தோம். இணையம் அதிகமாகப் பரவவில்லை என்றாலும் விரைவில், செல்பேசிகள் (3G) பரவி, அதன்மூலம் மக்கள் வித்தியாசமான நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கமுடியும் என்று பேசினேன்.

இதில் சிலவற்றை எழுத முயற்சி செய்கிறேன்.

Tuesday, February 03, 2009

பதிப்புத் தொழில் பயிற்சிப் பட்டறை

சென்ற வாரம் தில்லியில் லேடி ஸ்ரீராம் கல்லூரியில் நடந்த பயிற்சிப் பட்டறையில் நான் பேசியது, ஸ்லைட் வடிவில்.


.

கள் குடித்த வானர சேனை

சென்ற வாரம் கர்நாடக மாநிலம் மங்களூரில் ஸ்ரீ ராம சேனை என்ற பெயரில் தடியர்கள் சிலர் ‘மதுவகம்’ ஒன்றில் நுழைந்து அங்கிருக்கும் பெண்களைத் தனியாகக் குறிவைத்து அடித்துத் தாக்கியுள்ளனர்.

தொலைக்காட்சியில் சில துண்டுகளைப் பார்த்தபோது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. பெண்களைத் துரத்தித் துரத்தி அடித்துக் கீழே வீழ்த்துகின்றனர். சுற்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் ஆண்கள் பலரும் அமைதியாக உள்ளனர். ஒருவர் மட்டும் எதிர்க்கிறார். அவரும் நையப் புடைக்கப்படுகிறார்.

மது அருந்துவது சரியா, தவறா என்று அறவியல், உடல் நலம், ஒழுக்கவியல் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு பட்டிமன்றம் நடத்தலாம். ஆனால் “பெண்கள்” குடிக்கக்கூடாது என்று சொல்ல இந்தக் குரங்குகள் யார்? அப்படியே சொல்வதற்கு இவர்களுக்குக் கருத்துரிமை உள்ளது என்றாலும், ஓரிடத்தில் புகுந்து பிறரை - அது ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ இருக்கட்டும் - அடிக்க எந்த உரிமையும் கிடையாது.

‘Pub culture’ கூடாது என்றெல்லாம் யார் வேண்டுமானாலும் பேசலாம். ஆனால், இன்று சட்டப்பூர்வமாக 18 வயதுக்கு மேற்பட்ட பெண்கள், மது வழங்குவதற்கென்று உரிமம் பெற்ற மதுக்கடைகளில், நடன அரங்குகளில், மது அருந்தக்கூடாது என்று தடுக்க அல்லது தாக்க முற்படுபவர்கள் சட்டத்துக்குப் புறம்பாக நடப்பவர்கள். தனி மனிதர்களுக்கான சுதந்தரம் என்பதில் தலையிட அடுத்தவர்களுக்கு உரிமையில்லை. வேண்டுமானால், கர்நாடகத்தில், பெண்கள் யாரும் மது அருந்தக்கூடாது என்று சட்டம் கொண்டுவர பாஜக முயற்சி செய்யட்டும். அப்போது பார்ப்போம் என்ன நடக்கிறது என்று.

கலாசாரக் கருத்துகள், கருத்துத் தளத்தில் மட்டுமே விவாதிக்கப்படவேண்டும். அடிதடியில் ஈடுபவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனைகள் தரப்படவேண்டும்.

ஸ்ரீ ராம சேனையின் தாக்குதலில் சிலர் இறந்தே போயிருக்கலாம். அடி படாத இடத்தில் பட்டு, ஓடுபவர்கள் கூர்மையான கம்பி எதிலாவது குத்திக்கொண்டு, அல்லது எதிரே வரும் வண்டியில் மோதி ... என்று இறப்பதற்கு வாய்ப்புகள் உண்டு. எனவே ஸ்ரீ ராம சேனை தடியர்களை, கொலைக்குற்றம் சாட்டி உள்ளே தள்ளவேண்டும்.

***

எங்கெல்லாம் பாஜக ஆட்சிக்கு வருகிறதோ, அங்ககெல்லாம் இதுபோன்ற கூத்தாட்டங்கள் தொடங்கிவிடுகின்றன. சட்டத்தை சிறிதும் மதிக்காத அரைகுறை கலாசார காவலர்களை கடுமையாக அடக்கவேண்டியது காவல்துறையின் கடமை. அப்படி காவல்துறை செயல்படாமல் தடுக்கப்பட்டால், அந்த அரசைத் தூக்கி எறிவது மக்கள் கடமை.

பிப்ரவரி 14, வேலண்டன் தினம் வரப்போகிறது. அன்று இந்த கலாசார காவலர்கள் கையில் குண்டாந்தடியுடன் தெருவில் வலம் வந்தால், அதற்கு சட்டக் காவலர்களிடம் இருந்து எந்த எதிர்ப்பும் வரவில்லை என்றால், பாதிக்கப்படும் இளைஞர்கள் (ஆண், பெண்), தாங்களும் கையில் குண்டாந்தடிகளைத் தூக்குவதில் எந்தத் தவறும் இல்லை என்றாகிவிடும்!

Sunday, February 01, 2009

தமிழகக் கல்லூரிகள் காலவரையின்றி மூடல்

இன்று காலை செய்தித்தாள்கள் அறிவித்தன. தமிழகத்தில் கல்லூரிகள் காலவரையின்றி மூடப்படும். இன்று மனைவியை சென்னைப் பல்கலைக்கழக அஞ்சல்வழிக் கல்விக்கான நேரடி வகுப்புகளுக்கு அழைத்துச் சென்றேன். இன்றுதான் இந்த ஆண்டுக்கான பாடங்கள் ஆரம்பிப்பதாக இருந்தன. அதுவும் கிடையாது என்று அறிவித்தனர்.

தமிழக அரசுக்கு பயம். உளவுத் தகவல் வந்திருக்கவேண்டும். கல்லூரி மாணவர்கள் மத்தியில் ஒருவிதக் கொந்தளிப்பு கடந்த சில வாரங்களாகவே இருந்து வந்துள்ளது. இது ஒரு சில அரசியல் கட்சிகளின் தூண்டுதலால் மட்டுமே என்று சொல்வது மதியீனம். அந்த அளவுக்கு, இந்தக் குறிப்பிட்ட சில அரசியல் கட்சிகள் வலுவானவை கிடையாது. பல ஊர்களிலும் கல்லூரி மாணவர்கள் பாடங்களைப் புறக்கணித்து, தெருவுக்கு வந்துள்ளனர். பல ஊர்களிலும் வக்கீல்களும் இதேபோல் நீதிமன்றப் புறக்கணிப்பில் ஈடுபட்டனர். இவை எதுவும் அரசியல் தலைமையின்கீழ் நேர்த்தியாக நடைமுறைத்தப்பட்ட போராட்டங்கள் கிடையாது; spontaneous-ஆக நடப்பதுதான் என்பது என் கருத்து.

இதில் முத்துக்குமார் தீக்குளிப்பு நிஜமாகவே கொந்தளிப்பை அதிகப்படுத்தியுள்ளது என்பது உண்மை. ஊடகங்களை ஓரளவுக்கு மேல் கட்டுப்படுத்த முடியாது. இதுநாள் வரையில், ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதரவு என்றால், “புலி என்று சொல்லி உள்ளே தள்ளிவிடுவார்கள்” என்ற அபத்தமான அச்சம் தமிழக மக்களிடம் இருந்தது. ஆனால், இப்போது மக்கள் அந்தக் கட்டத்தைக் கடந்துவிட்டார்கள்.

போர் நிறுத்தம் விடுதலைப் புலிகளுக்கு உடனடி நிவாரணத்தைத் தரலாம். அது நல்லதா, கெட்டதா, இதனால் இந்தியாவுக்கு என்ன லாபம் என்றெல்லாம் தமிழர்கள், இந்தியர்கள் யோசிக்கவேண்டிய தருணம் இதுவல்ல. நம் நாட்டுக்கு அருகில் லட்சக்கணக்கான மனிதர்கள் உயிருக்கு எந்தவித உத்தரவாதமும் இல்லாத நிலையில் குண்டுகளுக்கு இடையில் மாட்டிக்கொண்டுள்ளனர். இதில் இலங்கை ராணுவத்தையும் விடுதலைப் புலிகளையும் மாறி மாறி, பிறகு குற்றம் சொல்லலாம். முதல் தேவை மக்கள் படுகொலையை நிறுத்துவது.

Collateral damage என்ற பெயரில் நடக்கும் படுகொலைகள் போதும். கல்லூரிகளுக்கு விடுமுறை கொடுத்து, மாணவர்கள் கொந்தளிப்பை அடக்கிவிட முடியும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. இதற்குமுன், அம்மாதிரியான சிந்தனையைக் கொண்டிருந்த கட்சிகள், கண்காணாமல் போயுள்ளன.

இந்தியா நினைத்தால், இலங்கை போரை நிறுத்திவிடுமா என்று சிலர் கேட்கிறார்கள். அதை அடுத்து பார்ப்போம். இந்தியா மனதுவைத்து, போரை நிறுத்து என்று கேட்டு, இலங்கை மறுத்தால், அப்போது என்ன செய்வது என்று யோசிக்கலாம். இதுவரையில் இந்தியா அதைச் செய்யவில்லையே? தமிழக அரசும் அதைக் கேட்கவில்லையே? அதுதானே தமிழக மக்கள் பலரின் ஆதங்கத்துக்கும் காரணம்? முத்துக்குமார் தீக்குளிப்புக்கும் காரணம்?