Tuesday, August 05, 2003

Global-Tamils - யாஹூ குழுமம்

இதுவரை உள்ள யாஹூ தமிழ் குழுமங்கள் எல்லாம் TSCII என்னும் தகுதர எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தன. குளோபல்-தமிழ் என்னும் குழுமம் இப்பொழுது யூனிகோட் எழுத்துக்களைப் பாவிக்க உள்ளது. பங்குபெற Win2k அல்லது WinXP உள்ளவர்களால் எளிதில் முடியும். லினக்ஸ் வைத்துள்ளவர்களும் பங்குபெறுவது அவ்வளவு கடினமில்லை. Win98 உள்ளவர்கள் கொஞ்சம் தடுமாற வேண்டியிருக்கும். இதில் பங்குபெற செல்லவும்.

Monday, August 04, 2003

திட்டல் வெண்பா

தெருப்புழுதி நாயே திருட்டுக் குரங்கே
செருப்பால் அடிப்பேன் உனை

Sunday, August 03, 2003

கிரிக்கெட் அனுபவம் - 1: ஆட்டமோ ஆட்டோ

எனக்கு சென்னையில் ஆட்டோவில் ஏறுவது என்றாலே கதி கலங்கும். சென்னைத் தெருக்கள் பற்றி உங்களுக்குத்தான் தெரியுமே? எங்கே, எப்பொழுது, யார் குழி தோண்டுவார்கள் என்று தெரியாது. நம் நாட்டின் "தகவல் நெடுஞ்சாலை" வெறும் தார் சாலைகளின் அடியே தோண்டி எடுக்கப்பட்ட பள்ளங்களின் ஊடே செல்லும் ஒளிநார்க் குழாய்களின் வழியேதான். தகவல் நெடுஞ்சாலையில் தகராறு இல்லாமல் பிட்டும், பைட்டும் ஓடும்போது மேலே பல்லவனும், ஆட்டோக்களும் தடக்-தடக் என்று தட்டுத் தடுமாறித்தான் போகும்.

சர்ரென்று ஓடும் ஆட்டோவை கிறீச்சென்று சத்தம் போட்டு நிறுத்தி, "ஏண்டா கசுமாலம், வூட்டுல சொல்லிக்கினு வந்தியா" என்று கெட்ட வார்த்தையை உதிர்த்துவிட்டு, ஓட்டுனர் நம்மிடம் திரும்பி நாடு கெட்டுப்போய்விட்டதைப் பற்றி ஒரு பிரசங்கத்தை ஆரம்பிப்பார். நானும் உயிரை கெட்டியாகக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு எப்படியாவது வீடு போய்ச் சேர வேண்டுமே என்ற கவலையில் அசிங்கமாகப் புன்னகை செய்து கொண்டும், "உம்" கொட்டிக்கொண்டும் இருப்பேன்.

இரண்டு வருடத்திற்கு முன் ஃபோர்ட் ஐக்கனும், அதன்கூட ஒரு திறமை மிக்க ஓட்டுனரும் கிடைத்தனர். அவர் ஓட்டும்போது எனக்கு உயிர்மீது ஒரு கவலையும் இருந்ததே இல்லை. கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையில் 130kmphஇல் போகும் போதும், அண்ணா சாலையில் இடைஞ்சல்களுக்கிடையில் புகுந்து புகுந்து வெளியே வரும்போதும், லாரித்தண்ணி வழிந்து வழிந்தே ரோடே குண்டும் குழியுமான கோடம்பாக்கம் ஹைரோட்டில் முன்னேறும் போதும், எதுவானாலும் என் ஓட்டுனர் ஓட்டும்போது மேகத்தில் பறக்கும் கதிரவனின் தேர் வழுக்கிக் கொண்டு போவது போல் இருக்கும்.

இனிமேல் ஆட்டோ தொல்லை ஏதுமில்லை, விட்டது கவலை என்றிருந்தேன்.

எனக்கு சனி கொழும்புவில் வந்தது.

ஐசிசி சாம்பியன் கோப்பை ஆட்டங்களைப் பார்க்க செப்டம்பர் 2002இல், மனைவியுடன் கொழும்பு சென்றிருந்தேன். இறுதியாட்டம் வரை எங்கோ காணாமல் போயிருந்த மழை இந்தியாவைப் பழிவாங்க வேண்டுமென்றே மெனக்கெட்டுக் காத்துக்கொண்டிருந்தது. இறுதியாட்டத்துக்குக் குறித்திருந்த முதல் நாள் முதலில் களமிறங்கிய இலங்கை அணி 50 ஓவர்களில் 244 ஓட்டங்களுக்கு 5 விக்கெட் இழப்புடன் முடித்தது. பிரேமதாசா அரங்கில் இரவில் விளக்குகள் எரிய தினேஷ் மோங்கியாவும், விரேந்திர சேவாக்கும் களம் இறங்கினர். முதல் ஓவரில் மோங்கியா ரொம்பவே தடவினார். எண்ணிக்கை பூஜ்யத்திலேயே. ஏண்டா இந்த திராபையைத் துவக்க ஆட்டத்துக்கு இறக்கினர் என்ற கடுப்பில் இந்தியர்கள் வெறுத்துப் போயிருக்க, புலஸ்தி குணரத்னே பந்து வீச்சைத் துவங்கினார். லேசாகத் தூறல். முதல் இரண்டு பந்துகளில் பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை, ஆளுக்கொரு ஓட்டம். மூன்றாவது பந்து ஆஃப் ஸ்டம்புக்கு வெகு வெளியே. வானில் பளிச்சென்று மின்னல். நான்காவது பந்து சற்றே அளவு குறைவாக வீசப்பட்டது. சேவாக் கொஞ்சம் பின்வாங்கிப் பந்தைத் தட்ட அது பாயிண்ட் திசையில் பறக்கிறது. நான்கு ஓட்டங்கள். இந்தியப் பார்வையாளர்கள் பாங்கரா நடனம் ஆடத்துவங்கினர். அடுத்த பந்து அதே மாதிரி அளவு குறைவாக வீசப்பட்டது, மீண்டும் நடராஜர் பின்கால் நடனம், ஒத்தி அடித்த பந்து பாயிண்டுக்குப் பின் பறக்கிறது. வானில் இடி, இன்னும் கொஞ்சம் மழைத்தூறல். குணரத்னேக்கு வயிற்றைப் பிசைகிறது. இரண்டு மோசமான பந்துகள், இரண்டும் நான்குகள். கடைசிப் பந்தை எப்படியாவது ஓட்டம் கொடுக்காமல் வீச வேண்டும். கால் திசையில் அளவு அதிகமாக வீசுகிறார், சேவாக்கோ மயிலிறகால் தொடுவது போல் மட்டையால் பந்தை ஒத்துகிறார், வீசப்பட்ட வேகத்தில் பந்து ஃபைன் லெக்குக்குப் பறக்கிறது. நாங்கள் குதிக்கிறோம், வருணனும் கொட்டத் தொடங்குகிறான்.

ஜயசூரியாவுக்கு நிம்மதி. இந்த மாதிரி மழை பெய்தால் இனி விளையாட்டு காலி என்று அவருக்கும் தெரியும், ஆடுகளத்தைக் காக்கும் பணியாளர்களுக்கும் தெரியும். தார்ப்பாலின் போட்டு ஆடுகளத்தை மூடுகின்றனர். நாங்கள் மழையில் நனைந்தபடி ஒரு ஆட்டோவில் ஏறி ஒருமாதிரி விடுதியைச் சென்றடைகிறோம்.

ஊருக்கே தெரிகிறது அடுத்த நாளும் மழை கொட்டும் என்று. ஆனால் மழை சாயந்திரம் ஆறு மணிக்குதான் ஆரம்பமாகும் என்பதும் அவர்களுக்குத் தெரியும். ஐசிசிக்கு மட்டும் இது எப்படியோ தெரியவில்லை. ஆட்ட விதிகளின் படி, முடியாத இறுதியாட்டம் அடுத்த நாள் விட்ட இடத்திலிருந்து தொடரப்படக் கூடாதாம். மற்றுமொரு புதிய ஆட்டம், அதே களத்தில், அதே நேரத்தில் துவக்கப்பட வேண்டும். காலை முழுதும் கொளுத்தும் வெய்யில். முதல் நாள் மழை பெய்ததா என்றே தெரியாத மாதிரி ஈரமே இல்லாத மைதானம். ஆனால் ஆட்டம் மதியம் 2.30க்குத்தான் தொடங்குகிறது. இந்த முறையும் முதலில் மட்டையெடுத்து ஆடுவது இலங்கை. முதல் நாளைவிட மோசமாக ஆடி வெறும் 222 ஓட்டங்களே எடுக்கின்றனர், 7 விக்கெட் இழப்பிற்கு.

இன்றும் மோங்கியாதான் சேவாக்கோடு ஆட்டத்தைத் துவக்குகிறார். ஆனால் கடவுள் புண்ணியத்தில் ஓட்டமெதுவும் எடுக்காமல், பந்துகளை வீணாக்காமல் ஒழிகிறார். உள்ளே நுழைவது சச்சின் டெண்டுல்கர். டெண்டுல்கர் இந்தப்போட்டி முழுவதுமே கொஞ்சம் தடவல். வந்து கொஞ்சம் பந்துகளை வீண் செய்கிறார். சேவாக் அவ்வப்போது ஒரு நான்கை அடித்துக் கொஞ்சமாவது ஓட்டம் சேர்க்கிறார். ஆனாலும் 8 ஓவர்களில் வெறும் 28 ஓட்டங்களே. ஒன்பதாவது ஓவர் பந்து வீசப்போவது வர்ணகுலசூரிய பதபெந்திகே உஷாந்தா ஜோசப் சமிந்தா வாஸ் (அம்மாடி!). அவரது பெயரைக் கண்டும், பந்தைக் கண்டும் பயப்படக்கூடியவரல்ல சேவாக். முதல் பந்து அளவு குறைந்து நடு ஸ்டம்பை நோக்கி வருகிறது. சேவாக் பந்தை லாவகமாகத் தூக்கி மிட்விக்கெட் திசையில் அடிக்கிறார், போடு ஒரு நான்கு! இன்னும் இரண்டு பந்துக்குப் பிறகு ஆஃப் திசையில் அளவு குறைந்து வீசப்பட்ட பந்து: அல்வா கிண்டுபவர் திருப்பியை வளைத்துக் கிளறுவது போல் பந்துக்கு அடியில் மட்டையை வைத்துத் திருப்பிக் கிண்டுகிறார், பந்து பறக்கிறது பாயிண்ட் திசையில்! எல்லைக்கோட்டுக்கு வெளியே ஆறு ஓட்டங்கள். (இந்த அல்வா கிண்டும் ஆறு இந்தியா-பாகிஸ்தான் உலகக் கோப்பை ஆட்டத்தில் பிரசித்தம். டெண்டுல்கர், பெரிய வாய் ஷோயப் அக்தருக்கும், சேவாக், வக்கார் யூனிஸுக்கும் கொடுத்த பரிசு)

எங்கள் சந்தோஷம் போன இடம் தெரியாமல் மழை கொட்டத் தொடங்குகிறது.

வெறுப்போடு ஆட்டோவில் நானும் மனைவியும் ஏறுகிறோம். மழை கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டுகிறது. தெருவெங்கும் தண்ணீர்ப் பிரளயம். நம்மூர் ஆட்டோக்காரர்களை விட மோசம் கொழும்பு ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள். இத்தனைக்கும் தெருவில் ஒன்றும் போக்குவரத்தே இல்லை. வெற்றுச் சாலை, கொட்டும் மழை, திடீரென்று எங்கள் கண் முன் மற்றுமொரு ஆட்டோ . எங்கிருந்து வந்ததோ தெரியவில்லை. ஒரு நொடியில் எனக்கு வயிற்றைக் கலக்க ஆரம்பித்தது. ஓட்டுனர் பிரேக் பிடிக்க, பிரேக்தான் ஒத்துழைக்க மறுத்தது. நாங்கள் பயணம் செய்த ஆட்டோ நேரடியாக முன்னால் இருந்த ஆட்டோவில் மோத, ஒரு விநாடி எனக்கு என்ன ஆனதென்றே புரியவில்லை. எங்கள் ஆட்டோ குடைசாய்ந்தது. ஆட்டோவோடு நானும் மனைவியும் சாய்ந்தோம். முதலில் என் மனைவி கீழே விழ, நான் அவள் மீது விழுந்தேன். திறமையான ஆட்டோ ஓட்டுனர் துள்ளி வெளியே குதித்து விட்டார். யாருக்கும் உயிர் போகவில்லை. எனக்குக் காயம்கூட இல்லை. மனைவிக்கு மட்டும் கொஞ்சம் சிராய்ப்பு. பக்கத்தில் ஒரு ஆட்டோ நிறுத்துமிடம் இருந்தது. அதிலிருந்த எல்லா ஆட்டோ ஓட்டுனர்களும் ஓடி வந்து எங்களைத் தூக்கி எழுப்பினர். மற்றுமொரு ஆட்டோக்காரர் எங்களை ஓட்டிக்கொண்டு விடுதியில் வந்து சேர்த்தார்.

நானும் என் மனைவியும் இதைப்பற்றிப் பேசுவதேயில்லை.

மீண்டும் கொழும்புவுக்கு கிரிக்கெட் பார்க்கப் போவோம். ஆனால் ஆட்டோவில் ஏறுவதேயில்லை என்று உறுதியெடுத்துள்ளேன்.

நாளை மற்றுமொரு நாளே

ஜி.நாகராஜனின் "நாளை மற்றுமொரு நாளே" - குறுநாவல் படித்தேன். Gone with the Wind கதையில் ஸ்கார்லட் ஓஹாரா "After all, tomorrow is another day!" என்று "நாளை" என்னும் வருங்காலத்தை நம்பிக்கையோடு பார்ப்பாள். ஆனால் கந்தன் - கதையின் நாயகன் - வாழ்க்கை வேறு தளத்தில் உள்ளது.

கந்தன் மொடாக்குடிகாரன். அதோடு விபசாரம், ஏமாற்றுவேலை, கட்டப் பஞ்சாயத்து என்று பணம் சம்பாதிப்பவன். அவனது தளத்தில் பெண்களும், ஆண்களும் திருமணம் என்ற கட்டுப்பாட்டுக்குள் இயங்குவதில்லை. தேவைக்கேற்ப வாழ்கிறார்கள். சமூகத்தில் உள்ள தேவைகளைத் தீர்த்துவைப்பதில்தான் பணம் சம்பாதிக்க முடியும் என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில்தான் எந்தத் தேவையாக இருப்பினும் அதைத் தீர்த்துவைத்து அதில் பணம் செய்து அவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

காலையில் எழுந்திருக்கும் கந்தன் போதையோடு நாளை ஆரம்பித்து நாளின் இறுதியில் யாரோ செய்த கொலையைப் பார்த்த சாட்சியாக காவல் நிலையம் வரை போய்க் கைதியாய் லாக்-அப்பில் முடிவடைகிறான். ஒரு நாள் முழுவதும் அவன் செயல்களும் அவன் வாழ்க்கையின் கடந்த கால நினைவோடல்களுமாகச் செல்லும் கதை.

கதாசிரியர் சர்வசாதாரணமாகக் கதையைச் சொல்லிக்கொண்டு போகும்போதும், எனக்கு பக்கமெங்கும் அதிர்ச்சிதான். இப்படிப்பட்ட மக்களும் இருக்கிறார்களா என்று. எனது 33 வருடங்களில் ஜி.நா காட்டும் உலகத்தை நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால் இதில் வரும் மக்கள் வெகு இயல்பாக நடக்கிறார்கள், துளி செயற்கை இல்லை. அதிர்ச்சியாயிருந்தாலும் நம்ப முடிகிறது.

"தொழில்" செய்யும் மீனாவைக் கட்டிய கந்தன், "தொழில்" செய்து கொண்டே கந்தன் மீது பாசத்தோடு இருக்கும் மீனா, யாராவது பசையான பார்ட்டியோடு கந்தன் தன்னை ஒட்டவைப்பானா என்று எதிர்பார்க்கும் சொர்ணா, கைம்பெண்ணாகக் கைக்குழந்தையோடு இருப்பவளை வளைத்துப்போடப் பார்க்கும் மேஸ்திரி முத்துசாமி, பதினைந்து வயதில் யாராலோ ஏமாற்றப்பட்டு வயிற்றில் குழைந்தையோடு இருக்கும், அதைக் கலைக்க முயற்சிக்கும் சித்தாள் பெண் (கல்யாணமான பெண்ணுக்குக் கலைக்க 100 ரூபாய், கல்யாணமாகாத பெண்ணுக்கு 200 ரூபாய், சித்தாள்னா 300 ரூபாய் என்னும் பெண் டாக்டர்!), எல்லாவித புரோக்கர் வேலையும் பார்த்து பெரிய ஆளான அந்தோணி, ஆங்கில இந்தியப் பெண்மணியை வைப்பாக்க ஆசைப்பட்டு, நிறைவேற்றிய செட்டியார், ஆங்கிலத்தில் கெட்ட வார்த்தை பேசும் ஆங்கிலோ-இந்திய வேசி, சாராயக் கடையில் வேலை பார்க்கும் சிறுவர்கள், லாட்ஜுகள், வியாதி, சாவு, கொலை, ஏமாற்றல் ...

ஒருவித இருள் சூழ்ந்த உலகத்தில் வாழும் இவர்கள் - கந்தனைத் தவிர - ஒரு நம்பிக்கையோடுதான் இருக்கிறார்கள். கந்தனுக்குதான் இந்த உலகம் தன்னை விட்டுவிட்டு எங்கோ போய்விட்டதாகத் தோன்றுகிறது. அவனது பாதையில் அடுத்து எங்கு போகப் போகிறோம் என்று தெரியாத போது தனது மனைவிக்கு (அதாவது கூட வாழும் பெண்ணுக்கு, அவளோடு அவனுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் - பெண் இறந்து போகிறது, பையன் வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய்விடுகிறான்) ஏதாவது "ஏற்பாடு" செய்ய வேண்டும் (அதாவது அவளுக்கு வேறு ஒரு ஆண் துணை தேடி அவனோடு "செட்டில்" பண்ணி விடவேண்டும்) என்ற பரிவும், ஆதங்கமும் வெளிப்படுகிறது.

இப்படிப்பட்ட ஒரு இருளான கதை பற்றி எழுதும்போதும் ஆசிரியரின் நகைச்சுவை இழையோடுகிறது.

நாளை மற்றுமொரு நாளே - காலச்சுவடு பதிப்பகம் - விலை ரூ. 50

Friday, August 01, 2003

ஸ்டார் நியூஸ் - பாகம் 2

ஸ்டார் நிறுவனம் எப்படி அரசின் விதிமுறைக்கு உட்பட முயன்றது? முதலில் "மீடியா கண்டெண்ட் அண்ட் கம்யூனிகேஷன் சர்வீசஸ் லிமிடெட்" (MCCS) என்ற ஒரு ஓடு நிறுவனத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது. ஓடு நிறுவனம் என்றால் அந்த நிறுவனத்தில் யாரும் வேலை பார்க்கமாட்டார்கள், வரவும் இல்லை, செலவும் இல்லை. அலமாரியில் தூசுபடிந்து இருக்கும் வெறும் ஒரு கோப்பு. கம்பெனிப்பதிவாளர் (Registrar of companies) அலுவலகத்தில் மட்டும் உயிருடையதாக இருக்கும் வெற்று நிறுவனம்.

இந்த நிறுவனத்தைத் தூசு தட்டி எடுத்து ஸ்டார் நிறுவனம், ஸ்டார் நியூஸ் கன்னலை (TV Channel) இந்த நிறுவனத்தின் சொத்தாக மாற்றியது. அதன் பின்னர், முதல் பாகத்தில் குறிப்பிட்டது போல இந்தியர் பலரை இந்த நிறுவனத்தில் பங்கு வாங்க வைத்தது. போட்டி நிறுவனங்கள் - முக்கியமாக டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா குழுமம் மற்றும் இந்தியா டுடே குழுமம் (இது பற்றித் தனியாக இன்னொரு பாகத்தில் பார்ப்போம்) - இதைப் பெரிதாக்கி எழுதத் தொடங்கின. ஒரு தொலைக்காட்சியை நடத்த வேண்டுமானால் பல கோடி ரூபாய்கள் தேவை. ஆனால் MCCS நிறுவனத்தின் பங்குத் தொகையே வெறும் ஒரு லட்சம் ரூபாய்தான், எனவே இந்த MCCS வெறும் ஓடு நிறுவனம், இதன் பின்னணியில் இருந்து கொண்டு பொம்மலாட்டம் ஆட வைப்பது ரூப்பர்ட் மர்டாக்தான் என்றன. இதற்கு பதிலளித்த ஸ்டார் நிறுவனம், "இப்பொழுதுள்ள பங்குத் தொகை வெறும் ஒரு லட்சம் ரூபாய்தான், ஆனால் இதை மூன்று கோடிக்கு உயர்த்த Foreign Investment Promotion Board (FIPB) என்னும் அரசு வாரியத்திடம் அனுமதி கேட்டுள்ளோம், அவர்கள் அனுமதி கொடுத்தவுடன் இந்த மாற்றம் நிகழும்" என்றது.

இதற்கிடையில் குமார மங்கலம் பிர்லா தன்னுடைய பங்கை சுஹேல் சேத்திடம் விற்று விட்டார். பிர்லாவுக்குப் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள நிறுவனங்கள் (கணிமம், ஆடைகள், சிமெண்டு எனப் பலவேறு துறைகளில் - இப்பொழுதுதான் L&T என்னும் நிறுவனத்தின் சிமெண்டு உற்பத்தி செய்யும் துறையை வாங்கித் தன்னுடைய சிமெண்டு நிறுவனங்களோடு சேர்க்க ஒரு உடன்பாட்டைச் செய்திருந்தார்) உண்டு. அவர் இந்தமாதிரியான குழப்பம் நிறைந்த, மற்றும் அவதூறு வரவைக்கக் கூடிய ஒரு விவகாரத்தில் மாட்டிக் கொள்ள விருப்பம் இல்லை போலும். ஆனால் இதன் மூலம் ஸ்டாருக்கும் ஒரு நன்மை: சுஹேல் சேத் 30% பங்குடன் தனிப்பெரும்பான்மையுடன் இருந்ததால், தாங்கள்தான் MCCSஐ ஆட்டிப்படைக்கிறோம் என்ற குற்றச்சாட்டிலிருந்து தப்பி விட்டோம் என்று.

ஆனால் இன்னும் பல விஷயங்கள் வெளிவரத் துவங்கின:

  • ஸ்டார் நிறுவனம் MCCSஐ வெறும் செயற்கைக்கோள் மேலேற்றும் வேலையை மட்டும் செய்யுமாம். இந்த நிறுவனத்தில் ஹாங்-காங்கின் ஸ்டார் டெலிவிஷன் புரடக்ஷன் (STPL) என்னும் நிறுவனம்தான் 26% பங்கு வைத்துள்ளது. மேலும் MCCS க்கும், STPL க்கும் உள்ள உடன்பாட்டுப் பத்திரத்தின் மூலம்தான் MCCSக்கு ஸ்டார் என்னும் பெயரைப் பயன்படுத்த அனுமதியும், அதற்கு ஈடாக MCCS தனது நிருபர்கள், ஆசிரியர்கள் என்று வேலை பார்க்கும் அத்தனை பேரையும் பணியில் அமர்த்தவோ, பணியிலிருந்து நீக்கவோ STPLஇன் முன் அனுமதி பெற வேண்டும் என்றெல்லாம் நிபந்தனை உள்ளது.
  • ஸ்டாரின் மற்றொரு நிறுவனமான "டச் டெலிகண்டெண்ட்", ஸ்டுடியோ மற்றும் எடிடிங் சேவைகளை அளிக்கும்.
  • ஸ்டாரினால் ஆளப்படும் ஹ்யூஸ் நெட்வொர்க் என்னும் நிறுவனம் தேவையான infrastructureஐ கொடுக்கும்.
  • ஸ்டாரின் விற்பனையாளர்களே விளம்பரத்தை விற்பார்கள்.

இப்படி எல்லாமே ஸ்டாரின் கையில். அரசுக்கும் இது தெரியாமல் இல்லை. அதனால் மீண்டும், மீண்டும் அரசு விளக்கம் அளிக்கக் கோரி ஸ்டாரிடம் கடிதங்கள் அனுப்புகிறது. ஸ்டாரும் மீண்டும், மீண்டும் பதிலனுப்பி ஒவ்வொரு வாரமாக நீட்டிப்பு செய்து கொண்டு வருகிறது.

ஸ்டார் பலகோடி ரூபாய்களை முதலீடு செய்து பல தொலைக்காட்சிக் கன்னல்களை நடத்தி வருகிறது. திடீரென்று கொண்டுவரப்பட்ட சட்டதிட்டங்களுக்கு உட்பட்டு, ஆனால் எப்படியாவது தன் சொத்துக்களைத் தன்னிடமே தக்க வைத்துக்கொள்ள சட்டத்தில் இருக்கும் ஓட்டைகளை தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தவே அனைவரும் முயற்சி செய்வர். யாரும் பலகோடி ரூபாய்களை விட்டெறிந்து விட்டு ஓடிப்போய்விடப் போவதில்லை.

இன்னும் தொடரும்