Showing posts sorted by date for query சந்திரயான். Sort by relevance Show all posts
Showing posts sorted by date for query சந்திரயான். Sort by relevance Show all posts

Monday, January 06, 2014

மீ-குளிர் எஞ்சினும் ஜி.எஸ்.எல்.வி ராக்கெட்டும்

இந்தியத் தொழில்நுட்பத்தின் மிகச் சிறந்த ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, நேற்று மாலை ஜி.எஸ்.எல்.வி ராக்கெட் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. ராக்கெட்டின் இறுதி அடுக்கில், சொந்தமாக இந்தியாவிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட மீ-குளிர் எஞ்சின் ஒன்று பயன்படுத்தப்பட்டு, அது வெற்றிகரமாக இயங்கியுள்ளது. இதற்குமுன் ரஷ்யாவிலிருந்து பெற்ற மீ-குளிர் எஞ்சின்களைப் பயன்படுத்தியிருந்தோம். அமெரிக்க அழுத்தத்தால் அவர்கள் கையை விரித்துவிட, இந்தியா சொந்தமாகத் தயாரித்த மீ-குளிர் எஞ்சின்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினோம். 2010-ம் ஆண்டு இரண்டுமுறை அந்த எஞ்சின்கள் இயங்காமல்போக ராக்கெட்டுகள் வானிலேயே வெடித்துச் சிதறின. இரண்டு தோல்விகளுக்குப்பின், இம்முறை, நேற்று, வெற்றி.

ராக்கெட் நுட்பம் உங்களுக்கு நன்கு தெரிந்திருக்கும். ஆக்சிஜனேற்றம் என்ற முறையில் ஓர் எரிபொருளை ஆக்சிஜன் கொண்டு எரிக்கும்போது, வெப்பம் வெளிப்படும். எரிப்பதனால், வாயுக்களும் வெளியாகும். வெளியாகும் வாயுக்கள் வெப்பத்தால் விரிவடையும். அவற்றை ஒரு சிறு துளை (Nozzle) மூலம் வெளியேற்றும்போது (நியூட்டனின்) எதிர்வினை காரணமாக ராக்கெட் முன்னோக்கிப் பாயும்.

திட, திரவ எரிபொருள்கள் பலவற்றை ராக்கெட்டில் பயன்படுத்துவார்கள். ஆனால் அனைத்தையும்விட மிகச் சிறந்த எரிபொருள் ஹைட்ரஜன் வாயுதான். அது ஆக்சிஜனுடன் சேர்ந்து எரியும்போது மிக அதிக அளவிலான வெப்பம் வெளிப்படும். இரண்டும் இணைந்து நீராவி ஆகும். வெப்பத்தில் இந்த நீராவி நன்கு விரிவடையும்.

ஆனால் ஆக்சிஜனும் ஹைட்ரஜனும் சாதாரண அறை வெப்பநிலையில், வளிமண்டல அழுத்தத்தில் வாயுக்களாகவே இருக்கும். வாயுக்களாக இருந்தால் நிறைய இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளும். எனவே ராக்கெட் தொழில்நுட்பத்தில் இவற்றைப் பயன்படுத்தவேண்டுமானால் இவற்றைத் திரவமாக மாற்றவேண்டியிருக்கும். திரவமாக மாற்ற, வெப்பநிலையைக் குறைக்கவேண்டும்.

வளிமண்டல அழுத்தத்தில், ஆக்சிஜன் -183 டிகிரி செண்டிகிரேடிலும் ஹைட்ரஜன் -253 டிகிரி செண்டிகிரேடிலும் திரவ நிலையை அடைந்து நிலையாக அப்படியே இருக்கும். இந்த அளவுக்கான குளிர்ச்சியை எளிதில் உருவாக்கிவிட முடியாது. இந்தத் தொழில்நுட்பத் திறன் உலகில் அமெரிக்கா, ரஷ்யா, பிரான்ஸ், சீனா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளிடம் மட்டுமே இருக்கிறது. இப்போது இந்தியாவும் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை வெற்றிகரமாகப் பரிசோதித்துவிட்டது.

மீ-குளிர் எஞ்சின் மிக அதிகமான சக்தி காரணமாக, அதிக எடை கொண்ட பொருள்களை, அதிக உயரத்துக்கு எடுத்துச் செல்லக்கூடிய ஆற்றல் நம் ராக்கெட்டுகளுக்குக் கிடைக்கும். ஜியோஸ்டேஷனரி செயற்கைக்கோள்களை (அதாவது பூமி தன் அச்சில் தான் சுழலும் அதே கோணத் திசைவேகத்தில் இந்த செயற்கைக்கோள் பூமியைச் சுற்றிச் சுழலும். இதனால் இந்தச் செயற்கைக்கோள் பூமியின்மேல் ஓரிடத்தில் நிலையாக இருப்பதுபோன்ற தோற்றம் ஏற்படும். இது, பூமியின் மேற்பரப்பிலிருந்து - கடல் மட்டத்திலிருந்து 35,786 கிமீ உயரத்தில் உள்ளது) வானில் ஏவ இந்த ராக்கெட்டுகளைப் பிரமாதமாகப் பயன்படுத்தலாம்.

இதுவரை, இஸ்ரோவின் பொதி சுமக்கும் கழுதை, பி.எஸ்.எல்.வி என்ற ராக்கெட்டாகத்தான் இருந்தது. இதனால் கனமான பொருள்களை மிக அதிக உயரத்துக்குக் கொண்டுசெல்ல முடியாது. ஆனால் இதனைக்கொண்டுதான் சந்திரயான், மங்கள்யான் ஆகியவற்றை ஏவினோம். இப்போது புதிய பொதிக்குதிரையாக ஜி.எஸ்.எல்.வி வந்துவிட்டது. இதுவரை எடுத்துச் சென்றதுபோல் இரு மடங்கு அல்லது அதற்கும் மேலாக ஏற்றிச்செல்ல முடியும். மேலும் சந்திரனுக்குச் செல்லவேண்டும் என்றால் ஒரேயடியாக பூமியின் விடுபடு வேகத்தைத் தாண்டிக்கூட ஒரே உந்தலில் இந்த மீ-குளிர் எஞ்சின்களின் உதவியால் சென்றுவிட முடியும் (என்று நினைக்கிறேன்). பி.எஸ்.எல்.வி கொண்டு சந்திரயான் ஏவப்பட்டபோது (பின்னர் மங்கள்யானிலும்) ஒரு கீழான நீள்வட்டப்பாதையில் நுழைந்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பாதையை மீ-நீள்வட்டப்பாதையாக மாற்றி, பின்னர்தான் பூமியின் விடுபடு வேகத்தைத் தாண்டினோம். அப்படியெல்லாம் இனி காத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.

***

விஜய் டிவி நீயா நானா விருதுகளில், இஸ்ரோவின் மங்கள்யான் திட்ட இயக்குனர் சுப்பையா அருணனுக்கு விருது அளிக்கப்பட்டது. அப்போது நானும் அரங்கில் இருந்தேன். அந்த விருது அருணனுக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த இஸ்ரோவுக்கே அளிக்கப்பட்டது என்று எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். எண்ணற்ற இந்திய விஞ்ஞானிகளும் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களும் சேர்ந்து, மிகவும் எதிர்மறையான சூழலில், உலகில் யாருமே உதவாத சூழலில், இந்தியாவிலும் இஸ்ரோவின் சாதனைகளை யாரும் கண்டுகொள்ளாத சூழலில், “ஏழைகள் உண்ண உணவில்லாமல் கஷ்டப்படும்போது ராக்கெட் ஒரு கேடா?” என்று கரித்துக்கொட்டப்படும் சூழலில் செய்யப்படிருக்கும் மாபெரும் சாதனைகள் இவை.

நாளை இந்தியா அனைத்துத் துறைகளிலும் தன்னிறைவு பெற, இந்தியாவில் ஏழைமை அகல, இந்தத் தொழில்நுட்பங்கள் மிகவும் பயன்படும். ஹைட்ரஜன் எரிபொருள், இந்தியாவின் எரிபொருள் தேவையைப் பெருமளவு பூர்த்தி செய்யலாம். அணுசக்தியைக் கொண்டு உருவாக்கும் எக்கச்சக்கமான வெப்பத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு பக்கம் மின்சாரம் தயாரிக்கும் அதே நேரம், இன்னொரு பக்கம் தண்ணீரை உடைத்து ஹைட்ரஜனாகவும் ஆக்சிஜனாகவும் உருவாக்கலாம். இன்றே இந்தத் தொழில்நுட்பங்கள் புழக்கத்தில் உள்ளன. தொடர்ந்து இவற்றில் ஆராய்ச்சி செய்வதன்மூலம் உருவாக்கப்படும் ஹைட்ரஜனின் செலவைக் குறைப்பது எப்படி என்று பார்க்கலாம். ஹைட்ரஜனை எரிபொருளாகக் கொண்டு எஞ்சின்கள் செய்தால் நாளை கார்கள், பேருந்துகள் அனைத்தும் இதில் இயங்கலாம். வெளிநாடுகளிலிருந்து பெட்ரோலியம், கரி ஆகியவற்றை நாம் இறக்குமதி செய்யவேண்டிய தேவையே இல்லை. இஸ்ரோவும் இந்தியாவின் அணு சக்தித் துறையும் இணைந்து தம்முடைய தொழில்நுட்பத் திறன்களை ஒன்றாகக் கொண்டுவந்தால் இந்தியப் பொருளாதாரத்துக்கு அது நல்ல வலு சேர்க்கும்.

மீண்டும் ஒருமுறை, இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளையும் பொறியாளர்களையும் வாழ்த்துவோம்.

Monday, November 04, 2013

மங்கள்யான்

நாளை (செவ்வாய்க்கிழமை) செவ்வாய் கிரகம் நோக்கிப் பயணப்படும் இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் கழகத்தின் (இஸ்ரோ) மங்கள்யான் என்ற விண்கலம் தன் இலக்கை வெற்றிகரமாக அடைய வாழ்த்துகிறேன். நாளை விண்ணில் ஏவப்பட்டதும் இந்த விண்கலம் பூமியைச் சுற்றத் தொடங்கும். அப்படியே வேகம் பெற்று, ஒரு கட்டத்தில் பூமியின் ஈர்ப்பு விசையை மீறிக்கொண்டு செவ்வாய் கிரகத்தை நோக்கிப் பயணம் செய்ய ஆரம்பிக்கும். சுமார் ஒன்பது மாதங்கள் கழித்து செவ்வாயை நெருங்கும் இந்த விண்கலம், செவ்வாயின் ஈர்ப்பால் பிடிக்கப்பட்டு அந்தக் கிரகத்தைச் சுற்றத் தொடங்கும்.

2008-ல், சந்திரயான் விண்கலத்தை இஸ்ரோ சந்திரனை நோக்கிச் செலுத்தியபோது ஒரே பரபரப்பில் சந்திரயான் குறித்துப் பல பதிவுகளை எழுதியிருந்தேன். (அவையெல்லாம் இங்கே).

இப்போது அதிகம் பதிவுகள் எழுதுவதில்லை. ஆனால் மங்கள்யான் பாதையை ஆர்வமுடன் பார்த்துக்கொண்டிருப்பேன். மங்கள்யான் இந்தியத் தொழில்நுட்பத்தின் மிகப்பெரிய சாதனையாக இருக்கும். இதனை வெற்றிகரமாகச் செய்துமுடித்தால் நாம் சட்டை காலரை தைரியமாகத் தூக்கிவிட்டுக்கொள்ளலாம். இந்தியாவை உலக அரங்கில் நிறுவப்போவது அதன் அறிவியல் தொழில்நுட்ப சாதனைகள் மட்டுமே.

Tuesday, January 11, 2011

2009-ம் ஆண்டுக்கான தமிழக அரசின் சிறந்த நூல் விருதுகள்

2009-ம் ஆண்டுக்கான சிறந்த தமிழ் நூல் விருதுகளை நேற்று தமிழக அரசு அறிவித்தது. விருதுபெற்ற நூல்கள் பல்வேறு துறைகளை (மரபுக் கவிதை, புதுக் கவிதை, புதினம், சிறுகதை, நாடகம், சுற்றுப்புறவியல், கணினிவியல், நாட்டுப்புறவியல், இதழியல், விளையாட்டு) சார்ந்தவை. தினமணி செய்தித்தாளிலிருந்து, விருது பெற்ற நூல்கள், ஆசிரியர்/பதிப்பாளர் தகவல் இதோ:

  1. பெரியார் காவியம், இரா. மணியன், சீதை பதிப்பகம்
  2. பூட்டாங்கயிறு, கவிஞர் கவிமுகில், வனிதா பதிப்பகம்
  3. ஏழரைப் பங்காளி வகையறா, எஸ். அர்ஷியா, நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்
  4. ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி சிறுகதைகள், ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி, ஏகம் பதிப்பகம்
  5. செம்பியன் தமிழவேள், சி. செந்தமிழ்ச்சேய், மின்வாரியத் தமிழார்வலர் தமிழ்ப்பணி அறக்கட்டளை
  6. பச்சைக்கிளியே பறந்துவா, பாவண்ணன், அன்னம் பதிப்பகம்
  7. அகத்திணைக் கோட்பாடும் சங்க அகக்கவிதை மரபும், பெ. மாதையன், பாவை பப்ளிகேஷன்ஸ்
  8. செந்தமிழ் வளம்பெற வழிகள், கனகரத்தினம் (இலங்கை), மணிமேகலைப் பிரசுரம்
  9. கடவுள் ஒரு பொய் நம்பிக்கை, கு.வெ.கி. ஆசான், கயல்கவின்
  10. கம்போடியா நினைவுகள், கே.ஆர்.ஏ. நரசய்யா, பழனியப்பா பிரதர்ஸ்
  11. தொண்டில் உயர்ந்த தூயவர் அன்னை ஈ.வே.ரா. மணியம்மை, ந.க. மங்கள முருகேசன், தென்றல் பதிப்பகம்
  12. நீதிக்கட்சி வரலாறு, க. திருநாவுக்கரசு, நக்கீரன் பதிப்பகம்
  13. வளமிகு சூரிய ஆற்றல் இயற்பியல், ஆர்.வி. ஜெபா ராஜசேகர், ஈடன் பதிப்பகம்
  14. சந்திரயான், சி. சரவணகார்த்திகேயன், கிழக்கு பதிப்பகம்
  15. பெரியாரைக் கேளுங்கள், மா. நன்னன், ஏகம் பதிப்பகம்
  16. காப்புரிமை, எஸ்.பி. சொக்கலிங்கம், கிழக்கு பதிப்பகம்
  17. தமிழகத் தத்துவச் சிந்தனை மரபுகள், கி. முப்பால் மணி, நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்
  18. கற்றலும் கற்பித்தலும், ஜவகர் சு. சந்தரம், கங்காராணி பதிப்பகம்
  19. வளம் குன்றா வேளாண்மைக்கு உயிரியல் பூச்சிக் கட்டுப்பாடு, ம. சுவாமியப்பன், நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்
  20. தமிழ் இணையம், தமிழ் வலைதளங்கள்: பங்களிப்பும் பயன்பாடும், ம.செ. இரபிசிங், நர்மதா பதிப்பகம்
  21. நாட்டுப்புறத் தெய்வங்கள்: களஞ்சியம் - அம்மன் முதல் விருமாண்டி வரை, சு. சண்முக சுந்தரம், காவ்யா பதிப்பகம்
  22. ஒரு பைசாத் தமிழன் அயோத்திதாச பண்டிதர், வே. பிரபாகரன், திருவள்ளுவர் ஆய்வு நூலகம்
  23. ஒன்றே சொல், நன்றே சொல் (3 தொகுதிகள்), சுப. வீரபாண்டியன், வானவில் புத்தகாலயம்
  24. ஒலிம்பிக் சாதனையாளர்கள், ப்ரியா பாலு, நர்மதா பதிப்பகம்

நியூ செஞ்சுரி/பாவையின் நான்கு புத்தகங்கள், நர்மதா, கிழக்கு, ஏகம் ஆகியவற்றுக்குத் தலா இரண்டு புத்தகங்கள் என விருதுகள் கிடைத்துள்ளன.

Friday, January 01, 2010

புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

இந்த ஆண்டு புத்தகக் கண்காட்சிக்கு இன்று (வெள்ளி 1/1/2010) செல்வதாக உள்ளேன். நாள் முழுவதும் பெரும்பாலும் கண்காட்சியில்தான் இருப்பேன்.

சென்ற ஆண்டுகளைப் போல் அல்லாமல் இம்முறை நான் கண்காட்சியில் அதிக நாள்கள், அதிக நேரம் இருக்கப்போவதில்லை.

விற்பனை, கடைகள் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்தையும் பொறுப்புடன் கவனித்துக்கொள்ள ஹரன்பிரசன்னா இருக்கிறார். மேற்பார்வை பார்க்க, ஆலோசனை வழங்க சத்யா இருக்கிறார். ஓடியாடி உழைக்க, திறம்பட கண்காட்சியை நடத்திட மணிகண்டன் தலைமையில் ஒரு சிறு அணி அற்புதமாக வேலை செய்கிறது.

எடிட்டோரியலைச் சேர்ந்த ராகவன், பார்த்தசாரதி, முகில், மருதன், கண்ணன், முத்துக்குமார், சுஜாதா ஆகியோர் ஏற்கெனவே கண்காட்சி அரங்கில் சுற்றிக்கொண்டே இருக்கின்றனர். அலுவலகத்தில் பாலு சத்யாவும் உமா சம்பத்தும் கடைசி நேரத்தில் மேலும் சில புத்தகங்களைக் கொண்டுவந்துவிடும் போராட்டத்தில் உள்ளனர். அசோகமித்திரன் குறுநாவல்கள் மூன்று தொகுப்புகளாக (அசோகமித்திரன் விருப்பத்துக்கு இணங்க ஒரு பெரும் ஹார்ட் பைண்டிங் புத்தகமாக இல்லாமல், சிறு சிறு புத்தகங்களாக) வெளியாகின்றன. நேற்றுதான் அச்சுக்குப் போனது. திங்கள் முதல் கிடைக்கும்; அல்லது நிச்சயம் செவ்வாயில் கிடைத்துவிடும்.

ஜெயமோகன் புத்தகங்கள் இரண்டையாவது கொண்டுவந்துவிடலாம் என்றால் அவருக்கு அனுப்பியிருந்த ‘ஃபைனல் புரூஃப்’ இன்னும் வந்துசேரவில்லை. வந்துவிட்டால் திங்கள்முதல் வேலை செய்து அடுத்த வார இறுதிக்குள் அவரது நான்கு புத்தகங்களில் இரண்டையாவது கண்காட்சியில் வைத்துவிடுவோம். இந்திரா பார்த்தசாரதியின் சிறுகதை ஆம்னிபஸ் கொஞ்சம் தாமதமாகிறது. சுமார் 1800 பக்கங்களுக்குமேல் வரும் அவரது மொத்தச் சிறுகதைகளின் தொகுப்பில் சில கதைகளைப் பிடிப்பதற்குள் நேரம் அதிகம் ஆகிவிட்டது. தட்டச்சில் நிறையப் பிழைகள் இருப்பதால் பாலு சத்யா அவற்றுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார். கண்காட்சியின் கடைசி நாளுக்குள் அவற்றைக் கொண்டுவந்துவிடவேண்டும்; இல்லாவிட்டால் நிச்சயம் பொங்கல் ரிலீஸ்.

சி. சரவணகார்த்திகேயனின் சந்திரயான் புத்தகம் செவ்வாய்க்கிழமைக்குள் வந்துவிடும்.

அலுவலகத்தில் கடைசி நிமிடம் வரை அட்டைகளை வடிவமைப்பதிலும் லே அவுட் செய்வதிலும் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் குமரன், கதிரவன், முத்துகணேஷ், ஆனந்த் ஆகியோருக்கு கொஞ்சமாவது விடுமுறை தரவேண்டும். கடந்த 40 நாள்களில் அவ்வளவு வேலை! அவர்களையும் அடுத்த சில நாள்களில் கண்காட்சியில் நீங்கள் சந்திக்கலாம்.

சத்தமே இல்லாமல் பின்னணியில் உழைப்பவர்கள் இரண்டு குழுவினர். புரொடக்‌ஷன், வேர்ஹவுஸ். இன்னமும் புத்தகங்கள் அச்சில் உள்ளன. பிச்சையும் கிருஷ்ணகுமாரும் எப்படியோ அவற்றை வெளியே கொண்டுவந்துவிடும் வேலையில் இரவு பகல் பாராமல், விடுமுறை நாள் கவலையின்றி வேலை செய்கிறார்கள். தாளுக்குத்தான் திண்டாட்டம். அவ்வளவு ரீம்கள் தேவைப்படுகின்றன. கடைசி நேரத்தில் நிறைய காம்ப்ரமைஸ் செய்துள்ளோம். வெவ்வேறு பேப்பர்கள், வெவ்வேறு மில்களிலிருந்து! தடிமனில் வித்தியாசம். ஷேடில் வித்தியாசம். வருத்தமாக உள்ளது; ஆனால் வேறு வழியில்லை. தமிழகத்தில் கிடைக்கும் பேப்பர் அளவும் தரமும் என்று மாறுமோ அன்றுதான் வாசகர்களுக்கு இன்னமும் தரமான புத்தகங்களை எங்களால் தரமுடியும்.

கிடைத்தால், 70 gsm புக் பிரிண்ட் நேச்சுரல் ஷேட் சேஷசாயி பேப்பரையே எங்களது அனைத்து புத்தகங்களுக்கும் பயன்படுத்த விரும்புவேன். (ப்ராடிஜி, மினிமேக்ஸ் போன்ற புத்தகங்களுக்கு 60 gsm.) ஆனால் ஈரோட்டில் இருக்கும் அந்த மில், எங்களுக்குத் தேவையான குவாண்டிடி உற்பத்தி செய்வதில்லை. அதுவும் ஒவ்வொரு மாதமும் முன்கூட்டியே எவ்வளவு வேண்டும் என்று சொன்னால்தான் வேண்டிய அளவு அடுத்த மாதம் கிடைக்கும். எங்கள் தொழிலில் இப்போதைக்கு அப்படி முன்கூட்டியே சொல்லமுடியாது. அந்த அளவு prediction systems இல்லை. மேலும் முன்கூட்டியே வாங்கிவைக்கவும் முடியாது. அதற்கான வொர்க்கிங் கேபிடல் அதிகம்; வைத்துப் பராமரிக்க இடமும் கிடையாது. எங்களது ஆங்கிலப் புத்தகங்கள் அனைத்துக்கும் இந்த பேப்பர்தான் பயன்படுத்துகிறோம். புத்தகம் தக்கை போல மிதக்கும்; தாள் கெட்டியாக இருக்கும். அச்சு நச்சென்று விழும்.

ஆனால், ஆனால்... பார்ப்போம். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் தாள் உற்பத்தியாளர்களுடன் ஏதேனும் ஒப்பந்தம் போட்டு சிலவற்றைச் சாதிக்க முடியுமா என்று பார்ப்போம்.

வேர்ஹவுஸில் பிச்சை, சதீஷ் தலைமையில் ஒரு மாபெரும் குழு நாள் ஒன்றுக்கு எத்தனை ஆயிரமோ புத்தகங்களை கட்டி கண்காட்சி நடக்கும் இடத்துக்கு அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறது. தீரத் தீர பைகள், கேடலாக், புத்தகங்கள் என்று மாற்றி மாற்றி. இதற்கிடையில் புதிய புத்தகங்கள் உள்ளே வந்துகொண்டிருக்கும். அவற்றை எண்ணி, தரம் பார்த்து (நிஜமாகவே இந்தக் கட்டத்தில் முடியாத ஒரு காரியம்) சரியான இடத்தில் அடுக்கி, கம்ப்யூட்டர் சிஸ்டத்தில் மாற்றங்கள் செய்து...

புத்தகக் கண்காட்சி நடக்கும் நேரம் எங்களது மற்ற விற்பனை வேலைகள் எந்தவிதத்திலும் குறையாது. 25 விற்பனையாளர்கள் தமிழகம் முழுவதிலும் ஒவ்வொரு கடைக்கும் புத்தகங்களை தினம் தினம் விற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் போடும் ஆர்டர்களையும் வேர்ஹவுஸ் அனுப்பியாகவேண்டும். புதிதாக 100-200 புத்தகங்கள் வந்திருக்கிறது என்றால் அந்த ஆர்டர்களும் பலமாக இருக்கும். அவற்றைக் கட்டி, டிரான்ஸ்போர்ட் அலுவலகங்களுக்கு எடுத்துச் சென்று அனுப்பவேண்டும்.

இதற்கிடையில் பள்ளிக்கூடங்களில் ப்ராடிஜி புக் கிளப் என்ற ஒரு திட்டம் செயலாகிக்கொண்டிருக்கிறது. சுமார் 200 பள்ளிகளில் இருக்கும் குழந்தைகள் தேர்ந்தெடுத்துள்ள புத்தகங்களைக் கட்டி, ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தனித்தனி பார்சல் என்றாக்கி, ஒவ்வொரு பள்ளிக்கும் சரியாக அனுப்பவேண்டும். அங்கே தவறு என்றால் சரி செய்வது மிகவும் கடினம்.

இன்னும் பலரது பெயர்களைச் சொல்லவில்லை. சொல்ல இடம் இல்லை. இவர்கள் அனைவருக்கும் ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். நியூ ஹொரைசன் மீடியாவின் வெற்றிக்குப் பின்னால் இருக்கும் இந்த நூறு பேருக்கும் என் நன்றிகள்.

[பிகு: வரும் ஞாயிறு, மருதன், முகில் இருவரும் சித்ராவுடன் ஆஹா எஃப்.எம் 91.9 மெகாஹெர்ட்ஸில், 12 மணிக்கு கிழக்கு பாட்காஸ்ட் நிகழ்ச்சியில் இரண்டாம் உலகப்போர் பற்றிப் பேசுவார்கள். முகில் தயாரித்து அளிக்கும் இந்த நிகழ்ச்சி பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.]

Thursday, March 26, 2009

கலக்கும் கம்ப்யூட்டர் கேடிகள் - குங்குமம்

எனது பதிவு ஒன்றில் மாயவரத்தான் ஒரு பின்னூட்டம் விட்டுச் சென்றிருந்தார்:
போன வார குங்குமம் இதழில் இணைய தளங்களின் மூலம் எப்படி ஏமாற்றி காசு பிடுங்குகிறார்கள் என்ற ஒரு கட்டுரை வந்திருக்கிறது. ஆனால் அதற்கு போடப்பட்டுள்ள புகைப்படம் உங்களுடைய இந்த வலைத்தளம். கொஞ்சம் என்னன்னு விசாரிங்க.
அந்தப் பக்கம் இங்கே:



இதில் பக்கத்தில் மேல் கோடியில், லே அவுட்டுக்காக - இணையப்பக்கம் என்று காண்பிக்க - சந்திரயான் பற்றி நான் எழுதிய ஒரு பதிவின் படம் வருகிறது.

மற்றபடி குங்குமம் எடிட்டோரியலில் உள்ள அனைவரும் என் நண்பர்கள்தான்:-) என்னை கேடி லிஸ்டில் சேர்க்கமாட்டார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

தகவலுக்காக மட்டுமே.

Monday, January 19, 2009

செயற்கை உயிர்?

[நான் அம்ருதா மாத இதழில் அறிவியல் கட்டுரைகள் சிலவற்றை எழுதத் தொடங்கியுள்ளேன். முதலாவது டிசம்பர் 2008-ல் வெளியான கட்டுரை, சந்திரயான் பற்றியது. அதை இங்கே வெளியிடவில்லை. ஏற்கெனவே அதைப் பற்றி வலைப்பதிவில் நிறைய எழுதிவிட்டேன் என்பதால். அடுத்து ஜனவரி 2009-ல் வெளியானது இந்தக் கட்டுரையின் ஒரு வடிவம். அதை மெய்ப்பு பார்த்து, சில வரிகளை மாற்றி இங்கே தருகிறேன். எச்சரிக்கை: மிக நீண்ட கட்டுரை.]

********

மனித சமுதாயம் தோன்றி, சிந்தனை வளர்ந்த நிலையிலிருந்தே, ‘உயிர்’ என்பது பற்றி பல்வேறு கருத்துகள் உருவாகத் தொடங்கின. ஆரம்பகாலத்தில் இந்தச் சிந்தனைகள் யாவுமே, உயிர் என்பது கடவுளால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது என்ற கருத்தோட்டம் கொண்டதாகவே இருந்தன.

வேறு எப்படி உயிர் என்பது தோன்றியிருக்கக் கூடும்? மனிதனால் உயிரைப் படைக்க முடியுமா? புதிய ஒரு மிருகத்தையோ பறவையையோ உருவாக்க முடியுமா? உயிரைப் போக்கக்கூடிய மனிதனால், இறந்த ஒரு சடலத்துக்குள் உயிரைப் புகுத்த முடியுமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு பல நூற்றாண்டுகளாக யாருக்கும் பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை. பிறகு 19-ம் நூற்றாண்டு தொடங்கி துளித்துளியாக சில விஷயங்கள் புரிய ஆரம்பித்தன.

அவற்றுள் ஒன்று, மனிதர்களுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சி தரக்கூடியதாக அமைந்தது. அதுதான் பரிணாம வளர்ச்சி எனப்படும் கொள்கை. சார்லஸ் டார்வின் (1809-1882) என்பவரும் ஆல்ஃபிரட் வாலேஸ் (1823-1913) என்பவரும் தனித்தனியாகக் கண்டுபிடித்த கொள்கை இது. இதன் அடிப்படையில் உருவானதே பரிணாம உயிரியல் (Evolutionary Biology) என்ற துறை.

பரிணாம வளர்ச்சிக் கொள்கைக்கு முந்தையதாக, மனிதனுக்கு உயிர்கள் பற்றி என்ன புரிதல் இருந்தது? உலகில் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர்கள் உள்ளன. அவை நகராத தாவரங்களாக இருக்கலாம்; அல்லது நகரும் விலங்குகளாக (ஊர்வன, பறப்பன, ஓடுவன என்று எதுவாகவும்) இருக்கலாம். ஆனால், இவை அனைத்தையும் நம் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இருக்கும் சக்தி ஒன்று (கடவுள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்), ஒவ்வொன்றும் இப்படி இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்து, உருவாக்கியுள்ளது.

அதாவது காயிலே புளிப்பதும், கனியிலே இனிப்பதும் முன்னதாகவே தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஒட்டகச் சிவிங்கிக்குக் கழுத்து நீளமாக இருப்பதுவும் யானைக்குத் தும்பிக்கை இருப்பதுவும் முன்கூட்டியே பிரபஞ்ச சக்தியால் தீர்மானிக்கப்பட்டு, உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதனின் கண்கள், காதுகள், ரத்த ஓட்டம், கைகள், கால்கள் என்று எதை எடுத்தாலும் குத்துமதிப்பாக இந்த நீளம், இந்த அகலம், இந்த வடிவம் என்று எல்லாமே முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டவை.

சில மாறுபாடுகள் இருக்கலாம். ஒரு சிங்கத்தைப்போல இன்னொரு சிங்கம் இருப்பதில்லை. குரங்குகள் என்று இனத்துக்குள் பல கிளைகள் உள்ளன. ஒரு கிளைக்குள் இருக்கும் பல்வேறு தனிப்பட்ட குரங்குகளும் வித்தியாசமாகத் தோற்றம் அளிக்கின்றன. சில ஊனமாகப் பிறக்கின்றன. யாவுமே கடவுளின் லீலைகளே.

ஆனால், பரிணாம வளர்ச்சிக் கோட்பாடு இதை மறுத்தது. ஓர் உயிரினத்திலிலிருந்து நாளடைவில், மற்றொரு முற்றிலும் புதிய, வித்தியாசமான உயிரினம் உருவாகக்கூடும் என்றது இந்தக் கோட்பாடு. அதற்குத் துணையாக எண்ணற்ற உதாரணங்களைக் காட்டினார் டார்வின்.

கடவுள் அல்லது பிரபஞ்ச சக்தி என்ற ஒரு கோட்பாடு இல்லாமலேயே, புதிது புதிதாக உயிரினங்கள் உருவாக முடியும். இந்த உலகத்தில் பல்வேறு உயிரினங்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் மனிதன் என்ற உயிரினமே இல்லாமல் இருந்தது. ஆனால் இப்போது மனிதன் என்ற உயிரினம் உள்ளது. இன்று இல்லாத பல உயிரினங்கள் நாளை உருவாகலாம். இன்று இருக்கும் பல உயிரினங்கள் நாளை இல்லாமல் போகலாம்.

அப்படியென்றால் எந்த அடிப்படையில் இந்தப் புதிய உயிரினங்கள் உருவாகின்றன? எந்த அடிப்படையில் அவை அழிகின்றன?

இந்த இடத்தில்தான் டார்வின் தனது கோட்பாடான ‘இயற்கைத் தேர்வு’ என்பதை முன்வைத்தார். எந்த உயிரினம் பிழைக்கிறது அல்லது எந்தப் புதிய உயிரினம் ‘தோன்றுகிறது’ என்பதை இயற்கைதான் தீர்மானிக்கும். ஆனால், இந்த இடத்தில் ‘இயற்கை’ என்றால் அது யாரோ ஒருவர் உட்கார்ந்து திடீரென எடுக்கும் ஒரு முடிவல்ல இது. சுற்றுச் சூழலும் பிற உயிரினங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட உயிரினத்தின், அந்த உயிரினத்தின் தனிப்பட்ட நபர்கள்மீது உருவாக்கும் விளைவு.

இதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்குமுன், நாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டிய வேறு ஒன்று உள்ளது. அதைப் பார்த்துவிட்டு இயற்கைத் தேர்வுக்கு வருவோம்.

*

ஓர் உயிரினத்துக்கும் அதில் உள்ள ஒரு தனிப்பட்ட உயிருக்கும் என்ன தொடர்பு? இரண்டு வெவ்வேறு உயிரினங்களில் உள்ள இரண்டு தனித்தனி உயிர்களுக்கு இடையே என்ன தொடர்பு? அதாவது ஒரு குறிப்பிட்ட யானைக்கும், ஒரு குறிப்பிட்ட குரங்குக்கும் இடையே ஏதாவது தொடர்பு உள்ளதா?

வாழை மரங்களைப் பார்த்தால் பெரும்பாலும் ஒரே மாதிரியாகத் தெரிகின்றன. தாய் மரம், குலை தள்ளியபிறகு குட்டி மரம் பக்கத்தில் தோன்றுகிறது. ஒரு மரத்திலிருந்து விழும் கனியின் விதையைக் கொண்டு, மற்றொரு மரம், கிட்டத்தட்ட முந்தைய மரம் போன்றே உருவாகிறது.

விலங்குகளுக்கு பெரும்பாலும் தாய், தந்தை என்று இரண்டு பேர் தேவைப்படுகிறார்கள். இருவரும் சேர்ந்து உருவாக்கும் பிள்ளைகள், தாய், தந்தை ஆகிய இருவருடைய பண்புகளையும் குணநலன்களையும் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். மனிதர்களை எடுத்துக்கொண்டால், சில சமயம் குழந்தை பார்க்க ‘அப்பாவைப் போல’ உள்ளது, சில சமயம் ‘அம்மாவைப் போல’. சில சமயம் மூக்கு அப்பாவைப் போலவும், உயரம் அம்மாவைப் போலவும் உள்ளது.

ஆக, பெற்றோர்களிடமிருந்து ஏதோ வழியில் பண்புகள், குணங்கள் பிள்ளைகளுக்குப் போகின்றன என்பது கண்ணால் பார்க்கும்போதே விளங்குகிறது. கிரிகோர் யோஹான் மெண்டல் (1822-1884) என்பவர் பட்டாணிச் செடிகளைக் கொண்டு செய்த சில ஆராய்ச்சிகளில் மிக நுட்பமான சிலவற்றைப் புரிந்துகொண்டார். அவர் அந்த நேரத்தில் வெளிப்படையாகச் சொல்லாவிட்டாலும், பின்னர் வந்த விஞ்ஞானிகள் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டது இதுதான். மரபணு (gene) என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளின் மூலம்தான் பெற்றோர்களின் பண்புகள் பிள்ளைகளுக்குப் போகின்றன.

தென்னை மரமானாலும் சரி, குரங்கு ஆனாலும் சரி, எருமை மாடு ஆனாலும் சரி, மனிதர்கள் ஆனாலும் சரி, இந்த மரபணுக்கள் மூலம்தான் பண்புகள் பெற்றோரிடமிருந்து பிள்ளைகளுக்குப் போகின்றன.

பிறக்கப்போகும் குழந்தை எருமையின் கொம்புகள் எப்படி வளைந்திருக்கவேண்டும், அதன் தோலின் கருமை எப்படி இருக்கவேண்டும், அது ஆணா, பெண்ணா ஆகியவை அது பிறப்பதற்கு மிக முன்னதாகவே, அந்தக் குழந்தையின் பெற்றோர் எருமைகள் இரண்டும் உடலுறவு கொண்டு ஆணின் விந்தும் பெண்ணின் முட்டையும் இணைந்து சினைமுட்டை உருவாகும்போதே தீர்மானம் ஆகிவிடுகிறது.

பெரும்பாலும் விலங்குகளுக்கு மத்தியில் ஏற்படும் உடலுறவின்போது, தாய், தந்தை இருவரிடமிருந்தும் சம அளவில் மரபணுக்கள் வந்து சேருகின்றன. (தேனீ, எறும்பு போன்ற சில விலங்குகளில் தாயும் தந்தையும் சம அளவில் மரபணுக்களைத் தருவதில்லை. அவற்றைப் பற்றி விளக்கமாக நாம் பார்க்கவேண்டாம்.) இந்த மரபணுக்கள்தான் குழந்தையின் அனைத்துத் தன்மைகளையும் முடிவு செய்கின்றன.

இந்த மரபணுக்கள் ஒருவித புரத ரசாயனங்கள். இவை டி.என்.ஏ என்று சொல்லப்படும் டி-ஆக்சி ரிபோ நியூக்ளிக் அமிலம் என்ற ரசாயன வடிவில் காணப்படுகின்றன.

நமது புராணங்களில் ராட்சதர்களின் உயிர் எங்கேயோ ஏழு கடலுக்கு அப்பால், ஒரு கிளியின் உடலில் மறைத்துவைக்கப்பட்டிருக்கும் என்றெல்லாம் கதை வரும் அல்லவா. அப்படியல்ல இந்த டி.என்.ஏ என்பது. இது உயிரின் ஒவ்வொரு செல்லிலும் உள்ளது.

ஒரு மரத்தை எடுத்துக்கொண்டால், அதன் பட்டையில், அதன் பூவில், அதன் காம்பில், அதன் கனியில், அதன் இலையில் என்று எங்கு பார்த்தாலும் உள்ளது. இரண்டு வெவ்வேறு வேப்ப மரங்களை எடுத்துக்கொண்டு, ஒவ்வொரு மரத்திலிருந்தும் ஓர் இலையையும் ஒரு வேப்பங்கொட்டையையும் கொண்டுவந்து கொடுத்தால், அதில் எந்த இலையும் எந்தக் கொட்டையும் ஒரே மரத்திலிருந்து வந்தது என்பதை மிகச் சரியாகக் கண்டுபிடித்துவிடலாம்!

மனிதர்களிடமிருந்து ஆளுக்கு ஒரு சொட்டு ரத்தம், ஒரு முடி அல்லது துளி நகம் என்று கொண்டுவந்து கொடுத்தால், ரத்தமும் முடியும் நகமும் ஒருவருடையதா இல்லையா என்று கண்டுபிடித்துவிட முடியும்.

இந்த டி.என்.ஏ என்பது நமது கையெழுத்து மாதிரி, நம்முடைய கட்டைவிரல் ரேகை மாதிரி, இல்லையில்லை அவற்றைவிடவும் மேம்பட்டது. ஏமாற்றவே முடியாத தனி அடையாளம். நம் ஒவ்வொருவரின் டி.என்.ஏவும் அடுத்தவருடைய டி.என்.ஏவிலிருந்து மாறியுள்ளது. ஒரே பெற்றோருக்குப் பிறக்கும் வெவ்வேறு குழந்தைகளின் டி.என்.ஏவும் மாறி மாறித்தான் இருக்கும். (இங்கும் தேனீக்கள், எறும்புகள் வித்தியாசப்படும், அவற்றை விட்டுவிடுவோம்.)

மனிதர்களில், இரட்டைக் குழந்தைகள் பிறக்குமல்லவா? அதில் அச்சான இரட்டையர்கள் உண்டு. விந்தும் முட்டையும் இணைந்து உருவான ஒரு சினைமுட்டை, ஏதோ சில காரணங்களால் இரண்டாகப் பிரிந்து, இரண்டும் தனித்தனியாக இரு குழந்தைகளாக மாறும்போதுதான் இந்த ‘அச்சான இரட்டையர்கள்’ பிறக்கிறார்கள். இவர்கள் இருவரது டி.என்.ஏவும் ஒரே அச்சாக இருக்கும். ஆனால், இங்குகூட இவர்கள் இருவரும் ஒரே வயது வரை உயிர்வாழ்வார்கள் என்றோ, இருவரும் ஒரேமாதிரியான உடல நலத்தோடு இருப்பார்கள் என்றோ அறுதியிட்டுச் சொல்லமுடியாது.

இருவரும் வெளி உலகோடு உறவாடும்போது, தங்கள் வளர்ச்சியில் பெரும் மாற்றம் அடைவார்கள்.

இவர்களை விலக்கிவிட்டுப் பார்க்கும்போது, பொதுவாக ஒவ்வோர் உயிருக்கும் அதற்கே உரித்தான ஒரு டி.என்.ஏ உள்ளது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

இப்போது நம்முடைய கேள்விக்கு வருவோம். இரண்டு எருமை மாடுகளை எடுத்துக்கொள்வோம். இவற்றின் டி.என்.ஏ-க்கள் எப்படி இருக்கும்.

கிட்டத்தட்ட ஒன்றாக இருக்கும். சில இடங்களில் மட்டும் மாற்றம் இருக்கும். அந்த மாற்றங்களின் காரணமாகத்தான் ஒன்றின் கொம்பு சற்றே நீண்டும், மற்றொன்றின் கொம்பு சற்றே சுருண்டும் இருக்கும்.

இரண்டு மனிதர்களை எடுத்துக்கொண்டால், அங்கும் அப்படியே. உயரம், அகலம், தோல் நிறம் என்று எதை எடுத்தாலும் அந்த மாற்றங்கள் டி.என்.ஏ மரபணு மாற்றங்களால் உருவானவையே.

பெற்றோர் டி.என்.ஏவுக்கும் பிள்ளைகள் டி.என்.ஏவுக்கு என்ன உறவு? தாயின் டி.என்.ஏவும் மகனின் டி.என்.ஏவும் பாதிக்குப் பாதி அச்சு அசலாக இருக்கும். மகனின் மீதிப் பாதி டி.என்.ஏ, தந்தையின் டி.என்.ஏவுடன் பாதி பொருந்திப் போகும்.

ஒரு குடும்பத்துக்குள்ளாக டி.என்.ஏ அதிகம் பொருத்தம் கொண்டதாக இருக்கும். குடும்பத்துக்கு வெளியே, பொதுவாக ஒரே பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லது ஒரே மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் டி.என்.ஏவில் அதிக ஒற்றுமை இருக்கும். தொடர்ந்து அவர்கள் தங்களுக்குள் மணம் முடித்து, பிள்ளைகளை உருவாக்கும் காரணத்தால் இப்படி இருக்கும். இந்தியர்களின் டி.என்.ஏ, பொதுவாக அதிக ஒற்றுமை கொண்டதாகவும், சீனர்களின் டி.என்.ஏவைவிட சற்றே வித்தியாசம் கொண்டதாகவும் இருக்கும்.

இன்னும் ஒருபடி மேலே போய், எருமை மாட்டின் டி.என்.ஏவையும் மனிதனின் டி.என்.ஏவையும் ஒப்பிட்டால், இங்கும் நிறைய ஒற்றுமைகள் உண்டு. என்ன? இரு மனிதர்களின் டி.என்.ஏ-க்களுக்கு இடையே இருக்கும் அளவுக்கான ஒற்றுமை இருக்காது.

மொத்தத்தில் உலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் டி.என்.ஏக்களும் ஒன்றோடு ஒன்று ஏதோ ஓரளவுக்காவது ஒற்றுமை கொண்டதாக இருக்கும். நெருங்கிய இரு உயிரினங்கள் - அதாவது குரங்கும் மனிதனும், எருமை மாடும் பசு மாடும், நாயும் ஓநாயும், புலியும் பூனையும் - என்று எடுத்துக்கொண்டால் ஒற்றுமை அதிகமாக இருக்கும். இல்லாவிட்டால் ஒற்றுமை குறைந்துகொண்டே போகும்.

*

இப்போது, இயற்கைத் தேர்வுக்கு வருவோம். இயற்கையில் ஒரு ரசாயனம், பல காரணங்களால் வேறொரு ரசாயனமாக மாறும். பாலைக் கொதிக்கவைக்கும்போது, அது காய்ந்த பாலாக மாறுகிறது. அப்போது ரசாயன மாற்றம் ஏற்படுகிறது. பிறகு அந்தக் காய்ந்த பாலில் உறை ஊற்றினால், அது தயிராக மாறுகிறது. மற்றொரு ரசாயன மாற்றம்.

புளிக்கரைசலையும் தக்காளிச் சாற்றையும் மிளகாய்ப் பொடியையும் ஒருசேர அடுப்பில் வைத்துக் கொதிக்கவைத்தால் சில ரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து, நாம் உண்ணும் ரசமாக மாறுகிறது. சாதம் வேகும்போதும், சப்பாத்தி தீயில் வாட்டப்படும்போதும், அப்பளம் பொறிக்கப்படும்போதும் ரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தவண்ணம் உள்ளன.

எவ்வளவோ இயற்கைக் காரணங்களால் இந்த ரசாயன மாற்றங்கள் நிகழலாம். மின்சாரம் பாயும்போது, சூடாக்கப்படும்போது, வேறு சில ரசாயனங்கள் மேலே படும்போது, கதிர்வீச்சு படும்போது என்று பல காரணங்கள்.

இப்படிப்பட்ட நிலையில், ஓர் உயிரினத்தின் உடலில் உள்ள சில செல்களில் உள்ள டி.என்.ஏக்கள் மாற்றம் பெறுகின்றன. இந்த மாற்றத்தை அந்த உயிரினம் பெரும்பாலும் சரி செய்துவிடும். அதாவது மாறிய டி.என்.ஏக்களைத் திரும்ப, பழையபடி, மாற்றிவிடும். ஆனால் எல்லா நேரங்களிலும் இது நிகழாது. இப்படி வெறும் ‘சான்ஸ்’ ஆக, ஏதோ ஒரு பிராணியில் ஏதோ சில டி.என்.ஏ மாற்றங்கள் நிகழ, அந்த மாற்றங்கள் அடுத்த வம்சத்துக்குச் செல்லத் தொடங்குகிறது. அதாவது இந்தப் பிராணியின் குட்டிகள் மட்டும் பிறவற்றிலிருந்து ஏதோ ஒரு டி.என்.ஏ மாறுபாட்டை அடைகின்றன.

உதாரணத்துக்கு, நம் வீட்டுச் சமையலறையில் உள்ள கரப்பான் பூச்சி வகைகளை எடுத்துக்கொள்வோம். இரண்டு கரப்புகள் எப்படியோ நம் வீட்டுக்குள் நுழைந்து குட்டிகளாகப் போட்டுத் தள்ளி, அவை சமையலறையில் எங்கு பார்த்தாலும் மேய்கின்றன. நமக்கோ கடும் கோபம். நாளை கடைக்குச் சென்று ஏதாவது கரப்பு மருந்து - ‘ஹிட்’ - வாங்கிவந்து அடித்து, இவற்றைக் கொன்றுவிடவேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறோம்.

இதற்குள் அந்த வம்சத்தில் இரண்டு கரப்புகள் நம் வீட்டு மைக்ரோவேவ் அவனுக்குள் நுழைந்துவிடுகின்றன. மைக்ரோவேவ் கதிர்கள் அவற்றின்மீது பட்டதும் அவற்றின் டி.என்.ஏவில் சிறிய மாற்றம். உடனே அவை தமது வடிவத்தை மாற்றி ஏதோ ஒருவித ராட்சத உருவமாக ஆகிவிடும் என்றெல்லாம் நினைக்கவேண்டாம். அது ஹாலிவுட் சினிமாவில்தான் நடக்கும். இங்கே கண்ணுக்கே தெரியாத சிறு மாற்றம் அதன் உடலுக்குள் உள்ள சில செல்களில் உள்ள டி.என்.ஏக்களில் நிகழ்ந்திருக்கும்.

இந்த இரண்டு மைக்ரோவேவ் சுட்ட கரப்புகளும் சாகவில்லை. அவை உடலுறவு கொண்டு, சில முட்டைகளைப் போடுகின்றன.

அடுத்த நாள், நீங்கள் ‘ஹிட்’ அடிக்கிறீர்கள். பெரும்பான்மை கரப்புகள் சாகின்றன. ஆனால் மைக்ரோவேவ் சுட்ட கரப்புகள் ஈன்ற குழந்தைகள் சில - ஏதோ காரணத்தால், அவற்றின் டி.என்.ஏ மாற்றத்தால் - பிழைத்துவிட்டன. இப்போது என்ன ஆகும்? இந்த ‘ஹிட்’டால் சாகாத கரப்புகள் பல்கிப் பெருகும். மற்றவை அதிகமாக, வேகமாகச் சாகும்.

இந்த டி.என்.ஏ மாற்றம் அந்தக் கரப்புகளைப் பொருத்தவரையில் நன்மைக்கானது. வெகு விரைவில் ‘ஹிட்’ அடித்தால் சாகவே சாகாத ஒரு கரப்புப் படை நமது சமையலறையை ஆக்ரமிக்கும். அப்போது வேறு ஏதேனும் புதிய பூச்சி மருந்தைக் கண்டுபிடித்து அவற்றை அழிக்கவேண்டும்.

இப்படி தொடர்ச்சியான டி.என்.ஏ மாற்றங்களால், ஒரு கரப்பிலிருந்து சற்றே வித்தியாசமான கரப்பினம் உருவாவதுபோல, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நகர்ந்து அவை பறக்கும் கரப்புகளாக, மிகப்பெரிய கரப்புகளாக மாறி, அங்கிருந்து, கொம்புகள் முளைத்த வண்டுகளாக மாறி, அங்கிருந்து நான்கு கால் முயலாக மாறி... பின் குரங்காக மாறி, பின் மனிதனாக மாறியிருக்கலாம்.

இதைத்தான் இயற்கைத் தேர்வு என்ற கொள்கை முன்வைத்தது. எவ்வளவோ காரணங்களால் ஒரு குறிப்பிட்ட உயிரின் டி.என்.ஏ மாறுகிறது. அந்த மாற்றம் நன்மையைத் தரும் என்ற பட்சத்தில் அந்தப் பிராணியின் குடும்பம் பல்கிப் பெருகுகிறது. இப்படி பல்வேறு மாறுபாடுகள் தோன்றுகின்றன. ஒவ்வொரு மாறுபாடும் பெருமளவுக்கு முதலில் குறிப்பிட்ட உயிரினத்திலிருந்து விலகும்போது, புதிய உயிரினம் தோன்றுகிறது.

இந்தப் புதிய உயிரினங்களின் செயல்பாடுகள், உணவுப் பழக்கம் என அனைத்தும் மாறுதலாக உள்ளன.

இந்த உயிரினங்கள் அனைத்தும் குறைவாக இருக்கும் உணவுக்காக ஒரே பகுதியில் போட்டியிடும்போது, ‘வலியது வாழ்கிறது’, ‘வலிமையற்றது சாகிறது’. இது ஒரு குறிப்பிட்ட உயிரினத்தின் பல்வேறு தனி நபர்களுக்கும் பொருந்தும். பல உயிரினங்களுக்கு இடையிலும் பொருந்தும்.

இப்படியாகத்தான் பல்வேறு புதிய புதிய உயிரினங்கள் தோன்றின. இன்றும் புதிய மாறுபாடுகள் தோன்றிக்கொண்டே இருக்கின்றன.

அப்படியானால் ‘மனிதன் பாதி - மிருகம் பாதி, கலந்து செய்த கலவை’ ஒன்றைக் காண முடியுமா என்று நீங்கள் கேட்கலாம். மனிதத் தலையும் சிங்க உடலும் கொண்ட ஒரு புதிய உருவம்? ம்ஹூம். சான்ஸே இல்லை.

இந்த மாறுபாடுகள் நடக்க பல ஆயிரக்கணக்கான, பல லட்சக்கணக்கான வருடங்கள் ஆகும். இந்த மாற்றங்கள் படிப்படியாக நடப்பவை. நமது வாழ்நாளோ 100 வருடத்துக்கு உட்பட்டது. ஆனால், புதைபடிவங்களைத் தோண்டும்போது எக்கச்சக்கமான உதாரணங்கள் கிடைத்துள்ளன. நாம் சற்றும் எதிர்பார்க்காத இடைநிலை உயிர்கள் கிடைத்துள்ளன.

*

சரி, டி.என்.ஏ, மரபணு, எல்லாம் சொல்லிவிட்டோம். இதற்கும் உயிருக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று சற்றே அலசுவோம்.

உயிர் என்றால் என்ன?

எது ஒன்று, தானாகவே தனக்குத் தேவையான எரிபொருளை - உணவை - பெற்றுக்கொண்டு, தன்னைத் தானே பிரதி எடுத்துக்கொள்கிறதோ, அதுதான் உயிர். மனிதன் அதைத்தான் செய்கிறான். மாடும் அதைத்தான் செய்கிறது. பேக்டீரியமும் அதைத்தான் செய்கிறது. மாமரமும் அதைத்தான் செய்கிறது.

எல்லா உயிரின் அடிப்படை நோக்கமுமே தன்னை அப்படியே பிரதி எடுத்தல். அப்படியே என்றால், முழுவதுமாக. முடியாவிட்டால், குறைந்தது தன்னில் பாதியையாவது. இங்கே ‘தான்’ என்றால் என்ன? அதுதான் டி.என்.ஏ. எல்லா உயிரும் என்ன செய்ய முயற்சிக்கிறது? தன் டி.என்.ஏவை முழுமையாக, முடியாவிட்டால் தன் டி.என்.ஏவில் பாதியையாவது அல்லது ஒரு பகுதியையாவது பிரதி எடுத்து அடுத்த உயிருக்குள் அதை அனுப்பச் செய்கிறது.

பல உயிர்கள் இப்படி எக்கச்சக்கமான பிரதிகளை உருவாக்குகின்றன. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்வரையில், மனிதர்கள் நான்கைந்து பிரதிகளை உருவாக்கினார்கள். இப்போதெல்லாம் குடும்பக் கட்டுப்பாடு காரணமாக, ஒன்றில் வந்து நிற்கிறது.

அறிவியல் மேம்பாடு அடைவதற்கு முன்னமேயே, செயற்கையான முறையில் புதிய உயிரினங்களை உருவாக்குவதில் மனிதன் நிறையவே முயற்சி செய்து வெற்றி கண்டுள்ளான். ஒட்டுவகைத் தாவரங்களை உருவாக்குவதன்மூலம், வீரிய விதைகளை உருவாக்குவதன்மூலம் அதிக விளைச்சல் தரும் நெல், பட்டாணி, பருத்தி வகைகளை மனிதன் உருவாக்கினான். அதேபோல, விலங்குகளைச் சரியான முறையில் உறவு கொள்ள வைத்து பல்வேறு வகையான நாய்கள், புறாக்கள், குதிரைகள் போன்ற தனக்கு உபயோகமான விலங்கு வகைகளை உருவாக்கினான்.

ஆனால் 1980-க்குப் பிறகான ஆராய்ச்சிகளில் குளோனிங் என்ற புதிய முறை சிந்தனைக்கு வரத்தொடங்கியது. குளோனிங் என்றால் நகலாக்கம் என்று சொல்லலாம். நகலாக்குவது என்றால் என்ன? ஏற்கெனவே இருக்கும் ஓர் உயிரை - அதாவது ஒரு பிராணியை - அப்படியே அச்சு அசலாக அதேமாதிரி ஆக்குவது.

மல்லிகா ஷெராவத் என்ற தசாவதாரம் திரைப்படத்தில் நடித்த நடிகை போல, அதேமாதிரி அச்சு அசலாக இன்னொரு மல்லிகாவை உருவாக்க முடியுமா? எடுத்த எடுப்பில் விஞ்ஞானிகள் அதை அடைய முயற்சி செய்யவில்லை. பாலிவுட் நடிகைக்கு பதிலாக, ஓர் ஆடு, ஓர் எலி, ஒரு தவளை, ஒரு மாடு என்று யோசித்தார்கள்.

இதை எப்படிச் சாத்தியமாக்குவது? ஒன்றைப் போல அச்சு அசலாக இன்னொன்று வேண்டுமானால் இரண்டுக்கும் ஒரே டி.என்.ஏ இருக்கவேண்டும். ஏற்கெனவே இருக்கும் ஒரு மாட்டின் டி.என்.ஏ போல புதிதாகக் கன்று ஈனும் ஒரு தாய்மாட்டின் வயிற்றுக்குள் எப்படிச் செய்வது?

இதற்கு சில வித்தைகளைக் கண்டுபிடித்தனர் விஞ்ஞானிகள். அதற்கு ஏற்ற கருவிகளும் உருவாக ஆரம்பித்திருந்த காலம் இது.

முதலில் கல்யாணி என்ற மாட்டை எடுத்துக்கொள்வோம். நல்ல பசுமாடு. அதற்கு அழகான சாந்தமான முகம். கிட்டே போனால் முட்டாது. வெள்ளை வெளேரென்ற நிறம். நெற்றியில் திலகம் இட்டதுபோல பிரவுன் வண்ணத்தில் இருக்கும். வயிற்றுப் பகுதியில் சில இடங்களில் கறும் திட்டுகள். இந்த மாட்டின் தோலை உராய்ந்து அல்லது ரத்தம் ஒரு சொட்டு எடுத்து, அதில் உள்ள ஒரு செல்லைப் பிரித்து எடுத்து, அதையும் பிளந்து அதன் நடுவில் உள்ள டி.என்.ஏவை நம் விஞ்ஞானிகள் எடுத்துவிடுகிறார்கள்.

மற்றொரு பக்கம் ஒரு ஆண் மாடு, ஒரு பெண் மாடு. ஆண் மாட்டின் விந்து, பெண் மாட்டின் முட்டை. இவை இரண்டையும் டெஸ்ட் டியூபில் சேர்த்து கருத்தரிக்க வைக்கிறார்கள். நான்கைந்து முட்டைகள் கருத்தரிக்கின்றன.

ஆனால், இவற்றை அப்படியே விடுவதில்லை. இந்த சினைமுட்டை ஒன்றை எடுத்து, கவனமாக ஓட்டைபோட்டு, அதில் உள்ள டி.என்.ஏவை எடுத்துவிட்டு, அந்த இடத்தில் கல்யாணியின் உடம்பிலிருந்து எடுத்த டி.என்.ஏவைப் புகுத்துகிறார்கள். பிறகு இந்த நான்கைந்து ‘கல்யாணி’ சினைமுட்டைகளையும் நான்கைந்து மாடுகளின் கருப்பைக்குள் கவனமாக விட்டுவிடுகிறார்கள்.

சில மாடுகளில் இந்த சினைமுட்டை முழுமையான குட்டியாகக் கருத்தரிக்காமல் வெளியே தள்ளப்படலாம். அதனால்தான் நான்கைந்து. ஏதோ ஒன்றிலாவது இந்த சினைமுட்டை வளர்ந்து கருத்தரித்து, குட்டியாகப் பிறக்குமே என்பதற்காக.

ஒன்று முழுமையாக கருவாகி, குட்டியையும் ஈனுகிறது. என்ன ஆச்சரியம்? அப்படியே கல்யாணி பிறந்தபோது எப்படி இருந்ததோ அதையே உரித்துவைத்தாற்போல உள்ளதே? நெற்றியில் சாந்துப் பொட்டு அப்படியே. தோலின் நிறம் அப்படியே. உடலில் கறும் திட்டுகள் அதே அதே இடங்களில், அதே வடிவத்தில், அதே அளவில்! நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக இந்த மாடு வளரும்போது அப்படியே கல்யாணி வளர்ந்தவிதமாகவே உள்ளது - நீங்கள் சரியான போஷாக்கை அப்படியே அளித்துவந்தால்.

இதுதான் நகலாக்கம். கல்யாணியை நகலெடுப்பதுபோல மல்லிகா ஷெராவத்தையும் நகலெடுக்கலாம்.

ஆனால் உலக நாடுகள் யாவுமே மனிதர்களை நகலெடுப்பது அறநெறி சார்ந்த பிரச்னை என்று இதற்கு இதுவரை அனுமதி கொடுக்கவில்லை. உடல் பார்க்க ஒன்றாக இருந்தாலும், மூளை, அது செயல்படும் விதம் ஆகியவை அச்சாக ஒரேமாதிரி இருக்கும் என்று சொல்லமுடியாது. அது வெளிப்புறச் சூழல் எப்படி உள்ளதோ அதைப் பொருத்தே அமையும். குளோன் மல்லிகா ஷெராவத், சினிமாவில் டான்ஸ் ஆடாமல், டாக்டருக்குப் படித்து யாருக்காவது ஊசி போடலாம். அல்லது நாவல் எழுதி புக்கர் பரிசு வாங்கலாம்.

*

இதுவரை செய்ததுகூட இருக்கும் உயிரை நகலாக்கி, சிருஷ்டியை நம் கையில் எடுத்துக்கொண்டது. ஆனால் சில விஞ்ஞானிகள் இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை. புதிய உயிரைச் சமைப்போம் என்றனர்.

ஏதோ இரண்டு உயிரினங்களின் டி.என்.ஏக்களை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அவற்றின் டி.என்.ஏக்களை கண்ட இடத்தில் வெட்டி, இரண்டையும் சேர்த்து ஒட்டுங்கள். சிவப்பு ரிப்பன் ஒன்று, கறுப்பு ரிப்பன் ஒன்று. இரண்டையும் ஏதோ ஓரிடத்தில் வெட்டி, சேர்த்துத் தைத்தால் கிடைக்கிறதல்லவா புதிய (திமுக) ரிப்பன். அதைப்போல.

இந்த டி.என்.ஏவை ஒரு சினைமுட்டைக்குள் செலுத்தி, அது குழந்தையாகப் பிறந்தால் எப்படி இருக்கும்?

அதற்கு எத்தனை கை, கால்கள் இருக்கும்? அதற்கு எத்தனை கண்கள், மூக்குகள், வாய்கள் இருக்கும்? அதன் உடல் எப்படி இருக்கும்? நினைக்கவே பயங்கரமாக உள்ளதல்லவா?

இப்படி வெட்டி ஒட்டி உருவாக்கப்படும் டி.என்.ஏவுக்கு, ரிகாம்பினண்ட் டி.என்.ஏ என்று பெயர். ஆனால் அறிவியல் உலகம் மிகவும் பயப்படுகிறது. இப்படி, நமக்கே தெரியாத ஏதோ ஒரு புதிய உயிரினத்தை நாம் உருவாக்க, அது பிறந்தவுடன், நம்மையை கடித்து விழுங்க ஆரம்பித்துவிட்டால்? அதை நம்மால் கொலை செய்யவே முடியவில்லை என்றால்?

என்ன ஆகும்? உலகமே அழிந்துவிடாதா? மனித இனமே நசித்துப் போய்விடாதா?

இந்த உயிரினம் நம்மை விழுங்கித்தான் ஆகவேண்டும் என்பதில்லை. இது ஒரு சிறு வைரஸ் அல்லது பேக்டீரியமாக இருக்கலாம். கண்ணுக்கே தெரியாமல் ஏதோ ஒரு சோதனைச் சாலையில் உருவாகி, வெளியே காற்றோடு பறந்துவந்து, மனிதர்களை ஏதோ ஒரு வியாதியாகப் பீடித்து, கொத்து கொத்தாகக் கொன்று மடியச் செய்யலாம்.

எவ்வளவு நாளைக்குத்தான் விஞ்ஞானிகள் பயந்தபடி இருப்பார்கள்? நாளையே சிலர், யாருக்கும் தெரியாமல் இதைச் செய்தால் என்ன ஆகும்? இந்த நிமிடத்திலேயே யாரோ இந்த உலகின் எங்கோ ஒரு கோடியில் இதைச் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்றால் என்ன நடக்கும்?

இதில் உள்ள அறவியல் கேள்விகள் என்னென்ன? இருப்பியல் கேள்விகள் என்னென்ன? கடவுள் இருக்கிறாரா, இல்லையா? மனிதனே சிருஷ்டி செய்ய ஆரம்பித்தால், இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிந்து, ஆளாளுக்குப் புதிய உயிரினங்களை உருவாக்கி ஒருவர்மேல் ஒருவர் ஏவினால் என்ன ஆகும்?

கேள்விகள் பல. பதில்களே இல்லாமல்.

Friday, November 14, 2008

சுற்றுப்பாதையில் சுற்றும் நேரம்

சந்திரன் பூமியைச் சுற்றிவர சுமார் 27 நாள்கள் ஆகின்றன. இதில் சொல்லப்போனால் சந்திரனால் ஆவது ஒன்றுமில்லை. பூமியில் இருந்து சந்திரன் எந்தத் தொலைவில் உள்ளதோ (அதாவது அந்த கிட்டத்தட்ட வட்டப்பாதையின் ஆரம்) அங்கே ஒரு ஸ்பூன், கரண்டி, பாறாங்கல் என்று எதைவேண்டுமானாலும் சுற்ற விடுங்கள். அது பூமியைச் சுற்றிவர அதே 27 நாள்கள்தான் எடுத்துக்கொள்ளும். துல்லியமாகச் சொல்வதானால் 27 நாள், 7 மணி, 43.1 நிமிடம்.

அதேபோலத்தான் பூமி சூரியனைச் சுற்றிவருவதும். சுமார் 365 நாள்கள். (அதாவது நம் கணக்கில் ஒரு வருடம்.) சூரியனிலிருந்து இவ்வளவு தொலைவில் ஒரு பொருள் சுற்றிவருகிறது என்றால் (அதாவது அதன் நீள்வட்டப் பாதை - அண்மை நிலை, தொலைவு நிலை - இரண்டும் சரியாகத் தெரிந்திருக்கவேண்டும்) அது ஒருமுறை சுற்றிவர இவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று சொல்லிவிடலாம்.

எதைப் பொருத்து இது அமைகிறது? பூமியை சந்திரன் சுற்றிவந்தாலும் சரி, வெந்நீர் அண்டா சுற்றிவந்தாலும் சரி, ஒரே வேகம்தான் என்றால், இந்த நேரம், சுற்றும் பொருளின் நிறையால் மாறுவதல்ல என்று தெரிகிறது. ஆனால் எந்தப் பொருளைச் சுற்றிவருகிறதோ, அதன் நிறை இதனை பாதிக்கும்.

இப்போது சந்திரயான் சந்திரனை 100 கி.மீ சுற்றுப்பாதையில் சுற்றிவருகிறது. அப்படியானால் சந்திரயான் இந்தப் பாதையில் ஒரு முழுச் சுற்று சுற்றி முடிக்க, எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?

நான் முன்னர் எழுதிய ஒரு பதிவில், வட்டப்பாதையில் சுற்றும் ஒரு பொருளின் வேகம் எப்படி இருக்கும் என்பதற்கு ஒரு சமன்பாட்டைக் குறிப்பிட்டேன். இந்த வேகம் மாறாத வேகம். திசை மட்டும் மாறும். அதே நேரம் சுற்றுப்பாதையின் நீளம் என்ன என்பதும் நமக்குத் தெரியும். ஒரு வட்டத்தின் சுற்றளவு = 2 * Pi * r அல்லவா? ஒரு முறை சுற்றிமுடிக்க ஆகும் நேரம் = நீளம் / வேகம். அதாவது, சந்திரயான் ஒருமுறை சுற்றுவரும் வேகத்தைக் கணிக்க நமக்குத் தேவையானது G என்ற மாறிலி, சந்திரனின் நிறை, சந்திரயான் இருக்கும் தொலைவு. G = 6.67 x 10-11 m3 kg-1 s-2; M = 7.36 x 1022 kg; r = 3475/2 + 100 Km = 1,837,500 m.

இந்த எண்களை சமன்பாட்டில் சேர்த்தால் கிடைக்கும் விடை: 1.962 மணி. அதாவது 1 மணி, 58 நிமிடம்.

ஆக, ஒருமுறை பூமி தன் அச்சில் தானே சுழல்வதற்குள் - 24 மணி நேரத்துக்குள் - சந்திரயான், சந்திரனை 12 முறைக்கும் சற்று அதிகமாகவே சுற்றி முடித்துவிடும்.

வட்டப்பாதைக்கான சுற்று நேரத்தைக் கணக்கிடுவது எளிது. ஆனால் நீள்வட்டப்பாதைக்கான கணக்கு சற்றே நெடியது, கடினமானதும்கூட. நீள்வட்டப்பாதையில் ஒவ்வொரு புள்ளியிலும் வேகம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆனாலும் சுற்று நேரத்தின் வடிவம் மிக எளிமையானது. வட்டப்பாதைக்கான விடையில், r என்ற ஆரத்துக்கு பதில் a என்ற அரை பேரச்சு (semi major axis) வரும். அவ்வளவுதான். நீள்வட்டப்பாதையில் major axis = பேரச்சு, minor axis = சிற்றச்சு. சிற்றச்சு எதுவாக இருந்தாலும், அதனால் இந்த சுற்று நேரம் மாறுபடாது. ஒரே பேரச்சும், வெவ்வேறு சிற்றச்சுகளும் உள்ள பாதையை எடுத்துக்கொண்டாலும், அவை அனைத்திலும் சுற்றும் நேரம் ஒன்றாகவே இருக்கும்.


மேலே உள்ள படத்தில் உள்ள அனைத்துப் பாதைகளையும் ஒரு துணைக்கோள் அல்லது விண்கலம் சுற்ற ஒரே நேரத்தைத்தான் எடுத்துக்கொள்ளும்!

Thursday, November 13, 2008

சந்திரயான் - 100 கி.மீ சுற்றில்

நேற்று இரவு (புதன்கிழமை, 12 நவம்பர் 2008) சுமார் 7.00 மணிக்கு சந்திரயான் (சுமார்) 100 கி.மீ வட்டப்பாதைக்கு மாற்றப்பட்டது. இத்துடன் சந்திரயான் திட்டம் முழு வெற்றி அடைந்துவிட்டது எனலாம். அடுத்த இரண்டு நாள்களில் அந்தக் கலத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு கருவியாக செயலுக்குக் கொண்டுவரப்படும். தொடர்ந்து, அவை வெவ்வேறு படங்களைப் பிடித்து இஸ்ரோவுக்கு அனுப்பும்.

சந்திரயானின் உயிர் 2 வருடங்கள் என்கிறார்கள். அப்படியென்றால் என்ன பொருள்?

சந்திரயானில் கொஞ்சம் எரிபொருள் மிச்சம் உள்ளது. இந்த எரிபொருள் எதற்குத் தேவை? பூமியையோ, சந்திரனையோ ஒரு கலம் சுற்றிவந்தாலும் நாளாவட்டத்தில் அதன் பாதையில் சிறு மாற்றங்கள் ஏற்படும். இதற்குப் பல காரணங்கள்:

1. பூமியோ, சந்திரனோ, முற்றிலும் முழுமையான கோளம் கிடையாது. அதாவது மொழுமொழுவென்று அச்சில் உருவாக்கிய பிளாஸ்டிக் பந்துபோல அல்ல; சுமாராகப் பிடித்த வெல்ல உருண்டை மாதிரி என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன். இதனால் ஈர்ப்பு விசையில் ஆங்காங்கே சிறுசிறு மாற்றங்கள் இருக்கும்.

2. சந்திரயான், சந்திரனைச் சுற்றிவந்தாலும், பூமியின் ஈர்ப்பு இன்னமும் அங்கே ஓரளவுக்கு இருக்கும். இதனால், சந்திரயானின் பாதையில் சிறு மாற்றங்கள் ஏற்படும்.

இந்த மாற்றங்களை அவ்வப்போது அட்ஜஸ்ட் செய்யவேண்டும். அதற்கு, சந்திரயானின் மோட்டாரை அவ்வப்போது இயக்கி, வேண்டிய அளவு வேகத்தைக் கூட்டவோ, குறைக்கவோ செய்யவேண்டும். ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் இந்த எரிபொருள் தீர்ந்துவிடும். அதன்பிறகு இந்தச் சிறுசிறு அட்ஜஸ்ட்மெண்ட்களைச் செய்யமுடியாது. அந்தக் கட்டத்தில் சந்திரயான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சந்திரன் பாதையிலிருந்து விலகும். சுற்றிச் சுற்றி, சந்திரனின் மேல்பரப்பில் விழுந்து உடையலாம்.

பூமியின் மேல்பரப்பில் இதேமாதிரியான கதி செயற்கைக்கோள்களுக்கு ஏற்படும். ஆனால் அவை பூமியின் காற்று மண்டலத்துக்குள் நுழையும்போது உராய்வினால் எரிந்து சாம்பலாகிவிடும்.

அதையும் மீறி, ஸ்கைலாப் போல சில சமயம் எரிந்த உலோகத் துண்டுகள் சில இடங்களில் விழலாம். நம் தலையில் விழாமல் இருந்தால் நல்லது.

Tuesday, November 11, 2008

ராக்கெட் எப்படி இயங்குகிறது?

PSLV ராக்கெட் ஒரு செயற்கைக்கோளையோ அல்லது சந்திரயானையோ எப்படி பூமியின் ஈர்ப்பு விசையை எதிர்த்தபடி மேலே தூக்கிக்கொண்டு செல்கிறது? ஒரு சுற்றுப்பாதையில் சென்றுகொண்டிருக்கும் விண்கலம் அல்லது செயற்கைக்கோளின் இயல்பு வேகத்தை எப்படி செயற்கையாக மாற்றுகிறார்கள்?

இவை இரண்டுமே ஜெட் விமானங்கள் எப்படி இயங்குகின்றனவோ அதே முறையில்தான் இயங்குகின்றன.

ஒரு நுண்துளை (nozzle) வழியாக அதிக அழுத்தமுள்ள பாய்மம் (fluid) ஒன்று பீய்ச்சப்படும்போது, அதற்கு எதிர்வினை ஒன்று இருக்கும். நாம் வீட்டிலேயே செய்து பார்க்கக்கூடிய ஒன்று பலூனை எடுத்து அதில் காற்றை நிரப்பி, வாயைக் கட்டாமல் சட்டென்று விட்டுவிடுவது. பலூனின் வாய் வழியாக காற்று வெளியேறும்போது பலூன் முன்னோக்கி (சற்றே கன்னா பின்னாவென்று சுருண்டபடி) பாயும். இது நியூட்டனின் மூன்றாவது விதியிலிருந்து வருவது. ஒவ்வொரு வினைக்கும் ஓர் எதிர்வினை உண்டு.

படகு ஓட்டும்போது, துடுப்பால் தண்ணீரை வலிந்து பின்னோக்கித் தள்ளுகிறீர்கள். படகு முன்னோக்கிச் செல்கிறது. அதேபோல படகில் மண்ணெண்ணெய் அல்லது டீசலால் இயங்கும் சிறு புரொபெல்லரை (உந்துகருவி) பொருத்துகிறீர்கள். புரொபெல்லர் சுழன்று தண்ணீரைப் பின்னோக்கித் தள்ளுகிறது. இதனால் விசைப்படகு முன்னோக்கி முன்னேறுகிறது.

இதேபோலத்தான் ஜெட் விமானத்திலும் நடக்கிறது. ஜெட் எஞ்சினில் நிறைய எரிபொருள் இருக்கும். எஞ்சினின் முன்புறத்தில் ஒரு சுழலி இருக்கும். சுழலி சுற்றும்போது வெளியிலிருந்து காற்றை உள்ளே இழுக்கும். அந்தக் காற்று அழுத்தப்படும். அதில் எரிபொருள் கலக்கப்படும். பற்றவைக்கப்படும். எரிபொருள் எரிந்து, எக்கச்சக்கமாக கரியமில வாயுவை உருவாக்கும். இந்தக் கரியமில வாயு வெளியேறுவதற்கு பல நுண்துளைகள் ஜெட் எஞ்சினின் பின்பக்கம் இருக்கும். இந்த நுண்துளைகள் வழியே வெகு வேகமாக வெளியேறும் வாயுக்கள், ஜெட் எஞ்சினைக் கடுமையான வேகத்தில் முன் நோக்கிச் செலுத்தும். இதனால் ஜெட் எஞ்சினும் அதோடு இணைந்த விமானமும் முன்னோக்கிப் பாயும். இந்தப் பாய்ச்சலை வான் நோக்கிய பாய்ச்சலாக மாற்றுவது (உயரத்தில் செலுத்துவது) எப்படி என்பதை பறவைகள் எப்படிப் பறக்கின்றன என்பதை விளக்கும்போது குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

சரி, ராக்கெட் வடிவமைப்பில் என்ன வித்தியாசம்? ஜெட் விமானங்கள் பற்றகு உயரம் காற்று மண்டலத்துக்குள்ளாகவேதான் உள்ளது. சுற்றிலும் உள்ள காற்றில் இருந்து கிடைக்கும் ஆக்சிஜன் இருந்தால்தான் எரிபொருள் எரியும். ஆனால், ராக்கெட்டோ, காற்று மண்டலத்தை விட்டு அப்பால் செல்கிறது. அந்த உயரத்தில் சுற்றிலும் ஆக்சிஜன் என்பது மருந்துக்கும் கிடையாது. அப்படியென்றால் எரிபொருள் எரிய என்ன செய்வது?

கூடவே எரிபொருளை எரிக்கத் தேவையான ஆக்சிஜனையும் எடுத்துச் செல்லவேண்டும். இது மேற்கொண்டு சுமையை அதிகரிக்கும்! ஆனால் வேறு வழியில்லை. கீழே அமெரிக்க ராக்கெட் ஒன்றின் படம் உள்ளது.

பி.எஸ்.எல்.வி மட்டுமல்ல, சந்திரயானில் உள்ள எஞ்சினும் இப்படித்தான். அதில் எரிபொருளும் உண்டு. கூடவே ஆக்சிஜனும் உண்டு.

இந்த எரிபொருள் எப்படி இருக்கும்? இது திட வடிவில், தூளாக இருக்கலாம். அல்லது திரவமாக இருக்கலாம் (பெட்ரோல் போல). அல்லது வாயு எரிபொருள் ஒன்றை மிக அழுத்தத்திலும் மிகக்குறைவான வெப்பத்திலும் (அதாவது கடுங்குளிரிலும்) திரவமாக்கிச் சேர்த்து வைக்கலாம். நீர்மமாக்கப்பட்ட வாயு எரிபொருள்தான் மிக மிக அதிகச் செயல்திறன் கொண்டது. ஹைட்ரஜனை கடுங்குளிரில், கடும் அழுத்தத்தில் திரவமாக்கி, அத்துடன் ஆக்சிஜனையும் அதேபோல திரவமாக்கி எரிபொருளாகவும் ஆக்சிஜனேற்றியாகவும் எடுத்துச் செல்வதுதான் ஒரு ராக்கெட்டுக்கு மிக அதிக சக்தியைத் தரும். அந்த எஞ்சினுக்கு கிரையோஜீனிக் எஞ்சின் என்று பெயர்.

சந்திரயானில் இருப்பது கிரையோஜீனிக் எஞ்சின் கிடையாது. திரவ எரிபொருள் ஒன்றையும் ஆக்சிஜன் வழங்கி திரவம் ஒன்றையும் எடுத்துச் செல்கிறது.

***

சரி. சந்திரயான் எப்படி போகும் வழியில் வேகத்தை அதிகரிக்கும் அல்லது குறைக்கும்?

ஒரு குறிப்பிட்ட நீள்வட்டப்பாதையில் செல்லும் எந்தப் பொருளுக்கும் என்று ஒரு குறிப்பிட்ட வேகம் இருக்கும். இதைக் கொடுக்கக்கூடிய சமன்பாடு இந்தப் பதிவில் உள்ளது. ஒரே அண்மை நிலை உள்ள, ஆனால் இருவேறு தொலைவு நிலைகள் உள்ள இரண்டு பாதைகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

இங்கே சிறிய பாதையிலிருந்து பெரிய பாதைக்குச் செல்ல, அண்மை நிலை வரும்போது, அதன் வேகத்தை அதிகரிக்கவேண்டும். அப்படிச் செய்தால் அது சுற்றும் பாதையின் தொலைவு நிலை அதிகமாகும். இதை, கீழ்க்கண்ட சமன்பாட்டை வைத்தே பார்க்கலாம்.
இங்கே G என்பது மாறாத ஓர் எண். m என்பது நடுவில் இருக்கும் கனமான பொருளின் எடை. பூமியைச் சுற்றிவரும்போது பூமியின் எடை. சந்திரனைச் சுற்றி வந்தால் சந்திரனின் எடை. a என்பது நீள்வட்டப்பாதையின் semi major axis. அதாவது அண்மை நிலை, தொலைவு நிலை ஆகியவற்றுடன் பூமியோ சந்திரனோ எதைச் சுற்றுகிறதோ அதன் விட்டத்தையும் கூட்டி, அதை இரண்டால் வகுத்தால் வரும் தொகை. சிறிய நீள்வட்டத்தைச் சுற்றும்போது அண்மை நிலையில் இருக்கும் வேகம், பெரிய நீள்வட்டத்தைச் சுற்றும்போது இருப்பதைவிடக் குறைவாக இருக்கும். இந்த வேகங்களைத் துல்லியமாகக் கணக்கிடலாம். இதிலிருந்து வேக மாறுதலையும் துல்லியமாகக் கணக்கிடலாம்.

உதாரணத்துக்கு சந்திரனை, சந்திரயான் சுற்றுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். சந்திரனின் நிறை 7.36 x 1022 kg. ஈர்ப்பு மாறிலி G என்பது 6.67 x 10-11 m3 kg-1 s-2. சந்திரயான் 200 - 7,502 கி.மீ பாதையில் சுற்றுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். சந்திரனின் விட்டம் 3475 கி.மீ. அப்படியானால் இந்தப் பாதையில் a = (200+7502+3475)/2 = 5588.5 கி.மீ. இந்தப் பாதையில் சுற்றும்போது, அண்மை நிலையில் (200 கி.மீ) இருந்தால் அப்போது r = 3475/2 + 200 = 1937.5 கி.மீ.

இவை அனைத்தையும் மேலே உள்ள சமன்பாட்டில் போட்டால் கிடைப்பது: அண்மை நிலை வேகம் = விநாடிக்கு 2.05 கி.மீ.

இப்பொது தொலைவு நிலையை சுமார் 250 கி.மீ என்று குறைக்கவேண்டும். அப்படியானால், 200-250 கி.மீ பாதைக்கான a என்ன? = (200+250+3475)/2 = 1962.5 கி.மீ. r என்பது முன்போலவே 1937.5 கி.மீ. இதை சமன்பாட்டில் நிரவினால் கிடைப்பது, வேகம் = விநாடிக்கு 1.6 கி.மீ.

அதாவது அண்மை நிலை (200 கி.மீ) வரும்போது, அதற்கு இருக்கும் வேகம் விநாடிக்கு 2.05 கி.மீ. இதனை விநாடிக்கு 1.6 கி.மீ என்று குறைக்கவேண்டும். பிரேக் எதுவும் கிடையாது, பிடிப்பதற்கு. எனவே எரிபொருள் எஞ்சினை இயக்கி, போகும் வழி எதுவோ அந்தத் திசையில் எரிந்த வாயுக்களை வெளியேற்றுவார்கள்.

எவ்வளவு நேரம் இந்த மோட்டாரை இயக்குவது? எவ்வளவு எரிபொருளை எரிப்பது? இது சற்றே கடினமான கணக்கு. இதற்கு சந்திரயானின் நிறை என்ன என்று தெரியவேண்டும். அந்த மோட்டாரின் உந்துசக்தி என்ன என்று தெரியவேண்டும். அதைக்கொண்டு, எவ்வளவு நேரம் எரிபொருளை எரிக்கவேண்டும் என்று கணக்கிடவேண்டும். அதை நாம் இங்கே பார்க்கவேண்டாம்.

மற்றொன்று: இவ்வாறு மோட்டாரை இயக்கி வேகத்தைக் குறைப்பது ஒரு நொடியில் நிகழ்ந்துவிடாது. உதாரணமாக, தொலைவு நிலையை 7502 கி.மீலிருந்து 250 கி.மீக்கு மாற்ற மோட்டாரை 866 விநாடிகள் இயக்கவேண்டியிருந்தது. இதற்குள் சந்திரயான் தனது சுற்றுப்பாதையில் குறைந்தபட்சம் 1400 கி.மீ தூரம் நகர்ந்திருக்கும் என்று ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்! இதனால் என்ன ஆகும் என்றால் அதன் பாதையில் அண்மை நிலையிலும் சற்றே மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கும். அதனால்தான் இந்தப் பாதையில் அண்மை நிலை 200 கி.மீ என்பதிலிருந்து 187 கி.மீ என்று ஆகிவிட்டது.

Monday, November 10, 2008

சந்திரயான் - பாதை மாற்றம்

நேற்று இரவு (ஞாயிறு, 9 நவம்பர் 2008) சுமார் 8.00 மணி அளவில், சந்திரனைச் சுற்றி வரும் சந்திரயானின் பாதையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இப்போது சந்திரனைச் சுற்றிவரும் அதன் பாதையின் அண்மை நிலை 200 கி.மீ என்றும் தொலைவு நிலை 7,502 கி.மீ என்றும் இருக்கும். அடுத்து தொலைவு நிலை குறைக்கப்படும். பின் அண்மை நிலை, பின் மீண்டும் தொலைவு நிலை குறைக்கப்பட்டு, 100 கி.மீ முழு வட்டப்பாதையாக மாற்றப்படும்.

அப்டேட்: திங்கள் இரவு சுமார் 10.00 மணிக்கு, சந்திரயானின் பாதையில் மற்றுமொரு மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இப்போது அதன் தொலைவு நிலை 255 கி.மீ ஆகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. அண்மை நிலை 187 கி.மீ. இனி மேலும் இரண்டு பாதை மாற்றங்கள் நிகழும். ஒன்று இன்று இரவு நடக்கும். அப்போது அது 100-187 கி.மீ பாதைக்கும், அடுத்த மாற்றத்தில் 100 கி.மீ வட்டப்பாதைக்குமாக மாறும்.

Saturday, November 08, 2008

சந்திரயான், சந்திரனைச் சுற்றத் தொடங்கியது

இன்று மாலை சுமார் 5.00 மணி அளவில், சந்திரயான் விண்கலம் சந்திரனைச் சுற்றுமாறு நமது விஞ்ஞானிகள் சாதித்துள்ளனர்.

இந்த சந்திரயான் பயணத்திலேயே மிக முக்கியமான நிகழ்வு இதுதான். இப்போது இந்த மிஷன், வெற்றியடைந்துள்ளது என்று தைரியமாகச் சொல்லலாம். இனியும் சில நிகழ்வுகள் பாக்கியுள்ளன என்றாலும், அவற்றை இந்திய விஞ்ஞானிகள் சாதிப்பதில் பெரும் பிரச்னை ஏதும் இருக்கமுடியாது. இப்போது சந்திரயான், சந்திரனைச் சுற்றி, 504 - 7,502 கி.மீ நீள்வட்டப் பாதைக்குள் செலுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

இங்கிருந்து அடுத்த சில நாள்களுக்குள் இது படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு, 100 கி.மீ வட்டப் பாதைக்கு மாற்றப்படும்.

இன்றுதான் சந்திரயான் இதுவரை இல்லாத ஆளவுக்கு சந்திரனுக்கு மிக அருகில் வந்தது. இதுவரையில் பூமி ஒன்றின் ஈர்ப்பு மட்டும்தான் சந்திரயானைச் சுற்றவைத்துக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் இன்று சந்திரனும் அருகில் வந்ததால், சந்திரனின் ஈர்ப்பு விசையும் சேர்ந்துகொண்டது. இதன் விளைவாக, இந்திய விஞ்ஞானிகள் இன்று செய்த சிலவற்றைச் செய்திருக்கவில்லை என்றால், சந்திரயானின் வேகம் அதிகரித்து, அது எங்கோ பூமியின் பரப்பை விட்டுச் சென்று காணாமல் போயிருக்கும்.

மேலே உள்ள படத்தைப் பாருங்கள். இங்கே பாதை 1 தான் 1,000 - 3,80,000 கி.மீ சுற்றுப்பாதை. இதில்தான் சந்திரயான் 4 நவம்பர் 2008 அன்று சுற்றத்தொடங்கியது. சந்திரன் பாதை 2-ல் எப்போதும் பூமியைச் சுற்றிவருவது. அப்படியே விட்டிருந்தால், கவண் கல்லைப் போல, சந்திரனைத் தாண்டும்போது, சந்திரயானின் வேகம் அதிகரிக்கும். விநாடிக்கு 2 கி.மீ என்ற வேகத்தில் போய்க்கொண்டிருக்கும் சந்திரயான், சந்திரனின் ஈர்ப்பும் சேர்த்து வேகத்தை அதிகரித்து, பாதை 3-ல் பயணித்திருக்கும். பிறகு மீளவே முடியாத வெளியில் எங்கோ, எங்கோ காணாமல் போயிருக்கும்.

இதைத் தடுக்க, சந்திரயானின் உள்ளே இருக்கும் லிக்விட் அபோஜீ மோட்டாரை இயக்கி, வேகத்தைக் கணிசமாகக் குறைத்தனர். விநாடிக்கு 1.5 கி.மீ என்று வேகம் குறைந்ததும், சந்திரயான், சமர்த்தாக பாதை 4-க்கு வந்துவிட்டது. இனி இது சந்திரன் பூமியைச் சுற்றிவர, சந்திரனைச் சுற்றியபடியே செல்ல ஆரம்பிக்கும். ஒரு ஜாங்கிரியின் வடிவத்தை ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இனிமேல் சந்திரயானின் பாதை என்பது ஒரு ஜாங்கிரி.

நடுவில் இருப்பது பூமி. அதைச் சுற்றி இருக்கும் வட்டப்பாதை சந்திரனின் பாதை. சுற்றி இருக்கும் சற்றே அசிங்கமாக வரையப்பட்ட ஜாங்கிரிதான் சந்திரயான் சுற்றும் பாதை - பூமியுடன் ஒப்பிட்டால். (சூரியனுடன் ஒப்பிட்டால் சந்திரனின் பாதையே ஜாங்கிரி. அப்படியென்றால் சூரியனுடன் ஒப்பிட்டால் சந்திரயானின் பாதை ஜாங்கிரிக்குள் ஜாங்கிரி! சுழலும் பால்வீதி அண்டத்துடன் ஒப்பிட்டால்? ஒரே ஃப்ராக்டல் ஜாங்கிரிதான்.)

இப்போடு முதற்கொண்டே சந்திரயான், சந்திரனைப் படம் பிடித்து அனுப்ப ஆரம்பிக்கும். ஆனால் 100 கி.மீ பாதைக்குள் வந்துவிட்டால், இன்னும் அழகாக, துல்லியமாகப் படம் பிடிக்க ஆரம்பிக்கும்.

அது இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் இந்தியக் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கும் நேரு பிறந்தநாள் பரிசாக இருக்கும்.

Tuesday, November 04, 2008

சந்திரயான் - Lunar Transfer Trajectory

இன்று (4 நவம்பர் 2008) காலை 4.56 மணிக்கு சந்திரயான் 1,000 - 3,80,000 கி.மீ சுற்றுப்பாதைக்கு மாற்றப்பட்டது என்று இஸ்ரோ அறிவித்துள்ளது. இதே பாதையில் செல்லும்போது, சனிக்கிழமை (8 நவம்பர் 2008) அன்று சந்திரயான், சந்திரனுக்கு வெகு அருகில் வரும். அன்றுதான் இந்த ஆபரேஷனின் மிக முக்கியமான கட்டம்.

அன்றுதான், Lunar Insertion Manouvre எனப்படும் சந்திர ஈர்ப்புக்குள் சந்திரயானைச் செலுத்தும் வேலை நடைபெறும்.

Sunday, November 02, 2008

சந்திரயான் - காட்சி விளக்கம்

நேற்று சுதேசி விழிப்புணர்வு இயக்கம் நடத்திய நிகழ்ச்சி ஒன்றில், சந்திரயான் விண்கலம் பற்றி மிக எளிமையான ஒரு பவர்பாயிண்ட் காட்சி விளக்கம் ஒன்றைக் கொடுத்தேன். அதன்பின் கேள்வி-பதில்கள் இருந்தன. இப்போதைக்கு இந்த காட்சிவிளக்கத்தை மட்டும் பதிவேற்றுகிறேன். ஆடியோ கிடைத்தால், அதை இத்துடன் இணைக்கிறேன்.
Chandrayaan
View SlideShare presentation or Upload your own.

சுமார் 30-35 பேர் இருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். நல்ல வரவேற்பு இருந்தது. மக்களுக்கு மேலும் அறிந்துகொள்ளவேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருந்தது. நிறையக் கேள்விகளைக் கேட்டனர்.

Wednesday, October 29, 2008

சந்திரயான் அப்டேட்

இன்று காலை 7.38 மணிக்கு, சந்திரயான், அடுத்த வட்டப்பாதைக்குச் செலுத்தப்பட்டது.

இப்போது இருக்கும் வட்டப்பாதை 465-2,67,000 கி.மீ. என்பது. இந்தப் பாதையில் சுற்றிவர 145 மணி நேரம் (6 நாள்கள்). எனவே அடுத்து 4 நவம்பர் 2008 அன்று மீண்டும் அண்மை நிலைக்கு வரும்போது, அடுத்த நகர்வு இருக்கும். அப்போது தொலைவு நிலை 3,84,000 கி.மீ. என்று இருக்குமாறு பாதை மாறும்.

Tuesday, October 28, 2008

சந்திரயான் - இப்போது

சந்திரயான் விண்கலத்தை வானுக்கு அனுப்பியதிலிருந்து இதுவரை மூன்றுமுறை அதன் வட்டப்பாதையை மாற்றியுள்ளனர்.

சந்திரயான், முதலில், 255 - 22,860 கி.மீ. வட்டப்பாதைக்குள் பி.எஸ்.எல்.வியால் செலுத்தப்பட்டது. இந்தப் பாதையில் ஒரு முறை சுற்றிவர, 6.64 மணி நேரம் ஆகும்.

இங்கிருந்து, அடுத்து, 305 - 37,902 கி.மீ. என்ற வட்டப்பாதைக்கு சந்திரயான் மாற்றப்பட்டது. இந்தப் பாதையில் ஒருமுறை முழுதாகச் சுற்றிவர ஆகும் நேரம் 11.24 மணி நேரம்.

அடுத்து, 336 - 74,715 கி.மீ. என்ற வட்டப்பாதைக்கு சந்திரயான் அனுப்பப்பட்டது. இதில் ஒருமுறை சுற்றி முடிக்க எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம், 25.43 மணி. அதாவது ஒரு நாளைக்கு சற்று அதிகம்.

அடுத்து, கடைசியாக, 348 - 1,64,000 கி.மீ. என்ற பாதைக்கு இரண்டு நாள்களுக்குமுன் அனுப்பப்பட்டது. இந்தப் பாதையில் ஒரு சுற்றுக்கு ஆகும் நேரம், 72.85 மணி. அதாவது, கிட்டத்தட்ட 3 நாள்கள்.

நாளைக் காலை (29 அக்டோபர் 2008), மீண்டும் இந்தப் பாதையில் அண்மை நிலைக்கு வரும்போது, அடுத்த பாதை மாற்றம் நடக்கும்.

தொலைவு நிலை வெகு தூரம் ஆகிக்கொண்டிருந்தாலும், அண்மை நிலை, கிட்டத்தட்ட 350 கி.மீ. என்றே இருப்பதைப் பாருங்கள்.

பூமிக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையே உள்ள தூரம் சுமார் 3,84,000 கி.மீ. எனவே அடுத்த இரண்டு நகர்த்துதலில், தொலைவு நிலை 3,84,000 கி.மீ.க்கு நெருக்கமாக இருக்குமாறு உள்ள வட்டப்பாதைக்குச் செல்லவேண்டும்.

29 அக்டோபர், 3 நவம்பர், 8 நவம்பர் ஆகிய நாள்களில் இந்த மாற்றங்கள் நடக்கும் என்கிறார்கள் இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள். அதன்பின்14, 15 நவம்பரில் என்றேனும் ஒரு நாள் சந்திரனை 100 கி.மீ. உயரத்தில் சந்திரயான் சுற்ற ஆரம்பிக்கலாம்.

Friday, October 24, 2008

சந்திரயான் இப்போது

சந்திரயான் கலத்தை இரண்டு நாள்களுக்குமுன், பி.எஸ்.எல்.வி ராக்கெட், 255-22,860 நீள்வட்டப் பாதையில் செலுத்தியது. நேற்று, இந்தப் பாதையிலிருந்து, 305-37,900 என்ற பாதைக்கு அனுப்பியுள்ளனர்.

அடுத்த மாற்றம் நாளை நடக்கலாம்.

Wednesday, October 22, 2008

சுற்றுப்பாதைகள், பாதை மாற்றம்

செயற்கைக்கோள்கள் அல்லது விண்கலங்கள் எப்படி ஒரு பாதையிலிருந்து மற்றொரு பாதைக்கு மாறும்?

நேற்று சந்திரயான் பற்றி எழுதிய பதிவில், முதலில் 240-36,000 என்ற சுற்றுப்பாதையிலிருந்து 240-100,000 என்ற பாதைக்கு சந்திரயான் மாறும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

கொஞ்சம் கணக்கு போட்டுப் பார்த்தால், என்ன செய்தால் ஒரு பாதையிலிருந்து மற்றொரு பாதைக்குச் செல்லமுடியும் என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

கீழே நாம் கொடுப்பது எல்லாமே எளிமைப்படுத்தப்பட்ட இயல்பியல் மாதிரிகளைக் கொண்டு. நிஜமான பூமி, முழுமையான கோளவடிவில் இல்லை. அதனால் இடத்துக்கு தகுந்தாற்போல ஈர்ப்பு விசை மாறும். இங்கே நான் எழுதும் சமன்பாடுகளை blogspot-ல் MathML இல்லாததால் படங்களாக மாற்றித் தருகிறேன்.

நியூட்டன், இரு பொருள்களுக்கு இடையே உள்ள ஈர்ப்பு விசை எப்படி இருக்கும் என்பதைக் கீழ்க்கண்ட சமன்பாட்டின்மூலம் குறிப்பிட்டார்.
இங்கே G என்பது ஈர்ப்பு மாறிலி. M என்பது பெரிய பொருளின் எடை. m என்பது சிறிய பொருளின் எடை. r என்பது இரண்டு பொருள்களின் நிறை மையத்துக்கும் இடையே உள்ள தூரம்.

r என்ற ஆரம் கொண்ட வட்டமான சுற்றுப்பாதையில், பூமியை ஒரு பொருள் சுற்றும்போது, அதன் வேகம் எப்படி இருக்கும்?

(இதனை பின்னர் MathML சரியானபிறகு, எப்படி நிறுவுவது என்று வேறொரு பதிவில் எழுதுகிறேன். பள்ளிக்கூடப் பாடத்தில் இதனை நீங்கள் பார்த்திருக்கக்கூடும்.)

சரி, இதுவே, அண்மை நிலை b, தொலைவு நிலை a என்று இருக்கும் ஒரு நீள் வட்டத்தில் சுற்றும்போது, வேகம் எப்படி இருக்கும்?
(இதை பள்ளிக்கூடப் பாடத்தில் பார்த்திருக்கமுடியாது. கல்லூரிப் பாடத்தில் இருக்கலாம்.)

சந்திரயான் 250-23,000 என்ற பாதையில் செலுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பாதையில், அதன் தொலைவு நிலையில் (அதாவது 23,000 கி.மீ) இருக்கும்போது, சந்திரயானின் வேகம் விநாடிக்கு சுமார் 2.2 கி.மீ என்று இருக்கும். அண்மை நிலையில் (250 கி.மீ) இருக்கும்போது, இதே வேகம், விநாடிக்கு சுமார் 9.9 கி.மீ என்று இருக்கும்.

சந்திரயான் படிப்படியாக எந்தெந்தப் பாதைகள் வழியாக சந்திரனை அடையும் என்ற விளக்கமான படம் இப்போதுதான் கிடைத்தது. இஸ்ரோ தளத்தில் இருந்தது.

இதன்படி, சந்திரயான் கீழ்க்கண்ட பாதைகள் வழியாகச் செல்லும்:
(1) 250-23,000
(2) 300-37,000
(3) 300-73,000
(4) 300-387,000
(5) 2000-384,000

250-23,000 பாதையிலிருந்து அடுத்தடுத்த பாதைகளுக்குச் செல்ல என்ன செய்யவேண்டும்? 300-37,000 பாதையில், அண்மை நிலையில், சந்திரயானின் வேகம் விநாடிக்கு 10.15 கி.மீ ஆக இருக்கவேண்டும். எனவே 250-23,000 பாதையில் அண்மை நிலையில் இருக்கும்போது, ஆன்-போர்ட் மோட்டாரைக் கொண்டு, விநாடிக்கு 9.9 கி.மீ என்ற வேகத்தை விநாடிக்கு 10.15 கி.மீ என்று அதிகமாக்குவார்கள்.

அடுத்து, 300-73,000 பாதைக்குச் செல்ல, அண்மை நிலையில், விநாடிக்கு 10.15 கி.மீ என்பதை விநாடிக்கு 10.47 கி.மீ என்றாக்குவார்கள். இங்கிருந்து 300-387,000 பாதைக்குச் செல்ல, வேகத்தை விநாடிக்கு 10.82 கி.மீ என்று அதிகமாக்கவேண்டும்.

எந்த வேகத்தில் ஒரு பொருள் கிளம்பினால், அது பூமியின் ஈர்ப்புப் பரப்பிலிருந்து விடுதலையாகும்? அந்த வேகத்துக்கு “விடுபடும் வேகம்” (escape velocity) என்று சொல்வார்கள். இதற்கான சமன்பாடு:
பூமியின் மேல்பரப்பு என்றால் இந்த வேகம், விநாடிக்கு 11.2 கி.மீ என்று இருக்கும். ஆனால், பூமியின் பரப்பிலிருந்து 300 கி.மீ உயரத்தில், இந்த வேகம், விநாடிக்கு 10.9 கி.மீ என்று இருக்கும். நாம் இப்போது சென்றுகொண்டிருக்கும் வேகமான விநாடிக்கு 10.82 கி.மீ என்பது இதற்கு வெகு நெருக்கமாக இருப்பதைக் கவனியுங்கள்.

அடுத்து, 300-387,000 என்ற சுற்றுப்பாதையிலிருந்து, 2,000-384,000 என்ற சுற்றுப்பாதைக்கு மாற்றம் நடக்கிறது. இந்தச் சுற்றில் இருக்கும்போது, சந்திரயான், சந்திரனுக்கு வெகு அருகில் வரும்.

அந்த சமயத்தில், சந்திரயானின் வேகத்தை வெகுவாகக் குறைத்து, சந்திரனைச் சுற்றி கீழ்க்கண்ட சுற்றுப்பாதைகளில் செலுத்தப்போவதாகச் சொல்கிறார்கள்.
(1) 500-5,000
(2) 100-5,000
(3) 100-100

இந்தப் பாதை ஒவ்வொன்றிலும் என்ன வேகம் இருக்கவேண்டும் என்பதை சந்திரனின் எடையைக் கொண்டு கணிக்கலாம்.

இதெல்லாம் நடந்து முடிக்க இன்னும் மூன்று வாரங்கள் ஆகிவிடும்.

***

தொலைக்காட்சியிலும் செய்தித்தாள்களிலும் சந்திரயான் பற்றிய கவரேஜ் மிக மோசமாக இருக்கிறது. அறிவியல் தொடர்பாக உருப்படியாக ஒன்றுகூட சொல்லப்படவில்லை. தொழில்நுட்பத்தைப் பற்றியும் அதிகமாக ஒன்றும் காணக்கிடைக்கவில்லை.

Tuesday, October 21, 2008

சந்திரனுக்குப் போகும் விண்கலம்

ஒரு கனமான ஈர்ப்பு மண்டலத்தைத் தாண்டி மற்றோர் ஈர்ப்பு மண்டலத்துக்குள் போவது எளிதான விஷயம் அல்ல. சோவியத் யூனியனும் அமெரிக்காவும் பல பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னரே செய்திருந்தாலும், இந்தியாவுக்கு இது பெரும் சாதனையாகவே இருக்கும்.

சந்திரயான் (சந்திராயணம் அல்ல) என்பது “சந்திரனுக்குப் போகும் விண்கலம்”.

புவிமீதுள்ள ஈர்ப்பு விசை காரணமாக, மேலே எறியப்பட்ட பொருள்கள் புவிப் பரப்பின்மீது விழுவதும், பூமியைச் சுற்றி சந்திரன் சுற்றிவருவதும் ஒரே அடிப்படையில் இயங்குவதே என்று நியூட்டன் சரியாகப் புரிந்துகொண்டார். சந்திரனும், பூமியின் ஈர்ப்பு விசையால் இழுக்கப்பட்டு, பூமியின்மீது விழுகிறது. ஆனால் அதற்கு பக்கவாட்டிலும் வேகம் இருப்பதால், சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது.

பூமிக்கு மேல் சற்று உயரத்திலிருந்து ஒரு கல்லைக் கீழே போடுங்கள். பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்தக் கல்லின் பக்கவாட்டு வேகத்தை அதிகரியுங்கள். கல், தள்ளிப் போய் விழும்.

இப்போது, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேகத்தை அதிகரியுங்கள். அதே நேரம் கல்லின் உயரத்தையும் அதிகரியுங்கள். இப்போது, கல் வெகு தொலைவில் தள்ளி விழும். ஆனால் அது, பூமியின் வளைவைத் தாண்டிப்போய் விழும். அப்படி விழுவது ஒரேயடியாக எங்கோ “கீழே” போய் விழாது. ஏனெனில், பூமி, அந்தக் கல்லை வளைத்துத் தன் பக்கம் இழுக்கும். எனவே அது பூமியை நோக்கித் திரும்பும். ஆனால், ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பூமியின்மீது விழாமல், சுற்றிச் சுற்றி வந்தபடியே இருக்கும்.

இப்படிச் சுற்றி வரும் பாதை, ஒரு நீள் வட்டம். இதை நியூட்டனுக்குமுன், கெப்ளர் கண்டுபிடித்திருந்தார். அதற்குமுன்கூடச் சிலருக்கு இது தெரிந்திருக்கலாம். ஆனால் தெளிவாக இதனைக் குறிப்பிட்டவர் கெப்ளர்தான்.

டைகோ பிராஹி (1546-1601) என்ற டென்மார்க் நாட்டு வானவியல் அறிஞர் கோள்களின் சுற்றுப்பாதையை கவனமாக ஆராய்ந்து குறிப்பெடுத்து வைத்திருந்தார். இவரிடம் மாணவராக இருந்தவர்தான் ஜோஹானஸ் கெப்ளர் (1571-1630) என்ற ஜெர்மானியர். தனது ஆசிரியர் பிராஹி விட்டுச்சென்ற குறிப்புகளைக் கொண்டு, கோள்களின் சுற்றுப்பாதை நீள்வட்டமே என்பதை கெப்ளர் கண்டுபிடித்தார்.

ஐசக் நியூட்டன் (1643-1727), இதற்கான கோட்பாட்டுச் சட்டகத்தை உருவாக்கினார். நியூட்டன் செய்த முதல் காரியம், சந்திரனும் பூமியின்மீது விழும் ஒரு கல் என்றால், அந்தக் கல் பூமியைச் சுற்றிவர எவ்வளவு நேரமாகும் என்பதை தனது கணிதமுறை மூலம் கண்டுபிடிப்பது. அவரது விடை சுமார் 27 நாள்கள் என்று வந்தது. இதுதான் நாம் பார்ப்பதும்கூட.

சந்திரன், பூமியைச் சுற்றும் நீள்வட்டப் பாதை, முழுவட்டப் பாதைக்கு மிக நெருக்கமான நீள்வட்டம். அதாவது கிட்டத்தட்ட ஒரு வட்டப்பாதை.

நீள்வட்டப் பாதைகளில் இரு குவியங்கள் (foci) உண்டு. இதில் ஒரு குவியத்தில்தான் கனமான பொருள் இருக்கும். இந்தப் பொருளைச் சுற்றித்தான் நீள்வட்டப்பாதையில் மற்றொரு கனம் குறைந்த பொருள் சுற்றிவரும். இந்த நீள்வட்டப் பாதையில், அண்மை நிலை (Perigee), தொலைவு நிலை (Apogee) என்று இரண்டு நிலைகள் இருக்கும். முதற்கோளுக்கு மிக அருகில் துணைக்கோள் இருக்கும் நிலைதான் அண்மை நிலை. மிகத் தொலைவில் இருக்கும் நிலைதான் தொலைவு நிலை.

பூமிக்கு மேல் அனுப்பப்படும் செயற்கைக்கோள்கள் அனைத்தும் இதேபோன்ற நீள்வட்டப் பாதையில்தான் சுற்றுகின்றன. ஒருசில சிறப்புச் செயற்கைக்கோள்கள், நிலநடுக்கோட்டுக்கு நேர் மேலே, வட்டப்பாதையில் சுற்றுகின்றன. இவற்றுக்கு இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோள்கள் (geo-statinory satellites) என்று பெயர். இவைமூலம்தான் நமக்கு செயற்கைக்கோள் தொலைக்காட்சி சேவையும், தொலைபேசி இணைப்புகளும் கிடைக்கின்றன.

பூமிக்கு மேல் சுற்றும் செயற்கைக்கோள்கள், எந்த உயரத்தில் இருக்கின்றன என்பதைப் பொருத்து, அவை பூமியைச் சுற்றிவரும் வேகம் இருக்கும். பூமிக்கு அருகில் இருந்தால், வேகம் அதிகமாக இருக்கும். பூமியிலிருந்து விலகிப் போகப்போக, சுற்றுவேகம் குறையும். இதை அடிப்படையாக வைத்துத்தான் இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோளின் உயரம் கணக்கிடப்படுகிறது.

இந்த உயரம், பூமிக்குமேல் சுமார் 36,000 கி.மீ உள்ளது.

செயற்கைக்கோள்களை பூமிக்கு மேல் எப்படிச் செலுத்துவது? இதற்கு லாஞ்ச் வெஹிகிள் - ஏவும் வாகனம் - ஒன்று தேவை. துருவங்களுக்கு மேல் கோள்களைச் செலுத்துவது சற்றே எளிது. ஆனால், நிலநடுக்கோட்டுக்கு மேல் செலுத்துவது கடினம். அதிக வலுவுள்ள வாகனம் தேவை. இந்தியாவின் PSLV (Polar Satellite Launch Vehicle) இந்தத் திறனை உடையது. ஆரம்பத்தில் துருவத்தின்மேல் செயற்கைக்கோளை ஏவ உருவாக்கப்பட்ட இந்த வாகனம் இன்று நிலநடுக்கோட்டுக்குமேல் இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோளை ஏவினாலும், பழைய பெயரான ‘துருவப்பாதை செயற்கைக்கோள் ஏவு வாகனம்’ என்பதே நிலைத்துள்ளது.

இந்தியாவின் வானியல் சாதனைகளில், இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோள்களை அனுப்பக்கூடிய வாகனங்களை உருவாக்கியதை மிக முக்கியமானது என்று சொல்லலாம். அதற்கு அடுத்த கட்டம், இப்போது உருவாக்கியிருக்கும் சந்திரனுக்குச் செல்லும் வாகனம் (சந்திரயான்).

பூமியின் ஈர்ப்பு விசையைத் தாண்டிச் செல்லவேண்டும் என்றால், ஒரு வாகனத்துக்கு அதிகமான வேகம் இருக்கவேண்டும். பூமியின் மேல்பரப்பிலிருந்து ஒரேயடியாக இதனைச் செய்யவேண்டும் என்றால், விநாடிக்கு 11.2 கி.மீ வேகத்தில் பூமியின் மேல்பரப்பிலிருந்து கிளம்பவேண்டும். அந்த வேகத்தில் கிளம்பினால், பூமியின் காற்றுமண்டலம், கடுமையான உராய்வை ஏற்படுத்தி, பிரச்னையைக் கிளப்பும். வாகனம் எரிந்துவிடலாம்.


இதனால், ஆரம்பத்தில் வேகத்தைக் குறைத்து, முதலில் ஒரு சுற்றுப்பாதைக்குச் செல்வார்கள். சந்திரயான் முதலில் செல்லவிருக்கும் சுற்றுப்பாதைக்கு GTO (Geosynchronous Transfer Orbit - பூமியின் இணைச்சுற்று மாற்றல் பாதை) என்று பெயர். இந்தச் சுற்றுப்பாதையில் அண்மை நிலை பூமிக்கு மேல் 240 கி.மீ. தொலைவு நிலை 36,000 கி.மீ. என்று இருக்கும். ஆகா! 36,000 கி.மீ. என்பதை மேலே பார்த்தோமே? ஆம். இணைச்சுற்றுப் பாதையின் உயரம்தான் அது. ஆனால் ஓர் இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோள், அதே உயரத்தில், வட்டப்பாதையில் சுற்றிவரும். இந்த GTO ஒரு புள்ளியில்தான் 36,000 கி.மீ.-ஐ அடையும். மற்றொரு பக்கம், அண்மை நிலையில் பூமிக்கு வெகு அருகில், 240 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கும். இதுபோன்ற பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்துதான் ஓர் இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோளை விடுவிப்பார்கள். பிறகு சிறிது சிறிதாக, பாதையை மாற்றி, முழுவட்ட இணைச்சுற்று செயற்கைக்கோள் பாதைக்கு அந்தக் கோளைக் கொண்டுவருவார்கள்.

தரையிலிருந்து, GTO-வுக்கு சந்திரயானை எடுத்துச் செல்லத்தான் PSLV ஏவு வாகனம் பயன்படுகிறது. எரிபொருள், சந்திரயானில் இருக்கும் மோட்டார், கருவிகள் எல்லாம் சேர்த்து, சுமார் 1050 கிலோகிராம் எடையை, PSLV தூக்கிக்கொண்டுபோய் GTO-வில் விட்டுவிடும்.

சந்திரயான், இந்த GTO-விலிருந்து, மேலும் நீண்ட ஒரு நீள்வட்டப் பாதைக்குச் செல்லும். இதற்கு ETO (Earth Transfer Orbit - பூமியிலிருந்து வெளியே செல்வதற்கான மாற்றல் பாதை) என்று பெயர். இந்தப் பாதையின் அண்மை நிலை அதே 240 கி.மீ. ஆனால் தொலைவு நிலை 100,000 கி.மீ. GTO-விலிருந்து ETO-வுக்கு சந்திரயான் கலம், தானாகவே மாறிக்கொள்ளும்.

ஒரு வட்டப்பாதையில் இருந்து மற்றொரு வட்டப்பாதைக்கு எப்படிச் செல்வது? விண்கலத்தில் உள்ள ஆன் - போர்ட் மோட்டார்கள்மூலம் வேகத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட திசையில் கூட்டுவதன்மூலம் அல்லது குறைப்பதன்மூலம் வட்டப்பாதைகளை மாற்றலாம். எவ்வளவு கூட்டினால், குறைத்தால், நீள்வட்டப்பாதையின் அண்மை நிலை, தொலைவு நிலை எப்படி மாறும் என்பதற்குச் சமன்பாடுகள் உள்ளன.

ETO-வில் இருக்கும்போது, விண்கலத்தின் திசையை சற்றே மாற்றி, சந்திரனை நோக்கி, LTT (Lunar Transfer Trajectory - சந்திரனுக்கான மாற்றல் பாதை) என்ற பாதையில் செலுத்துவார்கள். இதையும் சந்திரயானின் ஆன்-போர்ட் மோட்டார்கள்மூலமே செயல்படுத்துவார்கள்.

இதற்கிடையே, ஏவு வாகனம் கிளம்பிய நேரத்திலிருந்து இப்போதைக்குள் சந்திரன் ஒரு குறிப்பிட்ட தொலைவு நகர்ந்திருக்கும் (ஐ.எஸ்.ஆர்.ஓ கொடுத்துள்ள படத்தில் காணவும்). அதைக் கணக்கில் எடுத்து, சந்திரயான், சரியான வழியில் நகர்ந்து, சந்திரனின் சுழற்சி மண்டலத்துக்குள் வரும். இந்தச் செயல்பாட்டுக்கு LOI (Lunar Orbit Insertion - சந்திரனைச் சுற்றும் பாதைக்குள் செலுத்துதல்) என்று பெயர்.

இங்கு, ஆரம்பத்தில், 1000 கி.மீ. உயரத்தில் உள்ள ஒரு நீள்வட்டத்துக்குள் சுற்றும் சந்திரயான், சிறிது சிறிதாக வேகத்தை மாற்றி, 100 கி.மீ. உயரத்துக்குள் வந்துசேரும். சந்திரனின் துருவங்களுக்கு மேலாகச் சுற்றிவரும். இந்த இடத்தில் சுற்ற ஆரம்பிக்கும்போது சந்திரயானின் எடை 523 கிலோகிராமாக இருக்கும். அதில் 83 கிலோகிராம் எரிபொருள். இரண்டு வருடங்களில் இந்த திரவ எரிபொருள் முற்றிலுமாகத் தீர்ந்துபோகும். அதன்பிறகு, இந்தக் கலம், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நகர்ந்து, வான்வெளியில் உடைந்து நொறுங்கிப் போகலாம். அதற்குமேல் அதனைக் கட்டுப்படுத்துவது முடியாததாகிவிடும்.

இந்த உயரத்தில், சுமார் இரண்டு வருடங்கள் சந்திரனைச் சுற்றப்போகும் இந்த வாகனம், பல செயல்களைச் செய்யும். சந்திரனில் என்னென்ன உலோகங்கள் உள்ளன, எந்த அளவுக்கு உள்ளன என்பதைக் கண்டறிய முற்படும். என்ன தாதுக்கள் உள்ளன என்று பார்க்கும். சந்திரனின் மேல்பரப்பு எப்படி ஏறி இறங்கியிருக்கிறது, மலைகளா, முகடுகளா, பள்ளங்களா என்று ஆராய்ந்து படம் பிடிக்கும்.

நாளை தொடங்க உள்ள இந்தப் பயணம் வெற்றியடைய வாழ்த்துக்கள்.